"Ne sanıyorsun sen kendini? Sevgili değiliz, asla olamayız, sen beni korkutuyorsun ve zarar veriyorsun!" Dedim direkt, kısa bir sessizliğin ardından adım seslerini duydum, duymamla kapıya depar atmam bir oldu, ama geç kalmıştım. Saçlarımdan sertçe tutarak beni yatağa sertçe fırlattı, sırtımın acısıyla dudaklarımı çığlık atmak üzere araladım, ama saniyeler içinde üzerime çıkması ve ağzımı kapaması bir oldu. Saç diplerimdeki acı da artınca gözlerim yaşardı. Artık onu görüyordum, gözlerinin içi kıpkırmızı olmuştu, göz bebekleri ise oldukça koyulaşmıştı, korkutucuydu. Yüzüme iyice yaklaştı, hırıltılı nefesini dudağıma üfledi. "Olamayız öyle mi? O zaman izle ve gör, yavaş yavaş bana aşık olacaksın Rojbin, istemesen de olacaksın!" Dedi ve dudaklarını dudaklarıma bastırdı. !!!DİKKAT!!! BU KURGUDA KLİŞE, SADİSTLİK VE İŞKENCE VARDIR! AYRICA RUHLARLA İLGİLİ BİR KİTAPTIR, ONA GÖRE YORUMLARINIZI YAPIN!!!

Ona hangi elinle dokundun?" dedi.Özellikle sakin sorulmuş bir soru gibiydi.Gözlerimi kocaman açarak yabancının gözlerini yokladım ama ifade yoktu. "Abi vallahi dokunmadım." Yabancı bir anda palayı Mete'nin koluna doğru indirdi. Ortalık bir anda kan gölüne dönerken bıçağın Mete'nin kolunu sıyırdığını gördüm.Ben minik çığlıklar atarak korkuyla ağlarken Mete'nin bağırtısı lavabodaki tüm fayansları kırıp yere dökecek desibeldeydi. Yabancı o sırada yırtılmış iç çamaşırımı eline alıp "Bunu sen yapmadın mı piç !" Dedi.Mete bu sefer "Abi affet! Abi yapma! Acı abi..! Yemin ederim sadece yırtıldı. Elimi bile sürmedim abi! Sana yemin ederim ! '' Mete yalvarırken yabancı umursamazca donuk gözlerini bana çevirdi. Bir elinde kanlı pala diğer elinde yırtılmış iç çamaşırımla bana bakınca utançtan ve korkudan olduğum yere pusmuş elimle ağzımı kapatmıştım. Pars Kandemir ♥️ Azra Karaca Bu kitap tüm bildiklerinizden çok daha farklı ve delirticidir ! +18 sahneler, yer yer küfür ve şiddet içerir. İznim dışında kopyalanması ve ya kullanılması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Yalvarmaksa." Ağırca yutkundu. "Yalvarıyorum." Göz bebekleri çektiğim acıların hüznünü taşıyorken, kıvranan siyah irisleri koyu karalığını kaybetmiş gibiydi. Acı çekiyordu. "İzmiray'ım ol, Karan'ın İzmiray'ı ol." Sert ve gür sesi işkencelerle boğuşuyor, titriyordu. Artık o kadar da güçlü değildi. Bu hâli bana zevk verdi, onun korkunçluğu tamamen kaybolmuşken benim varoluşum gün yüzüne acımasızca doğmuştu. "Canavar'ın İz'i olmam için de yalvardın." Dedim, alay dolu bir fısıltıyla. "Ben İz oldum, Canavar'ın İz'i. Karan öldü, İzmiray yok olmaya mahkum kaldı." ................................................................. 'Bu bir vahşetti. Karanlık gecelerin ardına gizlenen, var olmaması gereken, gün yüzüne çıkmaması gereken. Korkunç ölümlerin acımasız yüzünde, felaketin gülümseyişiyle asılı kalandı İz. Canavar, o ölümdü. Vahşet, İzliğe mahkum kalmış Canavar'ın benliğiydi.'

