Η Δανάη νόμισε πως επιτέλους τα σχοινιά που την χειραγωγούσαν φάνηκαν. Πως θα μπορούσε να τα κόψει οποιαδήποτε στιγμή. Μα ξέχασε πως το χέρι που θα κρατάει το ψαλίδι κι αυτό Άλλος το κινεί.

Ο Αλεξέι Κόσλοβ δεν είναι άνθρωπος που κάνει αβάσιμες απειλές. Κυβερνά την Πόλη της Αμαρτίας με αίμα και θάνατο. Το παρελθόν του τον ανάγκασε να είναι αυτός που είναι. Πιστεύει ότι ο μόνος τρόπος για να ξεπληρώσεις ένα χρέος είναι με τη ζωή σου. Για χρόνια, αρνείται να επιτρέψει σε κανέναν να μπει στο μυαλό του, και ιδιαίτερα στην αδίστακτη καρδιά του. Μέχρι που συναντά την απίστευτα όμορφη και σαγηνευτική Μπέλα Φόστερ. Την απαγάγουν και και της στερούν τα όνειρά της, η Μπέλα θα αναγκαστεί να υποταχθεί στον σκληρό απαγωγέα της. Εκτεθειμένη σε έναν διεστραμμένο και αιμοδιψή κόσμο, θα μάθει να παίζει με τους κανόνες και να αποδείξει ότι ακόμη και οι πιο αγνές ψυχές μπορούν να διαφθαρούν από τη δίψα για εξουσία. Θα επιτρέψει ο βασιλιάς της μαφίας σε μια γυναίκα να μπει στον κόσμο του και να καταστρέψει όλα όσα έχει χτίσει; Θα καταφέρει η Μπέλα να το καταστρέψει πριν ο Αλεξέι της πάρει το μοναδικό πράγμα που δεν μπορεί να έχει;

Στα βουνά της Ηπείρου, η γη και η τιμή είναι το ίδιο σκληρές. Κάθε λάθος πληρώνεται και κάθε πάθος αφήνει σημάδι. Μια προδοσία θα αλλάξει όλα όσα θεωρούσαν σταθερά, και κανείς δεν θα βγει αλώβητος από τη μοίρα που ξεκινά να ξεδιπλώνεται... Είναι όμως μια; Μια ζωή, βγαλμένη και γραμμένη σαν παραμύθι λέγεται από στόμα σε στόμα... Πόσο δόση αλήθειας έχουν όμως τα παραμύθια; Η τιμή θα δοκιμαστεί, το παρελθόν αναβιώνει στο σήμερα και εκείνος ο τόπος , θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος ... All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

1. Μην αφαιρείς ζωή, είναι ιερό το αίμα 2. Μην προδώσεις τον έρωτα, είναι φλόγα αγνή 3. Μην απλώσεις χέρι ξένο, είναι πικρό το κέρδος 4. Μη σπείρεις ψέμα, η αλήθεια σε βλέπει 5. Τίμα τη ρίζα σου, πατέρα και μητέρα 6. Μην αφήσεις τη ζήλια, να φθείρει την ψυχή 7. Μη φυλάς κακία, γίνεται δηλητήριο 8. Μην κρίνεις τον άλλον, ο καθρέφτης σε κοιτά 9. Μην ποθήσεις ξένα αγαθά, η καρδιά σου αρκεί 10. Μην ποθήσεις ξένη αγάπη, η δική σου σε περιμένει Don't copy ©2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Ο Μαύρος Σκορπιός... Ένας ζωντανός θρύλος στη νύχτα... Ένας άντρας τόσο επικίνδυνος όσο το όνομά του. Τα μάτια του , κεντρί που σε παγιδεύει. Τα χέρια του , δαγκάνες που σε γδέρνουν ζωντανό. Δεν υπάρχει φυγή. Σε υποτάσσει. Σε σκοτώνει. Σε διαλύει.... Το Τσιγγάνικο αίμα καίει στις φλέβες του... Αμείλικτο. Ανελέητο. Αδυσώπητο... Και η νύχτα... του ανήκει. Τι γίνεται όμως όταν ο κόσμος του, ήθη, έθιμα παραδόσεις και τιμή, συγκρούονται με τον έξω κόσμο; Don't copy ©2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Επέστρεψε από τον πόλεμο με το όνομα του ήρωα...Με το πρόσωπό του. Με τις πληγές του. Με τα φαντάσματά του... Μα όχι με τις αναμνήσεις του. Κάθε πρωί κοιτάζει τον καθρέφτη σαν να περιμένει να του μιλήσει. Το είδωλο τον αμφισβητεί. Το βλέμμα του είναι ξένο, τα μάτια του άδεια. Κάτι λείπει ή, ίσως, κάτι έχει προστεθεί που δεν ανήκει εκεί. Η γυναίκα του τον αγγίζει σαν να τον μαθαίνει για πρώτη φορά. Δεν τον εμπιστεύεται. Ούτε τον απορρίπτει. Απλώς παρατηρεί. Σαν να αναζητά κάτι πάνω του. Σαν να περιμένει μια επιβεβαίωση... ή μια διάψευση. Ο κόσμος γύρω του συνεχίζει, μα ο ίδιος νιώθει ότι ζει μέσα σε μια ζωή ραμμένη πρόχειρα πάνω του , σαν δέρμα άλλου ανθρώπου. Ποιος ακριβώς γύρισε πίσω από τον πόλεμο; Και πόσο καιρό μπορείς να ζήσεις μέσα σε ένα ψέμα που όλοι φαίνεται να προτιμούν απ' την αλήθεια; Don't copy ©2024 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα

