Quarsilta takvimlerime göre bundan yaklaşık beş milyon asır önceydi.Henüz bir sürü ruh ,beden ve irade sahibi olmak için sırada bekliyordu. 18.000 alemden sadece birinde yaşayabilecekti ruh sahipleri .Tek hakları vardı ve başka alemlerin varlığından haberleri olmayacaktı. Ruhlar aleminden çıkmadan hafızaları silinecekti .Tabi bir istisna vardı: Quarsiltalıların alemi bütün kuralları yıkabilirdi çünkü bütün bu alemi korumak onların göreviydi ,onlar hiçbir şeyi unutmayacaklardı. Ben de oradaydım sıranın sonunda bekliyordum. Sıra bana geldiğinde kulağımı bir şeyler fısıldadılar: -Artık sen bir Quarsiltalısın. 18.000'ci alem olma onurunu tatmıştım.Ve bir yemin ettirilmiştim , bu alemde yaşayan liderler olarak geride kimseyi bırakmayacaktık...

Dışarıda ne olduğu hakkıda en ufak bir fikrim yoktu. Sadece gördüğüm mavi gökyüzüydü ve ben dünyayı çok merak ediyordum. Ağaçları, toprakları, evleri, hayvanları çok merak ediyordum. Sadece resimleri görmüştüm. Gerçekleri görmek dokunmak istiyordum. Ben hayatımı yaşamak dört duvarın arasında yaşamak istemiyordum. Anladım, ben kararımı çoktan vermiştim. Ben buradan kaçıcaktım ama nasıl ...?

Laf atılmaz sokulur. Hem de tam yerine..

Aşk nedir yada lise aşkı neredeyse herkesin lisede hoşlandığı yada sevdiği kişi vardır işte bende bunu karşınıza getiriyorum umarım beğenirsiniz iyi okumalar çay yada kahve almayı unutmayın! ( Eyer bu hikaye için 4 oy gelirse devamı gelecektir.)

Çok güzel kesinlikle okuyun eğer severseniz yorumlara yazın devamını istiyorsanız da lütfen yazın.