CZĘŚĆ PIERWSZA MUZYCZNEJ TRYLOGII Kiedy nuty historii ponownie wygrały wojenną melodię, ludzie musieli stanąć do walki. Klara była nieco naiwną dziewczyną, po uszy zakochaną w muzyce i starym fortepianie, stojącym w rogu pokoju. Nie przejmowała się tym, co mogło przynieść jutro. Jednak gdy jutro wreszcie nastało, wszystko się zmieniło. Razem z pierwszym września nagle nadeszła dorosłość. Wojna grała im mazurka, a oni ruszali w tan. W tan ze Śmiercią. 09.02.2020 - #27 w historyczne 16.02.2020 - #12 w historyczne 16.02.2020 - #10 w historyczne 20.02.2020 - #8 w historyczne początek: 13.11.2019 koniec: 21.02.2022

CZĘŚĆ DRUGA MUZYCZNEJ TRYLOGII Stary fortepian przestał wygrywać wojenną melodię, ale z jego wnętrza wciąż wydobywały się splątane nuty historii. Mimo że wojna dobiegła końca, walka wciąż trwała. Walka z okropnymi marami przeszłości nie skończyła się dla nich nigdy. Po powrocie złamali cudze serca, po drodze gubiąc swoje. Potykali się o zaplątaną pięciolinię, szukając zaginionych w wojennej zawierusze bliskich. Uciekali i starali się przeżyć w wolnej Polsce, w której okazali się być największymi wrogami ludu. Splątane nuty kołysały ich do snu, a Śmierć wciąż się na nich czaiła. Stała tuż za rogiem. początek: 21.02.2022 koniec:

❝Nie malowałem wojny, ponieważ nie jestem jednym z artystów rozglądających się za tematem jak fotograf. Ale bez wątpienia wojna jest na tych obrazach, które wtedy namalowałem.❞ Arianna Stassinopoulos Huffington, Pablo Picasso - Twórca i niszczyciel Leopolda Skarżyńska stała na scenie, odkąd pamiętała. Podjęła wiele wyrzeczeń, by stać się Lolą. Kiedy dwie osobowości się starły, dla dawnej Leopoldy nie było już miejsca. Za to Lola... Lola była idealną artystką. Litzmannstadt, rok 1942 Lola zmienia scenę teatru na salę tajnej kawiarenki. Nie może żyć bez grania kogoś innego. Udawanie zbyt mocno weszło jej w krew. Wraz z dawną rosyjską szlachcianką Nadieżką zarabiają w ten sposób na życie. Pewnego wrześniowego dnia do kawiarenki przychodzi niespodziewany gość, który prosi o przysługę. Czy ukrycie żydowskiego chłopca okaże się być aż tak trudnym zadaniem?

Pamiętasz? Kolejna jesień, która odebrała nam wszystko. Kolejna jesień, podczas której ciała spadały na ziemię jak kolorowe liście, a biały orzeł został ugodzony prosto w serce. Pamiętasz? Wtedy też była jesień. Wtedy też pytałeś, gdzie się podział Bóg? One-shot ku pamięci bohaterów powstania warszawskiego 01.08.2020 Cudna okładka od @SamodzielneSzeregi One-shot bierze udział w konkursie Rzut Piórem 2020 organizowanym przez @peopie-

Kiedy Lucjan Leszczyński z roku tysiąc dziewięćset trzydziestego piątego zupełnie niespodziewanie przenosi się do dwa tysiące dwudziestego. Teoretycznie potrzebuje dwóch rzeczy - przewodnika i maseczki ochronnej. Przypadkiem trafia na pewną dziewczynę, która na twarzy nosi niebieską maseczkę w białe serduszka i ani myśli jej zdejmować. Od tamtego momentu wiedzą, że są na siebie skazani, dopóki Lucek nie naprawi wehikułu. Ale jak ma się za to zabrać, skoro i on i jego towarzyszka mają lewe ręce do maszyn? Shot dla @_finka_. Wynagrodzenie za złamane serducho. Cudna okładka od @SamodzielneSzeregi

Teraz zostało już tylko wypisanie wszystkiego na kartce. Zostały nam już tylko słowa skruchy. Mimo, że niegdyś byliśmy niezwyciężeni, a teraz tylko toniemy w odmętach dawnych win i kłamstw. Mieliśmy oczy, a udawaliśmy, że nie widzimy. Dłońmi zasłoniliśmy uszy, by nie słyszeć. Zatykaliśmy nozdrza, aby nie udusić się smogiem. Mieliśmy umysły, które świadomie przysłoniły flagi ideału, takiego o którym kiedyś nawet nie mogliśmy pomyśleć. Jesteśmy przedstawicielami (nie) idealnej rasy, homo sapiens, która na końcu swojej egzystencji pragnęła powiedzieć tylko jedno słowo. Przepraszamy...

Spojrzałam na puste łóżko, moje oczy przeszkliły łzy. Chciałabym cofnąć czas, chciałabym zatrzymać się pośród wspomnień, ujrzeć krople deszczu, które zatrzymały się w powietrzu. Chciałabym przechodzić pomiędzy nimi swobodnie i przesunąć ręką, aby wszystko co złe nagle zniknęło. Jednak wspomnienia były specyficzną formą marzeń, były marzeniami o przeszłości, marzyłam o tym, by móc je wymazać.

(Bez)senne noce Kornelii były spowite słonym smakiem łez. Podczas nich Józef martwił się o nią dwa razy bardziej, wpatrując się nieustannie w okno. Historia jednej, z wielu bezsennych nocy, pod okiem zawsze czujnych gwiazd. Praca bierze udział w konkursie Rzut Piórem 2020 organizowanym przez @peopie-

Czasami rzeczy przyglądają się wszystkiemu z boku, przyglądają i spisują swoje historie. Bohaterka opowiadania jest postacią fikcyjną, ale wzorowaną na wielu sanitariuszkach, których historie poznałam. Praca bierze udział w konkursie "Moment" organizowanym przez @personnes-

Opowieść o młodym człowieku, który zmuszony był dorosnąć...