|| Mardin'den Kaçış Serisi II || +18 Bazı kaderler kesişim, bazı kesişimler ise kaderdi. * Yetişkin içeriktir. Kapak tasarımı @-necirvan 'a aittir "Kitapta kuma yoktur."

Derler ki; karanlık en çok kendi renginden korkar. Kural daimidir.. ‎ ‎Masumiyetin o beyazlığı, en vahşi göğsün altında bir gölge gibi büyüyecek; ve büyüdüğünde, ne dağlar uçurumlarla ayrılabilecek ne de efendiler tahtlarında rahat uyuyabilecektir. ‎ ‎Yukarı Şehir'in mermer kuleleri dikilmeden, alt sokaklar bu zifiri sefalete boğulmadan evvel, ormanın en kadim kuralı bu olarak yazılmıştı. ‎ ‎Kurt, dişlerini bileyerek hakkıyla yaşar; kuzu ise o dişlerin arasında silinip gider. Düzen kusursuzdur, çünkü avcı avını bilir, av da kaderini. ‎ ‎Ancak halkların evlerinde korku ile çocuklarına anlattığı, başka bir kehanet de der ki; günün birinde bir kurt, kuzunun yumuşacık postuna bürünüp sürüye sızacak ve onu yok etmek yerine onu korumak için kendi soyuna diş bileyecektir. ‎ ‎Onlar bu lanete devrim dediler. Şehrin efendileri ise sadece Kökü kazınması gereken bir hata... ‎ Kapak tasarım: @elfalleyys Uyarı: +18, yaş farkı, şiddet vardır. Tetiklenecekler okumasın...

Asansörden indiğimde yönetim katının da bomboş olduğunu görünce iyice huzursuz hissettim. Ama buradan sonra dönemezdim. Bülent Bey'in odasının önüne geldiğimde hafifçe kapıyı tıklatarak cevap bile beklemeden merakla içeri girdim. Bu gizemin sebebini gafil avlamak isterken, gördüğüm manzarayla gafil avlanan ben oldum. Öylece dondum, kaldım. Daha önce benzerini hiç görmediğim beyaza yakın sarı saçlara sahip çok ama çok güzel bir kız vardı. Bebek kadar masum ve bir o kadar da korkak.. Beni görünce birden ayağa fırladı ve o kocaman yeşil gözlerini açarak bana baktı. Çok sade dümdüz bir elbise giyinmiş olsa da hayatımda gördüğüm en güzel ve seksi kadındı. O güzel gözlerinde ise tarifi imkansız bir dehşet vardı.

Hayatı bir gecede değişmişti uğradığı ihaneti atlatmayı çalışırken tanrı kaderine müdahale etmiş ve bir gecede hayatı değişmişti. Nerden bilebilirdi harlanan ateşin ona aşkı getireceğini, bir çift kara göze tutulacağını. Ateş adamın sevgisiyle harlandı Berdel ile zorla evlendirildiği kadına aşık oldu

. Genç kadın kocasının güneşten yanmış omuzlarına değdirdi ellerini, kaşlarını çatarak kendine bakan adamdan çekiniyor ve hatta korkuyordu. Mizacı sertti, mizacı epey sertti. Feride, gerçekten sinirli mi yoksa sakin mi anlayamıyordu bazen. Evliliğin ilk günleri komşuya gideceğim bile diyememişti bu yüzden. Hâlâ daha çekinceleri vardı elbet; kocasının sınırlarını kestiremiyor, nerede duracağını bilemiyordu. "Gülüm," dedi Rıfat, gecenin sessizliği yırtılmasın diye sessizce konuşurken. Habersiz olduğu düşünceleri yıkmak ister gibi dudağının bir kenarı yukarıya kıvrıldı. Haylaz bir gülüş olduğunu sezdi Feride. Ama ne çare, saniyeler içinde yanağı dişlenmiş ve ince bir sızıyla baş başa kalmıştı. Kadınlığında artık hissedemediği el yüzünden morali kaybolmuştu. "Ya Rıfat. Acıdı ama." Küskünce konuşup gözlerini kaçırmıştı kocasından. Ey nazlı yar, diye geçirdi içinden adam. Koynuna beni alacak kadar kadın, küsüp gidecek kadar çocuksun. Elde avuçta nasıl durur nasıl tutulursun.

