"You're my own true love, Marti. Hindi ko kayang ibigay sa iba ang pag-ibig na iyon, no matter how I tried..." Martha Cecilia

🔞 MATURE CONTENT 🔞 "It's time for you to go home... wife." Malamig ang boses. Walang emosyon. Walang awa. Iyon ang huling narinig ko bago tuluyang lamunin ng dilim at tuluyang mawalan ng malay. Pagmulat ko, nakakulong na ako-hindi lang sa silid na hindi ko kilala, kundi sa presensyang pilit kong tinakasan noon. Ano ang gagawin mo kung ang mismong lalaking minsan mong minahal... ang siyang muling magkukulong sa'yo? Mapaninindigan mo bang wala na siyang puwang sa puso mo? O muli ka na namang pagtataksilan ng sarili mong katawan-na sa bawat dampi ng kanyang labi at sa bawat bulong nyang nakakabighani ay agad na sumusuko. Dahil minsan, ang pinaka-mapanganib na kulungan... ay hindi bakal. Kundi ang damdaming hindi kailanman tuluyang namatay. At paano kung matuklasan niya ang lihim na matagal mong itinago? Ang katotohanang kaya nyang angkinin ang lahat ng sayo. Handa ka ba kapag inangkin niya hindi lang ikaw- kundi pati ang pinakamahalagang taong iniingatan mo? Sa mundong minsan na niyang winasak, may lakas ka pa bang tumakas... o muli kang babagsak sa kanyang anino? waaaa!please support my first wattpad story. Unedited. Thanks a lot 10-30-15 Sana mag enjoy kayo