He hates me but I love him..

ONE NIGHT WITH THE BACHELOR Hinalikan ko ang noo niya. "Hindi ko makakalimutan ang araw na ito." Bulong ko sa kanyang tenga. Alam kong hindi niya iyon maririnig dahil tulog na tulog siya, wala akong pinagsisisihan na sa kanya ko binigay ang ka-birhenan ko, kahit ngayon ko lang siya nakilala ay parang tumibok na ang puso ko. Alam ko rin na hindi na kami magkikita pang muli. Naging masaya ako sa konting oras na mag-kasama kami. Bukas ko na iisipin ang lahat ng problema, pero ngayon gusto ko muna siyang makasama. Maya maya napag-isipan ko nang tumayo at magbihis kahit na masakit ang katawan ko pinilit ko paring gumalaw. Aalis na sana ako ngunit hindi ko maiwasang tingnan ulit ang maamo niyang mukha. Hindi ko maiwasang malungkot, for the last time I kissed him in the lips at mabilis na lumabas nang kwarto. Tumulo naman ang luha ko, hindi dahil sa pagsisisi, kundi dahil hindi ko na siya makikita pang muli. Ngayon isa lang ang nasa isip ko, I just wish that 'I have one more night with that Bachelor.' ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME

Ilang beses ba nating tinanong ang sarili natin kung mapapansin ba tayo ng mga taong mahal natin? Ilang beses ka ba magtatanong sa buong buhay mo? At ano sa tingin mo ang magiging sagot? "Mapapansin kaya ako? Ang pag-ibig ko? Ang katauhan ko? Mapapansin Kaya?" Paano kung hindi? Paano kung oo? Magkaiba ba ang gagawin mong desisyon o pareho lang? Mag-iiba ba ang pananaw mo o magpapatuloy ka lang sa kung anong alam mong constant? Umaatikabong fame laban sa umaatikabong pag-ibig.

Nakakabagot ang buhay. Lalo na pag papasok ka nang school, kakain, humiga sa pera, maligo sa puri, mamili ng babae, at matulog. Paulit-ulit lahat araw-araw. Lahat nalaro mo na, poker hanggang pag-ibig naipanalo mo na. Kung sana may pwedeng paglaruan. Yung unique. Yung nakakatuwa. Nang dumating siya sa buhay ko, natuwa ako kasi pinaglaruan ko siya. Humingi siya ng pabor. Binigay ko. Nagpaturo siya. Tinuruan ko. Humingi siya ng masasandalan. Binigay ko. Kasi nakakatuwa siya! Pero habang tumatagal, bakit siya na yung natutuwa at ako na pinaglalaruan? Hate. Lies. Temptations. Betrayal. Pain. Love. All in one. Training To Love.

Ang pag-ibig ay parang nagsusugal. Pag sigurado kang mahal mo ang tao, ibibigay mo ang lahat. Ang problema dito ay di mo alam kung may maibabalik paba sayo o wala. Maswerte ang nakakakuha ng higit pa sa inaasahan, pero luhaan ang mga sumugal at natalo. Pero ganun paman, tulad ng sugal, kahit walang kasiguraduhan, marami paring umiibig, marami paring sumusugal. Dahil... Baka Sakali... Baka Sakali...

She's always been the shy girl that no one notices, but once she catches Harry's attention will things ever be the same again?

Bata pa lang ay namulat na si Sunny na tatlong bagay lang ang kailangan niya sa buhay: bahay, pera, at pamilya. Namuhay siyang mahirap sa loob ng labing siyam na taon at ngayong bente na siya ay hindi iyon nagbago. Ang tanging nag bago lang siguro sa kanya ngayon ay ang pagkawala ng kanyang katuwang sa buhay: ang kanyang ina. Hindi pa nakakabangon sa sakit ay pinili niyang magpakatatag at mabuhay para sa sarili at para sa mga pangarap. Life is hard but it's easy to be strong. Iyon ang panlaban niya, ang pagiging matatag at pursigido. She was invincible because of that, but will she still feel invincible with a beast around? Lalo na pag napaibig na siya nito? Mahina ba talaga ang mga babae pag dating sa pag ibig? Because she was sure as hell beginning to lose all her strength. Ano nga ba ang gagawin Sunny kung ang magiging hadlang sa kanyang maabot ang lahat ng gusto ay ang siyang magpapaibig rin sa kanya ng husto? Worst. May magagawa talaga kaya siya?

Yo! This is a very short Taglish fanfic by SHIPPU. Dahil nga I'm taking my review classes, nainspire ako na gawin 'tong fanfic na 'to. CHOS. =)) Tignan mo may poster pa. Si TaeJun ulit yung nasa right. I dunno who's on the left. Basta girl yan :) SA MGA PINOY NA NASA COLLEGE, NAGTTAKE NG REVIEW, NAGCOCOMMUTE, OR GUSTO NG MAMATAY SI GARY NG MARACLARA, read on! Haha :))

{{WARNING: First 99 chapters SUCK AND IMMATURE. (Exclude the intro)}} 》》hamada bros are in later chapters《《 How did we begin this book? ... Me: Randomness? Hic: Check! Me: Unnecessary weirdness? Rap and Anna: Check! Me: Humor? Merida: Check Me: Derpy-ness? Hamada bros.: Check!! :P Me: Coffee and sugar that boost our randomness? Jack: CHECK! :DD *eats the sack of sugar and the sack* EMNEMNEMNEMNEMNEMNEM Me: And a normal person we would gladly love to make him/her insane by doing all this? Elsa: -_- ... Check -.- © 2014-2016 SnowflakesinSummer05. All Rights Reserved.