Πόση συμφορά πια! Ανάθεμα! Μυαλό δε θα βάλει κανένας τελικά... Άλλη όρεξη δεν είχε στη ζωή της, να παίζει με τα "γιώτα" της συμφοράς , γιατί έτσι τους αποκαλούσε πια... Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Όλη μου η ζωή, ένα τρένο... Στάσεις αμέτρητες. Ίσως όμως και μετρημένες όσες άξιζαν.. Οι επιβάτες πολλοί... Ίσως και λίγοι όσοι άξιζαν κι αυτοί... Από πού ξεκίνησα; Που έφτασα; Που θα φτάσω ακόμα; Κοιτάζω τις πόρτες τις ζωής μου να ανοίγουν και να κλείνουν στο τρενάκι μου και εγώ ακόμα περιμένω... Τι περιμένω; Να έρθει για να κατέβω επιτέλους κι εγώ σε μια στάση πριν το τρενάκι μου φτάσει στο τελικό προορισμό του... Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Καμιά εφηβεία δεν είναι εύκολη ανεξαρτήτως γενιάς και όσα γίνονται, δε σημαδεύουν για πάντα σε αυτή την ηλικία... Οι σειρήνες εκείνο το πρωινό , έσπασαν τύμπανα... Ολόκληρο το σχολείο, τεθηκε σε κατάσταση ασφαλείας. Πώς επιβιώνεις από το θάνατο και τα άγρια νιάτα που σε τρώνε; Ήταν μόνο δεκαεπτά... Όλοι της έλεγαν να προσέχει καθώς η ομορφιά της, ήταν βγαλμένη από άλλο κόσμο... Είχαν και οι δύο, γερά γονίδια... Τα μάτια της έκλεισαν, το σώμα πάγωσε και η Αυγή Ιωάννου, κηρύχθηκε νεκρή λίγες ώρες μετά τον άγριο βιασμό της στις τουαλέτες του σχολείου... Πώς είναι να περπατάς σαν νεκρός άραγε; Ποιος , γιατί; Πότε; Της είχε πει... Μείνε μακριά από εκείνον το διάολο αλλά εκείνη, δεν άκουσε... Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Η Ιφιγένεια, έζησε τα παιδικά της χρόνια και μεγάλωσε στο αγαπημένο της νησι. Έφυγε απότομα γιατί όσο αγαπημένο ήταν, άλλο τόσο το μισούσε... Ένας ξαφνικός θάνατος, τη γυρίζει όμως πίσω... Η σοφίτα κρύβει αρκετά μυστικά... Μυστικά και μια λίστα... Δεν ήθελε πολλά... Να κάνει πενήντα πράγματα πριν πεθάνει μόνο... Έχοντας τη λίστα για οδηγό, θα ξεκινήσει να ζήσει μέσα από τα μάτια της μάνας της και να κάνει όσα δεν έκανε εκείνη μόνο που, δεν υπολόγισε σωστά... Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται σε εκείνο το νησί τελικά. Και το σκοινί που κρατάει τη ζωή της, ειναι τεντωμένο. Πόσα μυστικά αντέχεις; Πόσο γερό είναι το νευρικό σου σύστημα; Μην ψάχνεις την αλήθεια εδω, είναι πνιγμένη και θαμμένη στα ψέματα και το αίμα... Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.