⤷ZAKOŃCZONE ・Gdzie Changbin to morderca, a Felix to zwykły chłopak, który przez przypadek zobaczył coś, czego nie powinien. Co z tego wyjdzie? ⤷Stray Kids nie istnieje ⤷wulgaryzmy

Młody, samotny George Davidson odkrywa, że może używać starego telefonu do komunikowania się z chłopakiem żyjącym pięćdziesiąt lat temu. Notka od autorki: "Witam! Ta historia jest alternatywnym wszechświatem i jest inspirowana horrorem o nazwie The Call. Proszę sprawdź go, jeśli chcesz. Nie mam nic przeciwko, jeśli ta historia zostanie udostępniona, proszę nie używaj tej fikcji lub mojego imienia w jakikolwiek negatywny sposób. Dziękuję, i miłego czytania!" Twitter autorki : @Astron0mika Instagram autorki: @Astronomik4 Okładka została zrobiona przez @notY0ISH0 na twitterze. #3 w 'flowers' 26.04.2021 #1 w 'george' 9.05.2021 #2 w 'georgenotfound' 17.05.2021

Gatunek: angst, smut, może od czasu do czasu lekki fluff Ostrzeżenia: samookaleczanie, spora różnica wieku, przekleństwa Jin chciał zostać opiekunką. Nic więcej. Nie spodziewał się, że jego życie zmieni się tak bardzo, kiedy przekroczy próg jednego z domów i pozna Yoongiego. Chłopaka zmiennego, jak jesienne niebo, którego dusza chłodna była niczym krople deszczu, spadające z ciemnych chmur.

Han Jisung jest szatanem i jednocześnie dyrektorem jednego z najbardziej rozpoznawalnych hoteli w Korei. W hotelu nie pracują tylko zwykli ludzie, ale również demony i dziwne istoty. Co się stanie, kiedy Minho będzie szukał zatrudnienia i znajdzie je właśnie w tym hotelu?

Jesteś moim początkiem i końcem - to wszystko Moim spotkaniem i moim pożegnaniem Byłeś wszystkim, robię krok naprzód w stronę lęku

Dwie, całkiem inne osoby. San, beznamiętny chłopak, który nieco pogubił się w życiu i Wooyoung, niezwykle delikatny, radosny młodzieniec. Obaj połączeni więzem czystej miłości, który wydaje się być nie do przerwania. Lecz czy uda im się przezwyciężyć przeciwności losu, trudniejsze, niż mogły się wydawać na początku? UWAGA! Pierwsze rozdziały są w trakcie poprawy, przez co pewne fakty mogą się nieco nie zgadzać z tymi następnymi. Ostrzegam także przed możliwymi napadami krindżu..... (Kiedyś na pewno to wszystko poprawię)

//‼️PEASE READ‼️// Just so everyone knows this is not my original work I put it on wattpad so it would be easier for some people to read. The original is on the website Archive Of Your Own. So please give the original artist credit. Thank you. Summary: "Have you ever heard about the origami hearts tradition in the hospital?" Taking the heart, the child excitedly inspected it, nodding in glee. "Yes! My mama told me that when someone leaves the hospital to go to heaven, we all fold a paper heart for them! Like this, like this!" "That's right," chuckled Soobin. "But do you know how it started? It started here, in this room. From a boy who used to fold a paper heart every day for his lost love, hoping each one he makes will take him closer to the day those eyes would open again." "Unfortunately for him, the day never came." In other words, a hopeless love story of two childhood best friends who didn't realise what it meant to have each other until it was too late; compiled of yearning, loss, forlorn hope, unrequited love, and every tragedy in between.