Bütün haklar Deniz kızının beyninde, Efe oğlanın gizli aşkında, Sadettin köpeğin saçmalıklarında ve Elis ve Tuna'nın eşsiz sessinde saklıdır. 01.01.2018 #59 mizah Deha olmak herkesin düşündüğü gibi iyi bir şey değil. Daha bir yaşına bile girmeden konuşmayı, iki yaşımda yazmayı ve dört işlemi biliyordum. Beş yaşımda kendi kendime tam on altı dil öğrenmiştim. Yedi yaşında insan anatomisi ezberledim ve ameliyata davet edildim. Sekiz yaşında üniversiteye çağırılmıştım. Ve binlerce ödül almıştım. Şimdi size güzel gelecektir ama bana göre değil. Her yerde sayılar görme, saliseler içinde en zor matematik problemlerini çözmek. Bir kitabı yirmi dakikada bitirmek ve hiç bir şey unutmamak. En kötüsü ise diğer çocukların size öcü gibi bakmasıydı. Diğerleri dışarı da oyun oynarken sizi dışlamaları, sizin sadece iyi bir gelecek için uğraşacak biri olacağınızı düşünüyor. Şu var ki ben diğer dehalara benzemem. Benim adım Yaramaz Deha bir kere, çocukken dünya bankasını birbirine katıp bütün zenginlerin parasını fakirlere dağıttım. Doları, Euroyu değerini düşürüp Türk lirasının değirini arttırdım. Bunlar yaptığım küçük şeylerdi daha bir sürü böyle şeyler vardı. Mesala başka devletlerin internet üzerinden sırlarına erişip bütün dosyalara Ajdar'ın şarkısını göndermiştim. Ha geçen haftayı unutmayalım, NASA'nın bilgisayarına sızıp uyduların yerini değiştirdim. Kapak yapımı: yarencakir1

3316gun: 3316 gün hatrına beni tekrar sever misin? *** Bora ve Buket, ortaokuldan beri en yakın arkadaşlardır. En azından Bora için her şey bu kadardan ibarettir ama Buket için Bora arkadaştan daha fazlasıdır. Buket, kendi hislerinle boğuşurken Bora hiç beklenmedik bir şekilde kaza geçirir. Buket, Bora'nın uyanmasını beklerken içindeki her şeyi sahte bir hesaptan Bora'ya dökecektir.

Bilim Kurgu | Romantik | Her şey üç buçuk yıl önce Güney Afrika'da başladı. Güney Afrika'da Tabari adında elli iki yaşındaki bir teyzenin vücudundaki tüm kıllar döküldü. Bir hafta içerisinde gözleri görmez oldu ve tuhaf davranmaya başladı. Bir haftanın sonunda kendini kaybedip etrafındaki insanları onunla göz teması kurması için zorlamaya başladı. Onunla en az yedi saniye göz teması kuran kişilerde de aynı belirtiler görüldüğünde ilk yayılma başlamış oldu. Bunun ne olduğunu bilen bir kişi bile olmadı, hiçbir bilim insanı bu virüsün nereden geldiğini açıklayamadı. Ve YEDİ SANİYE VİRÜSÜ yayılmaya devam ederken ben hayatta kalanların alındığı Kamp 54'te, ölümü bekleyen sözde nişanlım ve dostlarımla beraber, kampa yeni gelen kişinin gizemini çözmeye çalışıyordum. Onun doğru olduğu bilinen tek adı Kapanın Sahibi'ydi ve gelişiyle her şeyin düzenini bozmuştu. Onunla ne kadar ters düşsek de çok yakında birbirimizin kaderini değiştireceğimizi bilmiyorduk. ❝ ❞ "Keşke bu şekilde tanışmasaydık Kapanın Sahibi." Yutkundu, kısılan göz kapaklarının üstündeki kaşları hafifçe çatıldı. Gözüme kızgın değil de acı çekiyor gibi gözüküyordu. Keşkeler hiçbir işe yaramazdı ki. Bizi üzmekten başka. "Yan yana olan iki kişi, ya birbirine iyi gelir ya da birbirini ölümüne götürürmüş." Başımı iki yana salladım, "Biz ikisini aynı anda yapıyoruz ama." dediğimde dudakları gergince kıvrıldı. "Seninle ikisine de var olan birini bulmak zordur..." Yanağımı seven parmağı durdu. Bakışları, içime işleyen sözcükleri bana en başından fısıldıyordu. "Sen buldun." "Sen de buldun." ❝ ❞

Tamamlandı.

Tamamlandı. Yağmur: Ben ayrılmak istiyorum. Yağmur: Bitsin artık.