Sekiz yıl boyunca aynı sıraları, aynı hayalleri ve aynı yorgunluğu paylaşan iki genç doktor adayı... Üniversitenin kalabalık amfilerinde başlayan bu sessiz aşk, yıllar içinde derinleşir, fedakârlıklarla büyür ve bir evlilik hayaline dönüşür. Azra, sevdiği adamla kuracağı gelecek uğruna mesleğinden vazgeçmeye bile hazırdır; çünkü ona göre bazı aşklar, her şeyden önce gelir. Ancak bir sabah, her şey tek bir notla altüst olur. Geride kalan cevaplanmamış sorular, yarım kalan hayaller ve söylenememiş gerçeklerdir. Azra için asıl yıkım, terk edilmekten çok, neden terk edildiğini asla bilememektir. Üstelik bu gidişin ardından hayat, ona sessiz ama sarsıcı bir gerçeği daha bırakır: Azra hamiledir. Sevdiği adamdan geriye kalan tek bağ, karnında büyüyen bir bebektir. Yıllar Azra'yı anneliğe, yalnızlığa ve mecburi bir olgunluğa taşır. Geçmişi kalbinde mühürlü tutarak yaşamayı öğrenir; bazı yaralar kapanmaz, sadece alışılır. Ta ki bir gün, tesadüf sandığı bir an, kaderin gecikmiş yüzleşmesine dönüşene kadar... Bir trafik kazasına ilk yardım eden Azra, yaralıyla birlikte hastaneye gittiğinde, onu karşılayan doktoru gördüğünde zaman yeniden durur. Karşısındaki adam, yıllar önce bir not bırakıp giden, hayatını yarım bırakan adamdır. Artık roller değişmiştir: Azra bir hasta yakını değil, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan bir kadındır; adam ise suskunluğunu beyaz önlüğünün arkasına saklayan bir doktordur. Bu kitap; yarım kalan bir aşkın, yıllar sonra beklenmedik bir karşılaşmayla yeniden açılan yaralarını, söylenememiş gerçekleri ve bir çocuğun varlığıyla daha da ağırlaşan sırları anlatıyor. Azra'nın hikâyesi, aşkın zamana yenilmeyen hâlini, kaçılan geçmişin bir gün mutlaka karşıya çıkacağını ve bazı hesapların asla kapanmadığını hatırlatıyor.

🌜☀️ Saçları, gözleri, dudakları, bakışları... Kısacası herşeyi aynı olan ikizler aslında birbirinden ne kadar da farklılardı. Aydan ellerine bulaşan oje izlerini temizlerken, Ayla ellerine bulaşan mürekkep izlerini temizliyordu. Aydan moda dergileri okurken, Ayla bilgilerine bilgi katmak için kitap okuyordu. Aydan arkadaşlarıyla el ele kahve içmeye giderken, Ayla arkadaşlarıyla el ele yürüyüşlere çıkıyordu. Aydan o güzel sesini piyano eşliğinde kullanırken, Ayla sokaklarda bağıra çağıra konuşma yapıyordu. Ama onlar ikizdi, aynı bedende yaşayan farklı ruhlardı. Sadece Ayla'nın bir hedefi, bir düşüncesi, bir isteği vardı. Adalet... !!! Aypare kitabındaki 'Ayla ve Aydan' karakterlerinin kurgusudur. İki kurgu arasında derin bağlar yoktur, ayrı ayrı okunabilir.!!! *BU ROMANDA DÖNEMİN RUHUNU YANSITMAK İÇİN GERÇEK OLAN BIRKAÇ DURUMDAN YARARLANILSA DA BU ROMAN TAMAMEN KURGUDUR. KARAKTERLERİN DÜŞÜNCELERİ KARAKTERLERE AİT VE KURGUDUR. BİREBİR TARİHİ YANSITMAZ VE TARİHİ OLAYLARIN ZAMANINDA -KURGUYA BAĞLI- DEĞİŞİKLİK OLABİLİR.*

Ekim'in öldü sandığı babasını bulma hikayesi...

Burası İstanbul'un nezih bir mahallesi desem de yalan. Klasik bir mahalle işte en küçük şeyde dedikodunu yapıp yüzüne gülümseyen teyzeler olduğu gibi, gerçekten art niyet gütmeyen ve sana abla gibi ablalık yapan kişiler de var. Ama en önemlisi Turan. Turan Yürek. Soyismi gibi kendisi de Yürekli bir asker. Küçüklüğümden beri deli divane olduğum ama onunsa beni bir kez görmediği Turan. Benim için onu beklemek hayatımın bir parçası gibiyken sürüp gidiyordu hayatım. Zaten fazladan bir ümidim yoktu. Benim için onu öyle seyretmek bile bir ödüldü. Ama bir gün normal günlerde olmaması gereken bir şey oldu. Turan her zaman gözleri beni görmez, kulakları beni duymazken bir gün duydu o kulaklar beni.. Duydu her şeyi . Zaten ne olduysa ondan sonra oldu ya ;) (Argo kelime, küfür ve +18 içerir)

Sen geceyi bana bela ettin. Bense sana olan her şeye lanet ettim.

Hyejeong babasıyla beraber Busan'dan Seul'e taşınmış sıradan bir genç kızdı. Ta ki başına gelen bir olay sayesinde hayatını değiştiren iki kişiyle tanışana kadar... O andan itibaren Hyejeong'a bambaşka bir dünyanın kapıları açılmıştı. Kendisi ve ailesi hakkında bir çok şey keşfeden Hyejeong artık sıradan bir kız olmadığının farkındaydı. O bir melezdi. Üstelik en güçlü tanrıçanın melezi... Güçlü bir melez olmasının yanı sıra herkes onun kehaneti gerçekleştirecek kişi olduğuna inanıyordu. Hyejeong gerçekten de kehaneti gerçekleştirecek olan kişi miydi?

Ö(Sessizce)"Niye bu kadar safsın ki? Hem bu kadar saf olup, hemde bu kadar güzel olmak zorunda mısın? Ama sen bilmiyorsun ki beni geldiğin ilk gün kendine aşık ettiğini...Biri bana 1 ay önce gelip 1 ay sonra 'zorla biriyle evlendirilip o kıza aşık olacaksın' dese gülüp geçerdim, ama kim bilebilirdi ki böyle olacağını...Ara sıra düşünüyorum 'acaba o'da bana karşı bir şeyler hissediyor mudur?' diye...Acaba sende bana karşı bir şey hissediyor musun?" Defne duydukları karşısında şaşıp kaldı. Uyanmıştı ama Ömer konuşurken uyuma numarası yapıp onu dinlemişti. Acaba ona bende sana karşı bir şeyler hissediyorum dese ne derdi? D"Ömer?" Ö"D-defne " Dedi panikle. Acaba dediklerini duymuşmuydu? D"Ömer sen..." Ö"Defne bi dinle..." D"Ömer bende senden hoşlanıyorum..." Ö"Nasıl yani se-" Ömer in sözünü kesen Defne'nin öpücüğüydü. Ömer çok şaşırmış bir o kadar da sevinmişti. Sevdiği kadın o'nu seviyordu. Ömer de Defne nin öpücüğüne karşılık verdi. Ayrıldıklarında ilk Defne konuştu. "Seni seviyorum." "Seni seviyorum." //////////// Bu onların hikayesi... Bu Defne ve Ömer'in hikayesi... //////////// Başlangıç~01.01.2016~ Bitiş ~ 25.08.2016~ Kapak Şahsıma Aittir!

Herşey o günden sonra başladı

👅Daddy👅