[TAMAMLANDI] Yalanların yardımıyla kendini koruma içgüdüleri. Entrikalarla dolu intikam savaşları. Kurnazlığın verdiği manipülasyon teknikleri. Yılanlarla dolu bir hikaye serüveni. İşin içine aşk ve komedi de girince, olayların komplike bir hal almaması kaçınılmazdır... Yeni bir şehirde üniversite ilk sınıf öğrencisi olan Meriç, heyecansız ve pek olay barındırmayan hayatını geride bırakacağından habersizdir. Tanışacağı kişiler onun hayatının akışını oldukça değiştirecek ve kendisinin türlü entrikalara başvurmasını sağlayacaktır. Akabinde "Entrikalar Prensi" ünvanını kazanması da şaşırtıcı olmayacaktır...

[TAMAMLANDI] Birbiri ile uğraşmaktan başını kaldıramayan iki gencin zamanla birbirlerini kabullenişleri, reddedişleri... Belki başkasının başına gelse çoktan pes edecek iki çocuğun inatla yola devam etmesi ve bu yolu aşk ile örüşleri. "Tekinoğlu, sen bana böyle güzel bakarsan ben duramam ki." dedi gözünden bir damla yaş düşerken. "Durma o zaman." eşcinsel temalı hikayedir. 🏳️‍🌈 18.02.20

Yarım dolu bardakta yüzen iki hayalet, tek bedende iki ruh.

Eşcinsel olduğunu başından beri biliyorum bir kere olsun sana bir şey dedim mi bu konuda? kimsenin yönelimi beni ilgilendirmez homofobik değilim ama Sana fobik olabilirim. 03.07.19

Erik dalı gevrektir, erik dalı gevrektir. Aman basmaya gelmez, haydi basmaya gelmez... 28.11.18

"Gel bakayım yamacıma" "Ne o bensiz oturamiyorsunuz da Buğra bey" "Sana kavuşmuşum bırakır mıyım hiç" "Çok güzelsin be adam" Homofobikler dışarı!!

Acıyı hissetmeyen bir genç... Hiçbir acıyı hissetmiyor. Çünkü onun özel bir durumu var, dokunduğu hiçbir şeyi hissedemiyor. Hiçbir teni, hiçbir nesneyi; kendisine dokunanları bile... O bir ucube... Acıdan, duygulardan, dokunma ve hissetmekten yoksun bir ucube.... Ateş herkes tarafından ucube, piskopat diye adlandırılan bir genç. Kimseyi ve hiçbir duyguyu hissetmiyor. Ta ki bir gün hayatta en çok nefret ettiği Aras'ın dokunuşunu hissedene kadar... Birbirlerini tanımaya fırsat bırakmadan birbirine düşman olan iki genç... Biri okulun en popüleri Aras Yağızhan... Diğeri ucube lakaplı Ateş Çınar... İkisi de inatçı, ikisi de baskın karakter... ********************* Teninde hissettiği şeyle irkildi Ateş. Neydi bu? Daha önce hiç bilmediği bir şeyi nasıl anlamlandırabilirdi ki? Hissetmek denen şey miydi bu? Peki böyle olması normal miydi? Tenindeki bu karıncalanma bu sıcaklık hissi... Normal miydi? Karşısındaki dokunuşlar yarasının üzerinde dolanırken vücuduna yayılan sıcaklık ve titreşimi hissetti. İlk defa beyninde ve vucundunda karşılık buluyordu bir dokunuş. Hissediyordu... teninde gezinen parmakları hissediyordu. Doğduğundan beri ilk defa. Bakışları dokunuşun sahibine döndü. Nefret ettiği o yüz karşısındaydı. Aras Yağızhan... Dünyada başka bir insan yokmuş gibi sadece onun dokunuşunu hissetmesi karnında bir sancıya neden oldu. Bu neydi şimdi?....

Bir öğrenci ve bir öğretmen her şeye rağmen birlikte olacaklar mı? (Hitorijime My Hero'dan esinlenilerek yazılmıştır)

"Ölen bir insanın anısına bile saygın yok."

"Çirkin!" "Evlat olsa sevilmez..." "Yüzüne bakamıyorum." "Şunun tipe bak, şeytan çarpmış!" "Sidikli seni." "Aptal!" "Bu çirkinlik doğuştan mı?" "Kıçım bile senden güzel!" Her gün, her yerde, herkesten ve her zaman bu kelimeleri işiten bendim. Yüzüm yüzünden arkadaşlarım olmayan bendim. Kimsenin çirkin olduğu için yanına gelmediği bendim. Peki benim suçum neydi, çirkin olmak mı? Hayır, benim suçum bu yüz ile normal bir hayat yaşamak istememdi. Herkes benimle dalga geçerken, tek başıma kendimi savunabileceğimi sanmaktı. Ne de olsa ben kimdim ki?