Görev; Bir kızı her gün biraz daha, yavaş yavaş öldürmek. Ona işkenceler yapmak ve ölmeyi istemesini sağlamak. Acımasız ama yaralı bir adam. Umutlu ama kırılmış bir kız. Bu görevde ne olacak? Görev onlara ne getirecek? Kız görevin sonunda ölecek mi? Yoksa görevin amacı mı değişecek? Bilmiyoruz. Göreceğiz. *Hikaye gerçek kişilerle alakasızdır. -Tüm hakları saklıdır. Sadece Wattpad'te yayınlanmaktadır. Burada yazılanlar başka bir isimle başka bir yerden paylaşılamaz, çoğaltılamaz. İznim gereklidir. Hikayeyi veya bir benzerini başka sitede görenlerin bildirmesini istiyorum. Kapak Tasarımı @MissBollywood

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Bir başka komedi hikayesi, fakat söz konusu olan Irmak, Deniz ve Ege'yse kesinlikle sıradan değil!

İstanbul... bir genç kızın hayatını değiştiren şehir. Her şey o metrobüs ile başladı... Bazen seçim yapmak gerçekten her şeyden daha zor olabilir. Ve istemediğin halde hayatını değiştirirsin...

Belki de onların kaderleri birbirlerine isimleriyle bağlandı. Sınıfta gözleriyle etrafı tararken gözlerimiz buluştu. Yeşilin en güzel tonu olan gözlerine bakıp içimden geçirdim "Buraya oturmayı aklından bile geçirme." -O sırada gözlerim "Burada oturmayı aklından bile geçirme. " bakışı atan gri gözlerle kesişti. O gözlerin hayatımı değiştireceğini nerden bilebilirdim ki? Birbirinden farklı iki kişi. Acılarla büyümüş gizemli bir kız ve o gizeme kapılan bir erkek.

Nefesinin yanağıma ve kulağıma çarptığını hissettim. "Kaybetmekten korkuyorsun." "Hayır." Haklıydı ama bu sırrım sayılmazdı. "Soru sormadım. Tahmin ettim ve gözlerinde beni onayladı." Cevap vermedim. Birazda olsa geri çekildi. Ukala gibi bir hâli vardı ama yüzü sesinden anlaşılanın aksine gayet ciddiydi. Açtığı mesafeyi tekrar kapattı. "Kusursuza sahip olacağım." Farketmeden ağzımdan iki harf çıktı. "Ha?" Yüzüne daha önce hiç görmediğim diğerlerinden biraz daha belirgin ama silik bir gülümseme yerleştirdi. Ve sonra eski halini aldı. "Sırrım bu." Kusursuza sahip olacağım da ne demekti. Zil çaldı ve herkes dağılmaya başladı. Aaron'da kalktı ve tam gidecekken seslendim. "Bu bir sır sayılmaz. Kusursuzdan kastın neyse daha sahip bile değilsin." Rutin silik gülümsemesini yerleştirdi. "Değilim." Arkasını dönüp kapıdan çıkmadan önce zor işittiğim birşey mırıldandı. "Henüz."

Karşımda tepkisiz bir  beden.Yaşama ihtimali kalmayacak kadar çok kanamış. Acı çekmiş belli...Avuçlarında tırnak izleri kalmış.Tırnaklarının altında da kanlı deri perçaları.İlk vurulduğunda ellerini sıkıca yumruk yapmış olmalı. Ve birden gözleri kararmış olmalı. Yazdıktan sonra kalemini kenara bıraktı Kesla.Son zamanlarda gördüğüne inandığı ilginç rüyalarını not alıyor ve sürekli rüyasında öldürdüğü o adamı arıyordu.

Mutluluğun en ümitsiz anımızda bile nefes nefese arkamızda olduğunu hissedeceğimiz bu hikaye için; Bir tutam KORKU, korkunun ardına gizlenmiş ve uzun bir süredir yüzünü göstermeyen CESARET kırıntıları, bol miktarda CEVAPSIZ SORU' yu yoğuruyoruz. Tadına bakıp ACI olduğunu düşünürseniz hemen vazgeçmeyin! Çünkü üstüne ÜMİT ve MACERA da ekleyince tek eksiğimiz AŞK olacak. Bunu da ekleyebilmişsek eğer... Bu hikaye tadından yenmeyecek!

©Tüm Hakları Saklıdır