💍 II tom przygód Jagny Maciejówny 💍 Chwyciła garść piasku i pozwoliła mu przesypać się przez dłoń. Skupiała się na każdym ziarenku, analizowała ich wielkość i kolor, szybkość przesypywania i miejsce, w którym spadły. Gdy na skórze zostały już pojedyncze ziarenka, ponownie zanurzyła palce w chłodnym piasku i mocno ścisnęła w pięści. Nadmiar przesypał się przez palce, ale większość została. Trzymała go tak przez kilka chwil, po czym otworzyła dłoń i dmuchnęła, a pył rozproszył się w powietrzu. Opuszkiem palca zaczęła kreślić szlaczki na podłożu. Była całkowicie pochłonięta swoim zajęciem. Dokładnie wykonywała każdy łuk, zakręt, slalom, pętelkę. Bawiła się tak dopóty, dopóki nie poczuła nad sobą czyjejś obecności. Zalał ją cień, coś dmuchnęło na kark. Nie przestała rysować. Trąciło ją w głowę, zaczęło majtać we włosach. Palec zastygł. Powoli odwróciła ciało bokiem, tak, że teraz gorące powietrze chuchnęło jej na bark. Ostrożnie zabrała dłoń, sunąc opuszkiem po piasku, po czym przysunęła do strumienia powietrza. Zdmuchnął część przyklejonych do skóry ziarenek. Szorstkość dotknęła jej dłoni, co skwitowała małym uśmiechem. Odwróciła głowę i spojrzała na kasztanka, który z ufnością wpychał pysk w jej ręce, byleby go pieściła. Zaśmiała się i przesunęła dłonią po nosie ogiera. Ten prychnął łagodnie i przymknął oczy. - Dobry koń - pochwaliła go cicho. Usiadła na piasku, odwracając całym ciałem w jego stronę. Ten cofnął się o krok, położył się i ułożył głowę w jej nogach. Zamknął oczy, wypuścił głośno powietrze przez chrapy. Pogłaskała go po rudej sierści. - Koniec tej zabawy na dziś - postanowiła - Ktoś inny jeszcze na mnie czeka.

🐴 I tom przygód Jagny Maciejówny 🐴 - Puść ją - powiedział, widząc jak jego małżonka się męczy - Przecież w stajni jest grzeczna. - Ale to nie dom. Jeszcze, nie daj Bóg, gdzieś mi ucieknie albo wstydu narobi. - Nie narobi - zapewnił, wyciągając dłoń do córki - Każdy zmięknie pod jej urokiem - uszczypnął małą w nos - Tak jak ja pod twoim - zwrócił się znów do żony. Żeby ją jeszcze dodatkowo ugłaskać, pocałował Annę, odbierając przy tym latorośl i stawiając na ziemi. - Tylko grzecznie - zastrzegł. Ta pokiwała głową i chwilę później czmychnęła do koni, które z ciekawością oglądały małego człowieka. Klacze wyciągały szyje i wąchały, ilekroć się do którejś zbliżyła. Rodzice patrzyli na swoje dzieci, dopóki ktoś nie stanął a progu. - Tak myślałem, że to ty, Macieju. Do stajni zajrzał sam król, na widok którego koniuszy z żoną prędko się pokłonili. Monarcha zbliżył się do rodziny. - Miło panią znów widzieć, Anno - uśmiechnął się do niej i spuścił wzrok na jej syna - A to zapewne musi być dumny pierworodny. Anna położyła synowi dłoń na plecach, chcąc dodać mu śmiałości. Król szukał wzrokiem młodszej latorośli. - A drugi brzdąc? Jest z wami? - zapytał. Maciej spojrzał za siebie, co uczyniła również reszta. Jagna wyciągała rękę do jednej z klaczy, nic nie robiąc sobie z wizyty. Anna chciała ją przywołać, ale monarcha ją zatrzymał. Koń trącił dziewczynkę chrapami, przez co zachwiała się i upadła na ziemię. Zaraz jednak zaniosła się śmiechem i zwróciła uwagę na dorosłych, którzy się w nią wpatrywali. Uśmiechnęła się do nich, a potem znów zajęła się koniem. - Widać, że twoja - skomentował król - Świata poza końmi nie widzi.

