Herşey bir erkek lisesinde başlamıştı. Yeni hayat,yeni dostlar,yeni aşklar...❤ NOT= Kitabı eskiden yazmış olmamla birlikte bir sürü yazım hatası vb. vardır. Ve cringe...

"Senin gibi bir kız mı futbol oynayacak?" "Beni hafife alma." • • • 7. Kitabım ile aranızdayım. Umarım diğerleri gibi bunu da beğenirsiniz :)

" Her doğum içimizdeki sancının sesidir. " " Değerli sağlık çalışanları , Portola Valley kasabasında çalışacak bir ebe aranıyor. Kaliforniya'nın eşsiz manzarası karşısında büyülenerek minicik bedenlerin doğuşuna yeniden şahit olmak ; anne ve bebek arasındaki o mucizevi bağın kasabamızdaki mimarı olmak istemez misiniz ? " Los Angeles'ta yaşayan ve son sevgilisinden de olaylı bir şekilde ayrılan Bahar Danielle Johansen, bu ilanı görür ve kötü anılarını geride bırakmak için mesleğine sarılmanın en iyi ilaç olduğuna karar vererek şehirdeki konforlu hayatı bırakıp hayalindeki kasabaya doğru yola çıkar. Bahar, kasabaya adım atar atmaz felaket bulutları başından ayrılmadığında aslında hiçbir şeyin ilanda yazıldığı gibi eşsiz ve büyülü olmadığını fark eder.Kandırıldığını anladığında kasabadan ayrılmayı düşünür ; fakat birden işler tersine döner ve kasabadan ayrılamaz. Bahar, yaşadığı yere alışarak kalbindeki aşk tohumunu ekmeye başladığı bir zamanda tüyler ürperten bir cinayetin ortasında kalıverir.Seçenekler arasında sıkışan genç kız, kalbindeki tohumun panzehirini aramaya başlar. Geçmişindeki ihanetlerden sıyrılamayan Bahar Danielle Johansen ile aşka inancı kalmayan Dedektif Brendan Wilder'ın hayatları bu kasabada kesişir.Kalplerindeki aşk tohumu tutkuyla harmanlanarak ruhlarında filizlenirken cinayetin soğukluğu bedenlerini ele geçirir. Üç tohum düştü zamana ; biri 1800'lü yıllarda filizlenirken diğeri 1979'un yaz yağmurlarıyla yeşerdi. Toprağa düşen sonuncu tohum 2016'nın sonbahar rüzgarlarıyla bir süre başka yollarda dans etti ve sonra yavaşça emilerek ıslak toprağa teslim oldu. ♠ Wattsy2017 'Hayran Bırakan Okumalar' kategorisi kazananı. Dikkat şiddet içeren unsurlar ve cinsel ögeler mevcuttur ! Başlangıç tarihi; 24.08.2016

Selam!Bu benim ilk kitabım ve bunu yazmayı uzun süredir istiyordum aslında .sadece fazla üşengeçlikten yazmiyordum.Arkadaşlarımın esprilerime gülmelerinden dolayi bu kitabı yazmaya başladım umarım beni testeklersiniz VOTE ve yorumları unutmayın ve beni takip etmeyide teşekür ediyorum seviliyorsunuz

Oğuz Atay dan sözler

Gülmek ve eğlenmek istiyorsan geç kalma sende okumaya başla... (Espriler alıntıdır) Amacım sizi eğlendirmek... Araya kendi esprilerimi katıyorum zaten siz anlıyorsunuzdur :D Oylarınızı ve yorumlarınızı eksik etmezseniz sevinirim. İyi eğlenceler :)

Bir kelime ile birsürü insanın hayatı nasıl değişir ki?

"İnsan kaybettikçe küçük mutluluklar ile mutlu oluyor.En önemlisi kaybettiklerini bir gün unutmak zorunda kalıyor.Çünkü zayıf insanları gördükçe kaybettiklerinin kıymetini biliyor.Bu boktan hayat bunlarla dolu,arya.Ne her kız prenses ne da her erkek prens.Ne rüya ne gerçek. Nefes almanın zırvalıklarıyla dolu hayat,bazen sevdiğinin yanında bazende saçma mezarlıklarda olan nefes alıp veren insanlarız.Ama unutuma her doğan insan ölebilir.Güçlü insan olabilmek için kaybetmen gerekebilir. Unutma Bunu....

Romantizm #1 Hiçbir hasta inancını kaybetmiş bir insan kadar umutsuz vaka değildir. Umudumu ve sahip olduğum tüm inancımı kaybetmiş ve son olarak da kendimi de kaybetmemle bitiş noktasına ulaşmıştım. Her şeyin bittiğine, hayatın acımasızlığına karşın kesin mağlubiyetimi aldığıma kendimi artık tamamen inandırmıştım ki, hiç beklemediğim bir anda gelen birkaç kelimelik bir soru tüm hayatımı sil baştan yapmaya yetmişti. " Çocuğumun Annesi Olur musun? " Ansızın gelen bir soru bir insanın hayatını en fazla ne kadar değiştirebilirdi? Burcu BATUR Tüm Hakları Saklıdır! Bu isimde yayımlanan ilk ve tek hikayedir. Noter tasdikli olup, çalınması halinde yasal işlem başlatılacaktır.

Hayatım, fotoğraf kareleri gibi gözümün önünden geçerken duygularım bir ip misali birbirlerine karışmıştı. Sessizlik, yanımda var olan tek şeydi. Gözlerimi karşılayan büyük beyaz ışık beni hayallerimin, duygularımın içinden çekip almak istercesine parlıyordu. Daha fazla direnemediğimi hissettiğimde göz kapaklarımı isyan edercesine araladım. Işıkla karşı karşıya geldiğimde iç çektim, yine aynı yerdeydim. Hiç bir değişiklik yoktu. Başımı mavi örtü kaplı sedyeden kaldırıp küçük beyaz odaya baktım '' Bu günlük bu kadar yeter mi?'' ayaklarımı yere sarkıttım. Her zaman ki, her gün ki gibi soluk ve beyaz tenim karşıladı gözlerimi. Üstümdeki beyaz elbiseyi bacaklarımı örtmek umudu ile çekiştirdim. Sarkıttığım ayaklarımı yere kenetledim ve sedyeye yaslandım. Beyaz odanın içinde kaybolan kapı aralandı. Gelen Semih'di, yanıma yaklaşırken gülümsedi, gülümsedim '' Nasıldım? '' Kafasını salladı ve ellerini kaldırdı ''Her zamankinden çok daha iyi'' Ellerini kafamdaki iğnelere yöneltti tek tek çekerken devam etti ''Nasıl hissediyorsun?'' Dudaklarımı büzdüm ''Bilmiyorum, nasıl hissetmeliyim?'' Elbisemin omuzlarını düzeltti ''Daha iyi hissetmelisin, git gide iyileşiyorsun'' Yüzüme minik bir gülücük taktım, ''Sevindim''