Ablası onun kaderi olacaktı. O ise sadece gölgeydi. Ta ki gelinliği üzerine geçirene kadar... Bir kurşun, iki aşiretin arasına kan ve sessizlik serpti. İntikam nefesleri tutuldu. Kan dökülmesin diye bir çözüm sunuldu: BERDEL. ☆☆☆ Hayat gerçekten kendi seçimlerimizle mi şekillenir, yoksa doğduğumuz toprak, aile ve gelenek her adımımızı önceden mi belirler? Bir kız kaderini, kendi kararıyla çizebilir mi? Berdel adı verilen o görünmez zincir, sadece elleri değil, kalpleri de bağlayabilir mi? Bu kitap, töre ile aşkın, ihanet ile sadakatin, korku ile cesaretin iç içe geçtiği bir hikâye anlatıyor. Bir tarafta aile baskısı, töre ve kan davası; diğer tarafta kalbin atışı, özgürlük arzusu ve yasaklı bir sevda. Her sayfada okuyucuya şu soruyu sorduracak... "Kader mi güçlü, yoksa insanın kalbi mi? Peki ya birini seçmek zorunda kalsan, hangisini seçerdin?" "Kaderini mi? Yoksa, kalbinin sesini mi?"

"Bana borcun var." "Ne...ne borcu?" Gülce beyni durmuş gibi transa geçmiş Mete'nin dudaklarından dökülecek kelimeleri bekledi. Genç adam yüzüne çapkın bir gülüş yerleştirip gözlerini Gülce'nin gözlerine kilitledi. "Hayat öpücüğü."

Yağmurlu ve sisli bir zamanı hatırlıyordu. Ruhunun ebedî çöküşlere meğer o an da tutulacağını bilemezdi. Hiç olmayacak birinden aşk itirafı aldığı gün kaderi değişmişti. Reddettiği adamın geri dönüp pes etmeyişini görünce içini korku kapladı kadının. Gaddar olduğu kadar, tüm tehlikeliliğiyle koca kasabada insanları diri diri gömdüğü kulaktan kulağa gezen kara topraktı o. Yavaş yavaş aşka kapıldıkça koca bir vaveylâ yayıldı. "Sana, aşığım.." ""Tüm hakları saklıdır."

Zergül, doğuştan topal bir kızdır. Hizmetçilik yaptığı evin lideri Kılıç Şahbazoğlu ile çocuk doğurmaya dayalı anlaşmalı bir evlilik yapar. Birbirlerinden nefret eden iki kalp fakat bir o kadar tutkuyla sarmalanan iki bedenin hikayesi.

Ben Feyza, Bilinmezliğin içerisinde kaybolmuş, Yolun sonunu görmek için çabalayan o kızdım. Fakat bilemezdim, onun benim çıkmazım olacağını... Feyza 23 yaşında bir edebiyat öğretmenidir. Üzerine kalan bir suç nedeniyle 1,5 yıl ceza evinde kalmaktadır. Bulunduğu ceza evinin yıkılacağı bilgisi üzerine henüz yeni yaptırılmış, kadın ve erkek mahkumların karşılıklı bulunacağı ceza evine getirilir. Umudunun son demlerindeyken erkek mahkumlara öğretmenlik yapacağını öğrenir. Bu onun için karmaşık bir durumdur. Çünkü mesleği gereği gittiği ceza evinde onunla tanışır. Kendisini çıkmazına sürükleyecek o adamla... •Bu bir ceza evi kurgusudur. •Wattpad de LEHA ÇIKMAZI adında ilk kitaptır.. •Başlama tarihi : 01.06.2022

"Bu gece kapılarını iyi kilitle." Kalbim göğüs kafesimi delip geçecek derecede atarken kulaklarımda söyledikleri yankılanıyordu. Korkarak yutkundum. Yardım aramak amacıyla bulunduğumuz dar sokakta gezdirdim gözlerimi, kimse yoktu. Kolumu avcunun içinden kurtarmaya çalıştım, bırakmadı. Gözlerimi buz mavisi gözlerine diktiğimde dişlerimin arasından kesik kesik tıslıyordum. "Bu da ne demek oluyor?" Kısa süreliğine gözleri eğlenen bir hâl alsa da uzun sürmeden eski ifadesizliğine bürünmüştü. Birbirine kenetlenen dudaklarını tekrardan araladı ve karanlık dar sokakta sadece ikimizin olmasına rağmen fısıldadı. "Seni ziyarete geleceğim demek." Bu kurgu 2015 yılında yazılmıştır. ®Tüm hakları saklıdır.