Bir Klaroline hikayesi... (Hikaye de mezuniyetten sonrası tarafımdan kurgulanarak anlatılmaktadır.) Klaus Caroline'ı bırakıp New Orleans'a döner ancak büyük bir komployla karşı karşıyadır. Gün yüzüne çıkmayı bekleyen sırlar Klaus'un kasabaya dönüp Caroline'ı kaçırmasıyla iyice karışacaktır. Bu büyük oyun kiminin canına, kiminin insanlığına mal olacaktır. Ve Caroline'ın hislerini kabullenme süreci, Klaus'un karanlık zaferleriyle zorlu bir sürece dönüşecektir.

Öncelikle belirtmek istediğim bir durum var; Her ne kadar hayran kurgu da olsa bana ait bir kurgu değil, yalnızca epeydir takip ettiğim kitap olan -yani bu kitabın aslı olan kitap- 'The Dark Lust' adlı kitaba uzun zamandır bölüm gelmeyişi, ve gidişatın istediğim doğrultusunda olmaması beni bir nevi devam niteliğinde bu kitabı yazmaya itti. Ayrıca bu durumun getirisi olarak da kitabın başlangıcını 'The Dark Lust' da yayınlanmış ilk yedi bölüm olarak kabul edip, kitabı kendime göre devam niteliğinde sekizinci bölümden başlatacağım. İsteyenler öncelikle o yedi bölümü okuyup buna başlayabilir. Yani o yüzden bunun bilincinde olarak okuyun ki daha sonra aklınızda soru işaretleri oluşmasın. Bir diğer uyarım ise yetişkin içerik mevcut, rahatsız olabilecekler varsa belirtmedi denilmesin. Her şeye rağmen kitabı okuyacak arkadaşlara da teşekkürlerimi sunar, keyifli okumalar dilerim..

Niklaus Mikaelson kızı sosyeteye takdim balosundan beri aklından çıkaramıyordu. Yıllar önce kardeşi ile oyun oynayan ve Klaus'un sadece kız kardeşinin küçük arkadaşı olarak baktığı bu kız, yıllar sonra bambaşka bir şeye dönüşmüştü. Ve Niklaus onu kendisinin yapmaya kararlıydı. Her ne kadar ailesinin bu konuda öyle düşünmediğini bilse de... Ama emindi ki kardeşi Elijah onları bir şekilde ikna edecekti. Ona güveniyordu. Elijah ise bu konuda o kadar emin değildi. Lady Johanna'nın çok zeki ve ileri görüşlü bir kadın olduğunu biliyordu. Kadın ayrıca kocasına da sözünü geçirebiliyor diye düşündü Elijah. İşi gerçekten çok zordu. Bir yandan Forbesler diğer yandan Niklaus... Ama bu işi çözebilecek tek kişi varsa o da kendisiydi. Zavallı Caroline diye düşünmeden edemedi adam. 15 yaşında başına neler geleceğinden habersizce bekliyordu genç kız...

Davranış bozuklukları olan hasta ve genç bir varis... Bir gün aklının tamamını kaybettiğinde ve hem de o gün imparatorluk zamanlarına denk gelirse ne olurdu? Şiddeti ve öfkesi, eriyen zihninin yerini doldururken o, olayları nasıl mantığa uygun yorumlayabilirdi? Onu durdurmaya çalışan kişi en iyi ihtimalle ölebilirdi. Yapılan hatalar, hatalı seçimler ve hepsinin doğrultusunda kusurlu çizilmiş kaderin ona sunacağı oyunlar ne kadar tehlikeli olabilirdi, Önlenenilir veyahut müdahale edilebilir miydi yoksa kapıldığı yasak hisler onu arzularının peşinden çekerken teslimiyeti mi kabullenecekti? "Tarih üzerinde mutabık kaldığımız yalanlardır." Voltaire 17.07.2017~ tarihinde tarafımdan kurgulanıp yayıma sunulmuştur.

Sert hatlarla çevrili yakışıklı suratını süsleyen cevher yeşili gözlerindeki manidar bakışlarla dokunmaya kıyamadığı kadınına birkaç adım daha yaklaşırken, bakışlarındaki hislerin yoğunluğunu adeta ona dibine kadar aşılamaya çalışırcasına kitlenmişti kızın safir mavilerine.. İçini ısıtan o güzel, biçimli yüze yahut gözlere bakarken benliğini kaybediyordu adeta genç adam. Kızın tatlı tatlı esen rüzgara cilve yapar gibi savrulan kum sarısı saçlarından bir tutamı iki parmağına dolayıp huzur bulmuşçasına kokladı. Gül rengi kalın dudakları bir milim aralanırken cevher yeşili gözleri hala o mavilerde hapisti; "Aşırı solcudur aşk; bu yüzden insanların sol yanını hedef alır.." Kızın nar çiçeği, pembe dudaklarındaki tebessümü genişlerken pamuksu elini adamın kirli sakallarının üzerine getirip usulca okşayarak onun sözünü tamamladı, "Ve aşk bu kadar solcuyken, içinden sağ çıkmak imkansızdır." Keyifli gülüşü daha da belirginleşen adamın, bal sarısı saçlarından birkaç ton koyu kaşları sempatik bir biçimde havalanırken biçimli parmakları genç kadının başını, kalın dudaklarıysa pembenin en tatlı tonuna sahip dolgun dudakları bulmuştu. Konstantinopolisin deli rüzgarına inat yapar gibi ortamı aydınlatan ay ışığının altında dakikalarca öpüştüler.. Ne adam durmak istedi, ne kız adamın durmasını istedi.. "Belki hiçbir şey yolunda gitmedi ama hiçbir şey de beni yolumdan etmedi." Ernesto Che Guevara 14.01.2019 ~ tarihinde tarafımdan kurgulanıp yayıma sunulmuştur.

Duvarlarını pembeye boyamak her zaman arkasındaki siyahı örtmez.

Caroline Forbes, kökenlerin geçmişine büyü yoluyla gidip onları öldürmek ister. Ama işler çokta beklediği gibi olmayacaktır! Müthiş bir Klaroline hikayesi...

Sorun değil, bir gün seninle olacağımı biliyorum. 16.04.2020