*Cinsellik ve rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. "Sen..." Dedim,hayal kırıklığı ile. Düşlerimin kırıklığını toplamak istedim,elime battı. Kanadı,kanadı... "Bana takıntılısın,değil mi?" Sesim cılızdı. Sakindi ama değildi de. Sesim,yüzüm olmuştu. Sağ eli,yüzüme dokundu. Yanağıma konan eli yumuşaktı. Yüzüme dokunan elle gözlerimi yumdum. İki gözümden de eş zamanlı düşen bir damla yaşın teki onun,avucunun içine gizlendi. Gözyaşım bile ondan medet umdu. Ama o yaş avcunun içinde kuruyacaktı. Bana yaklaşınca tepkisiz kaldım. Burnuma gelen kokusu çok güzeldi. Tarif edemezdim. Dudaklarını boynumda hissettiğim an irkildim. Şah damarımın üstüne bir öpücük kondurdu. Masum değildi,ihtiraslı bir öptüktü. "Senin gözyaşına," Dedi,usulca. "Saçının teline,gözlerine,sesine..." Derken boynumdan yukarıya öpe öpe çıktı. En sonki durağı çenem oldu. "Aldığın nefese bile takıntılıyım. Ama bu takıntıdan daha beter bir hâl almak üzere... Aşka dönmek üzere." Sehven,kendini bulduğu evliliğin içinde savaşması gereken kişi kocası Soylukan Maçkalıydı. Sevdiği adamla evlenmişti. Ancak karşısındaki Karadeniz'in Maçkalı olarak bildiği üç kardeşten en tehlikelisiydi. Mesleği ve duyguları elinden alınmadan yapması gereken onu bırakmaktı. Duruşma günü geldi. Müşteki ve sanık. Akıl ve mantık tutuklandı. Aşk beraat etti. ZAYNAHARA'DAN

Irmak Ahsen kaçtığı o uykularından birinden uyandı ama bu sefer uyandığı yer evi değil, yanan bir ormanın ortasıydı.

Maya'ya göre: O sıradan bir zekaya, sıradan bir görüntüye, sıradan bir hayata sahip basit bir genç kızdı; insanlar gereksizdi, az insan çok huzuru beraberinde getirirdi. O halinden memnundu ve mutluydu. Hayatının hep böyle devam etmesini isterdi... Fakat bilirsiniz hayatın bizim için, her zaman, bizim dilediğimizden çok daha farklı planları vardır. Zengin bir iş adamı tarafından tesadüf eseri bulunan bir kaynak, her şeyden habersiz bir genç kızın başına ne kadar bela açabilirdi? *** Bilimkurgu #3 / 29.12.2018 Fantastik #11 / 11.02.2018 *** © Tüm Hakları Saklıdır.

17. Yüzyıldan naif bir aşk hikayesi...

Kadının gözleri öylesine salt bir acıyla parlıyordu ki, Fırat hırlarcasına "Söyle!" dedi. "Bana kalbini kimin kırdığını söyle!" "Ne?" "Bana, onu yeryüzünden silebilmem için sadece ismini söyle!" "Belki de..." Oylum'un yüzüne hüzün dolu, buruk bir gülüş saçıldı. "Belki de kalbimi bu kadar kıran şey... onun zaten yeryüzünde olmayışıdır?.." *** Hikayelerim isim haklarıyla birlikte noterde adıma kayıtlıdır. Çalıntı ya da izinsiz kullanmak durumunda yasal işlem başlatılacaktır.