Her gül biraz kanar, her diken biraz acıtırdı... Adı gibi; Gülistan. Hayatında yalanlar, sırlar ve dikenler vardı. Sevgi arayan bu gül bahçesinin kalbine hep dikenler battı. Ve geriye daima yalnızlık, korku ve kırık bir çocukluk kaldı. Kaçmak istediği hayat, bir gün ona hiç ummadığı bir oyun oynadı. Hiç tanımadığı gözlerde, acıya benzeyen bir yalnızlık gördü. Çünkü bazı insanlar birbirini sevmeden önce, birbirinin yarasını taşırdı... Ve bazen bir gül, en çok dikenlerin arasında açardı.