"Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?" Enseme doğru yayılan sıcak nefesi, tenimi yalayıp geçiyordu. İçim titrerken, devam etti şiir okuyan yumuşak sesi. "Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar? Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var; Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin..." Sincap, kuş için aşk şiirlerinden okuyordu sonunda. En sevdiğim sanatçının şarkısına, ondan hep beklediğim aşk şiirleri eşlik ediyordu. Birlikte şarkı söylemekten de güzeli varmış meğer. Bu, her şeyin en olağanüstüsüydü. Beklediğim mucize gelmiş miydi? #1-viran #4 -papatya

Bir kız... Bir de ses... Hayalet bir ses... Ama gerçek. Biraz da doğa üstü... 《Korku kitabı değildir.》 Derin, sürekli derinlerden duyuyordu ismini. Korkuyordu. Varlığını bilmediği bir ses sürekli onunla iletişime geçiyordu. Biraz zaman korktu. Biraz zaman kovdu. Ama sonra alıştı o sese. Dokundu. Sarıldı. Öptü. Arkadaş oldu. Belki sonra daha da fazlası... . . . İçim yine bir tuhaf olsa da çalışma masama doğru baktım. Ne bir belirti ne bir işaret hiçbir şey yoktu. 'Belirti mi istiyorsun?' diye sordu zihnimin içinde yankılanan sesiyle... Olumlu anlamda başımı salladım. Düşüncelerimi okuması bazen sinir bozucu olabiliyordu. 'Sende çoğu zaman sinir bozucusun Derin.' Yine yapmıştı işte! Yine okumuştu düşüncelerimi... Masamın orada bir şeyler hareketlenince oraya doğru baktım. Kalem kendi kendine hareket edip kağıda bir şeyler yazıyordu. İstemeden de olsa elimin altındaki yorganımı sıktım avcumun içi ile. Korkuyordum belki de hala. Göremediğim bir ses ile konuşuyordum. Her an benimleydi ve sanırım o sadece ses değildi. Bir varlıktı. Dokunabilirdim ona. Elimle hala yorganı sıkarken kalem masadaki yerini aldı ve kağıt havalanmaya başladı. Havalanan kağıda baktım. Kağıdın üzerinde ' HESİM ' yazıyordu. Bu onun ismi miydi? Başlangıç Tarihi: 16 Ocak 2016 İlk Yayın Tarihi: 17 Mayıs 2016 》Tüm hakları bu hırçın yazarın masum ruhunda saklıdır... Bana ulaşmak isteyenler için instagram hesabım- @bilgeliyasam Hesim'in instagram hesabı: @hayaletsesim

"Hoşça git." dedi tilki. "Vereceğim sır çok basit: İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir. Gerçeğin mayası gözle görülmez." Küçük Prens unutmamak için tekrarladı: "Gerçeğin mayası gözle görülmez."

Şu an herkes bana bakıyordu ve müzik tam da duracak zamanı bulmuştu. Hayır yüzüm kızarmaya başlamamıştı. Sadece sıcak basıyordu sağdan soldan. Hah. N'olmuştu canım? Sadece sevdiğim çocuk dans teklifimi reddetmişti. 100'den fazla kişide dik dik bana bakıyordu. Rezil olmamıştım canım ne münasebet. Bir anda elimi tutan el ile şaşkınlıkla kafamı çevirdim. Bu yakışıklı da kimdi böyle? Bir dakika bana mı gülümsüyordu? Elimi mi tutuyordu?! Gülümseyerek, gözlerini gözlerime dikti ve kalbimin daha hızlı atmasını sağlayacak cümleyi söyledi. "Bu dansı bana lütfeder misiniz?" Ben nereden bilebilirdim ki her şeyin bu cümle ile başlayacağını? ❦ *Gülmekten karnınızın ağrıyacağı, kahkaha atmaktan komşularınızın şikayete geleceği tatlı bir romantik komediye var mısınız? Eğer bu hikayeyi merak ediyorsanız, biz sizi bekliyor olacağız.* *Not:Bu hikayeyi okurken bir şey yememeniz önerilir! Gülmekten boğazınıza kaçsın istemem!* *Fazlasıyla argo ve absürt mizah içermektedir. Sadece gülmek ve eğlenmek için yazılmıştır. *Tüm hakları saklıdır. Çalmak ve kopyalamak suçtur! En ufak yeri dahi çalınırsa tarafımda yasal işlem başlatılacaktır!* *Wattpad de ilk ve tek 'Bir Dans Daha?' adlı hikayedir.* •BT-6 Ağustos 2020• •BT-25 Şubat 2021• ❦