Zbiór One shotów głównie w Uniwersum Lilii Wawelu i Litewskiego Niedźwiedzia.

Fragment opowiadania: Jadwiga powoli spoczęła na krześle i dłonie złożyła na blacie stołu. Choć odziana tylko w nocną koszulę, nic nie straciła z dostojeństwa, które miała w każdym ruchu, każdym geście. Patrzył na to z zachwyceniem. Cała była jak księga dla niego. Najozdobniejsza, najstaranniejszym pismem wykonana, istne dzieło sztuki. Tylko dla niego była zupełnie nieczytelną i niezrozumiałą. Wielki Książę od kilku już miesięcy kazał swemu kanclerzowi obytemu z mową Lachów uczyć się tego języka. Przykładał się pilnie do tej nauki, by wiedzieć, co mówią szeptem za jego plecami i móc odróżnić przyjaciela od wroga w tym obcym mu królestwie. Ale polityczna mowa różniła się bardzo od tej, którą przemawiać należy do niewiasty. Przez chwilę jeszcze stał, górując nad nią i przyglądał jej się z uwagą, marszczył czoło, choć mowę polską znał już nieco, to znaleźć słowa w tak delikatnej materii było mu trudno. Onieśmielała go ta istota, rzekłby nieziemska. Mimo że sporo młodsza od niego, to majestatem swym i urokiem przyćmiewała wszystkie cuda tego świata, które dotychczas jego oczy oglądały...

''Martwe serce kocha najmocniej'' ⚠ SCENY EROTYCZNE, PRZEKLEŃSTWA, PRZEMOC.

Osierocona przez matkę i ojca Jadwiga, trafia pod opiekę macochy, która traktuje ją nielepiej od prostej służby. Choć ciężko pracuje, potrafi odnaleźć radość z życia. W przeciwieństwie do króla i wielkiego księcia Władysława, który szuka ucieczki od szarej rzeczywistości. Odkąd włożono mu na głowę koronę, nie potrafi choć na chwilę jej zdjąć. Co się stanie, gdy przypadkowo się spotkają? Czy Jadwiga zdoła pomóc królowi w odnalezieniu jego azylu? A on? Czy na przekór wszystkiemu będzie walczył o własne szczęście? Odpowiedzi na pytania znajdują się w tej opowieści, będącej luźnym połączeniem historii o Kopciuszku z bohaterami z Korony Królów.

~Miłość jest wtedy, gdy bardziej martwisz się o kogoś, niż o siebie... A co by było, gdyby Jogaiła - zmęczony monotonnym życiem w mieście, którym wciąż chce sterować, uciekł z tej klatki i dostał się w sidła złej królowej Jadwigi? Jednak czy na pewno zasłużyła na miano ,,złej królowej"? A może po prostu zmęczona życiem w ciągłym kłamstwie, przepełnionym tajemnicami i uwięziona w przeklętym zamku, obarczona klątwą założyła maskę, której boi się ściągnąć? Czy najzwyklejsza w świecie róża pomoże im odnaleźć nić porozumienia, czy tak jak dotychczas - przetnie kolejną nić ludzkiego żywota? Jak potoczą się ich losy? Jogaiła ucieknie, czy postanowi przypomnieć złej królowej, że w jej spowitym mrokiem sercu wciąż tlą się ludzkie uczucia? Odpowiedzi na te pytania zawarte są w tej opowieści, będącej fantazyjnym połączeniem dobrze znanej wszystkim historii o Pięknej i Bestii z bohaterami Korony Królów.

Inspiracją serial dlatego będą się pojawiły postacie z serialu oraz całkowicie fikcyjne . Jak i relacja między Jadwigą i Olgierdowiczami .