Anne tarafından yarı Fransız yarı İtalyan olan melez bir ağa, haddinden fazla kibirlidir... Anne ve babası hayatta olmayan Hare haddinden azla zeki olan bir doktordur. Bildiğiniz tüm töre hikâyelerini unutun!

-"O velet kimdi!?" Gözümün önünde o gece canlanırken Demir abimin öküz gibi bağırması üzerine hani şu filmleri geri sararken çıkan bir ses vardır ya tam olarak o kulağımda çınladı. -"Arkadaşım Demir abi" Sinirle saçların çekiştirdi -"Arkadaşınsa neden size sorduğum zaman yalan söylediniz?" Bağırması artarken çıkışması fazla gelmişti bana.Yavaş yavaş dozu kaçırıyordu ve onu ilgilendirmeyen konuya burnunu sokmaya başlamıştı. -"Alya bana cevap ver!" Bağırışı üzerine sinirlenip bende bağırdım -"Demir abi senin derdin ne!Bu konu seni ilgilendirmez!Belki sevgilim" Sıkıca kolumu tuttu -"Kes sesini Alya!O velet senin sevgilin olamaz!" Hiddetle kolumu savurup ondan kurtardım -"Niye olamasın? Çokta güzel olur!Hatta belki ilerde kocam bile o-" -"Yeter lan!Yeter! Görmüyor musun Alya!?Sana olan aşkımı görmüyor musun lan!Ben yıllardır kaçtım bu duygudan sen benim kardeşim gibiydin!Ama olmuyor özür dilerim yapamıyorum duygularımla başa çıkamıyorum.Ben artık sana Ahududum demek istiyorum..." Gözümden bir damla yaş düştü.Demir abim. Yıllardır abim olarak gördüğüm adam bana aşık mıydı? Geri geri giderken onunda gözünden bir damla düşmüştü -"Yalvarırım kaçma benden Alya.Yine duygularımı içime gömerim söz veriyorum kimseye belli etmem birşeyi, hoş zaten 3 senedir öyle yapıyorum ya..."

Her insan bir yalancıdır. Her insan bir yabancı... Bize öğretileni yapar, bir yalanı yaşarız hayat boyu. Vakti geldiğinde ise yalan hayatlarımıza yabancılaşırız. İsteyerek ya da zorunda kalarak... Biz zorunda bırakıldık ve her şey o gün başladı. Hayatlarımıza yalan o gün bulaştı. Ya da biz öyle sanıyorduk. Biz kim miyiz? Bizler yabancıyız. Belki biraz da yalancı...

"Gözardı edilen çoğu şeyin kıymeti yok olunca anlaşılır derler, umarım öyledir zira hiç uğruna yok olmak istemem. Sanırım benim hikayem burada bitiyor. İyi geceler anne, baba ve beni gözardı eden daha nice ölümlüler. Artık mutlu olabilirsiniz..." Var mıyım yoksa yok muyum? Uçurumun kenarına oturmuş üzerime gelen büyük dalgaların beni ıslatmasını bekliyorum. Hafiften kararmaya yüz tutmuş hava ve ona eşlik eden rüzgarı izliyorum. Elimde kaçıncı kez okuduğumu saymayı bıraktığım bir mektup. Bu hayata elvada diyen birinin son cümleleri... Yazar -Ala Denizz

"Sadece bir şemsiye onları aşka nasıl sürükleyebilir ? ******* "Yanımdaki adam, denizin maviliği kadar güzel gözleriyle etrafı hayran hayran inceliyordu." "Burası... Burası mükemmel ötesi dedi." Hala etrafı inceliyordu. "Biliyorum burası bizim tayfanın mekanı." "Sizin tayfa?" dedi anlamayan bakışlarıyla. "Bak geldiler bizimkiler" dedim ve buraya doğru gelen bizim tayfayı işaret ettim... Karakterler: ~Asel ~Kuzey ~Güney ~Çağan ~Ateş ~Bade ~Sena ~Emre ...

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

Dört abimle ne yapacağım? Arya 2 yıl öncesine kadar prensesler gibi yaşayan bir kızdı. 2 yıl önce anne ve babasını kaybetmesiyle abilerinin tavırları fazlasıyla değişti ve bu Arya'nın hayatında kocaman bir yara açtı.

İki kere kafamın delinmesiyle kaşlarımı çatarak başımı kaldırdım"noluyor hayırıdır tesisat delimi mi var ne parmaklarını nöronlarıma kadar sokuyorsun?" Kafamı yanımda dikilen şahısa kaldırmak için yeltendiğimde KALDIRAMADIM siktiğimin pozisyonu yüzünden boynum ağrıyordu. "Merak etme sen zaten sırama salyalarını akıtarak nöronlarını bırakmış oldun."dedi elimi boynuma atıp kafamı kaldırdığımda bu seferde yüzüm felç geçirdi sandım. Anam o nasıl tip lan yemin ederim hiç bu kadar yakından görmemiştim demek gerçekten taş insanlar vardı. "Nerden senin sıran oluyor acaba?"dedim alayla yüzüne bakarak inşallah çarpılmamda mazallah tipim kayar falan bizimde giderimiz vardı şimdi yani. "Dur sen sormadan söyleyeyim benim olması için illa tapulu malım olması gerekmiyor şimdi kalkıyor musun yoksa geçmem için yer veriyor musun?" "Olmaz arkadaşım oturuyor."o beni dinlemeden kolumdan tuttuğu gibi kaldırıp cam kenarına geçti "ya ama o taraf benim!"yüzüne yaramaz bir sırıtış takıp beni taklit etmişti"nerden senin tarafın oluyormuş?" oflayarak bende el mahkum yanına oturdum umarım Çisil ağzıma sıçmazdı ne yapıyım çocuktakide hayvan gücü yani tek hamleyle yerimden kaldırdı. Kendi kendine homurdandı"nöronsuz." "Ben mi?" Sinirle bana döndü"evet sen masama hepsini bıraktığından başka kalmamıştır."diyip ön sıradaki sandalyede asılı duran hırkayı alıp masayı sildi ve tekrar rastgele öne fırlattı. "Keşke kendine nakletseydin."diye duymayacağı bir şekilde mırıldanıp yarım kalan uykuma devam ettim. Yazdım olum seni.

~~Sol sizde notayken, bizde yangın yeri~~

"Lokum gibi adamsın,fıstık gibi sözlün var,benimle neden muhattap oluyorsun?" "Çünkü fıstıklı lokum sevmem." ©23042015 Tüm hakları saklıdır.