1923 yılında imzalanan Lozan antlaşması yüzünden Selanik'ten göç etmek zorunda kalan Hilal ve Üsteğmenliğe yeni atanan Leon'un şans eseri karşılaşması sonucunda gelişen olaylar ikisini de birbirine bağlar. Basit bir tren yolculuğu sonrasında Leon'a Yunanistan'a dönmesi için son bir şans verilir. Leon bu şansı yanındaki Küçük Hanım için tepecek midir? Başlangıç tarihi 28/05/2018 Bitiş tarihi 09/09/2018

"Her şey için çok özür diliyorum senden ama pişman da değilim olanlardan çünkü o gece olmasa sensiz günlerimin nasıl olduğunu hiç hatırlayamayabilirdim. Ben bu fikirle, bu ihtimalle yaşayamam Hilal. O yüzden şimdi sana bir soru soracağım. Akabinde de sana elimi uzatacağım. O eli tutarsan sana yemin ediyorum ki bu dünyadaki günlerimin sonuna kadar bırakmayacağım elini ve ışıksız ömrümün tek gecesine açan bu çiçeği sonsuza kadar yüreğimde yaşatacağım. Şimdi soruyorum sana Hilal, Türk kızı Hilal, kalbimin, benliğimin tek sahibi Hilal, benimle evlenir misin? Benimle evlenip eşin olmanın mutluluğunu bir ömür yaşamama izin verir misin gecemin kraliçesi?"

Kendinden kaçarken aşka yakalanan bir adamın ve kendini ararken aşkı bulan bir kadının, Selin ile Cüneyt'in hikayesi.

Tek partlık HiLeon/Miran hikayeleri...

Vatanım Sensin'in finalinden 2-3 yıl sonra... Evli miran getirdim sizlere...

Bu hikayedeki kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. (Not: Lütfen bu hayali kendi başınıza kurmayı denemeyiniz.)

Vatanım Sensin dizisi karakterleri Hilal ve Leon üzerine kurulmuş bir kurgudur. Sevda nasıl başlar bir yürekte..

Bu hikayede 2016 Eylül ayından günümüze uzanan Miran yolculuğuna şait olacaksınız. Yazılanlar tamamiyle hayal ürünüdür.

"Söylemesi zor lakin hislerim bu benim. Hiçbir karşılık beklemeden sonsuz bir sadakatle seviyorum sizi. Yalnız sizin kollarınıza huzuru bulacağımın acısıyla kıvranıyorum her gece soğuk yatakta. Gelmeyişiniz üzüyor beni. Şu yıkık dökük hayatımda tek umudum sizsiniz zira. İsterim ki geceleri kasvet çöktüğünde içime sırtınızı dönüp yatmak yerine sokulun bana. Acınız kederiniz varsa paylaşmama izin verin. Piyano çalan parmaklarınız silah tutsa bile ben onları öpmeye razıyken çekmeyin kendinizi. Lütfen Teğmen... Güldüğünüzde kısılan şu gözleri biraz da bana çevirin."

Gök aynı göktü altında nefeslendikleri... Sofralarına ekmek aynı topraktan gelirdi... Biri kiliseye biri camiye aynı kaldırımları arşınlayıp gider,aynı ilaha dua ederlerdi.. Yıllar geçer her şey değiştirir sanmışlardı Onların cismi yol olmaya yüz tutmuşken,suda akisleri bir araya gelebilecek miydi?