Miałam spędzić nudne wakacje u rodziny "chłopaka", a wylądowałam w pokoju z dwoma nieznajomymi idiotami.

Witam. Jestem Zayn. Zayn Malik, szkolna gwiazda i egoistyczny dupek. Ale przynajmniej jestem tego świadom.. I szczerze? Dobrze mi z tym! Nie bawię się w bycie miłym, ani w to całe współczucie. Moje życie opiera się jedynie na tym, abym był z niego zadowolony. Bo po być empatyczny, skoro można być sobą? Tak jest przynajmniej w moim przypadku. A chyba raczej było. Do czasu aż poznałem pewną cichą, skrytą w sobie dziewczynę z pozoru słabą, ale silną jak nikt inny. To dopiero przy niej odkryłem jak bezradny umiem być w chwilach, kiedy nie mam wpływu na los. I to opowieść właśnie o niej. Nie mówię że skończy sie happy endem... I tu wcale nie chodzi o szczęśliwe zakończenie, tylko o coś co działo się wcześniej. O wiele wcześniej. To opowieść o Hope Grand. Mojej nadzieji.

"Zaczęło się to wtedy, gdy Twe czekoladowe oczy poznałam, namiętne usta Twa pocałowałam, Twój uścisk ocieplił me ciało, Twoje serce w moim się zakochało, Mój świat połączył się z Twoim. Teraz mogę to powiedzieć, dwa ważne słowa, po prostu Kocham Cię" "Chodź. Na herbatę. Na kawę. Na film. Na łóżko. Na ciastko. Na kanapkę. Na kakao. Na czekoladę. Na pocałunek. Na przytulanie. Na mnie. Na seks. Na ciało. Na muzykę. Na deszcz. Na spacer. Na śnieg. Na rower. Na zdjęcia. Na chwilę. Na minutę. Na godzinę. Na zawsze." FF mojego autorstwa zabrania się kopiowania! - gawlas_0