THIRTY FIVE years old na si Arci Marie Roque at matagal na niyang tanggap na hindi para sa kaniya ang pag-aasawa. Lahat ng pagmamahal at atensiyon niya ay ibinubuhos niya sa kanyang pamilya, sa bestfriend niyang si Jaime at sa kpop idols na pumupuno sa bawat pader ng kanyang kuwarto. Kaso worried ang pamilya niya. Kinumbinsi siya ng mga ito na magbakasyon para may makilala raw siyang lalaki. Tinawanan lang ni Arci ang mga ito pero during her birth month, nagpunta siya sa Taipei. At doon hindi inaasahang nagkita sila ni Gray Delan, ang masungit at snob niyang boss. For eight years, parehong hindi maganda ang impresyon nila sa isa't isa. But she had the surprise of her life when she ended up liking Gray during the time they were in Taipei. Lalong nabulabog ang puso at isip ni Arci nang pag-uwi niya sa Pilipinas, bigla naman nag propose sa kaniya ang bestfriend na si Jaime, na sa totoo lang ay ideal man niya at love ng buong pamilya niya. Na-confuse si Arci. Pipiliin ba niya ang lalaking nagparamdam sa kaniya ng kilig at saya for the first time in her life? O tatanggapin ang proposal ng lalaking deep inside ay matagal na niyang hinihintay?

Isang pangako ng kamusmusan ang pilit niyang kinakalimutan. Gaya ng gasgas ng linyang "promises are meant to be broken", alam niyang ang pangakong binitiwan ng isang binatilyo ay walang kasiguruhan. Alam niyang hindi niya dapat panghawakan ang pangakong iyon. Ngunit bakit iba ang sinasabi ng kanyang puso? Magagawa bang pagtibayin ng munting butil ng pag-asam ang patuloy na pagyakap sa pangakong binitiwan, o sa paglipas ng panahon ay tuluyang kalilimutan ang isang pangakong walang kasiguruhan? Para sa ala-ala ng nag-iisang Martha Cecilia. Ito ay bunga ng aking pangungulila sa obra niyang Kristine Series na siyang nagbigay buhay sa lahat ng emosyong mayroon ako ngayon.

Hanggang saan ang kayang malimutan ng isipan, kung ang puso ay nagbibigay puwang sa nakaraan? Hanggang saan ang kayang alalahanin ng puso? Magagawa nga bang punan ang piraso ng nawalang nakaraan kung puso ang pagbibigyan? Paano masisigurong tama ang idinidikta ng puso? Paano kung mali pala ito? Paano kung ang idinidikta ng puso sa kasalukuyan ay iba sa idinidikta ng nakaraan? Paninindigan bang ang susi sa kasalukuyan ay ang piraso ng nagdaan, o sundin ang idinidikta ng puso at tuluyang limutin ang nakaraan?

"I want you, Ella. At alam kong iyan din ang nararamdaman mo para sa akin. So, please don't let that stupid frog come between us."