What happens when two are summoned together by a long remembered deal between two enemies to force their alliance in the industry business. Heartbroken, angry and confused Ivory says yes to the first thing she hears as she barges throgh the door. Perhaps she should have stopped and listened, but then again they had no choice. Married away to the handsome but cold Darius Quartz Ivory hopes for a somewhat happy life but finds herself in boredom and the same ritual she had been doing for the past 6 months, that's till her husband finally returns from his training. And soon after returns the one man she never hoped to see again. First come marriage but then comes love? I think not. Married at a young age of 20 they both are lost and unsure of what to expect. But only moments after their marriage Darius is summoned of to finish his work abroad for 6 months. When he returns things are no different. Neither talk and neither know how to accept their new relation. That is of course, till Ivory's ex comes back in.

Draco Malfoy ve Hermione Granger? Bazıları imkansız olduğunu söyleyebilir ama hiçbir şey imkansız değildir. Sonunda her zaman gerçek aşk üstün gelir ve umuyoruz ki bu hikayede de üstün gelecek. Savaş en sonunda sona ermiş, sıkı bir çalışma, zaman ve son bir asa darbesinin ardından Hogwarts eskisi gibi görünmesi için yeniden inşa edilmişti. Gizli geçitler, baş belası ev cinleri ve muhteşem yemekler. Sadece, Hogwarts'taki son yıllarını kaçıran insanların geri dönmesine ve isteyebilecekleri bütün fırsatlara sahip olmalarına izin vermek kabul edilebilir. İşte bu yüzden Harry, Ron ve Hermione de Hogwarts'a geri döndü. Fotoğraflarını ve imzalarını isteyen insanların yarattığı kaostan uzak oldukları için memnunlar. Aynı zamanda Draco Malfoy da aklandıktan sonra geri döndü. Hermione için her zaman güçlü hisler beslemişti ama hiçbir zaman buna göre davranmamıştı. Bu sene ondan uzak durmaya karar vermişti ama Hermione kızların başkanı ve o da erkeklerin başkanıyken bu çok zordu. En ihtimal dışı iki insan sonunda aşık olacak mı?

"Bana ölmeyi öğret bu gece adam. İlmiği boynuma değilde ruhuma geçireyim, bitsin bu ızdırap dolu yalnızlık." İçimde ruhum çığlık çığlığa yalvarırken dudaklarımdan dökülen acı dolu bir fısıltı oldu. Namluyu anlımdan çekerek kendi şakağına dayadı bu sefer. Bakmaya kıyamadığım gece kadar siyah gözlerini sönük yeşil gözlerime sabitledi. "Unuttun mu, Kızıl?" dedi dudağı hüzünle yukarı kıvrılırken. Acıma şahit olan bütün çığlıklar susmuş duyulabilen tek fısıltı ilişti kulaklarıma. "Bizim yalnızlığımız iki kişilik." Dudaklarıma kefen olan dudaklarını kendi göz yaşlarımla yıkadım. Akıttığı her göz yaşında öldüm. Bana öldürmeyi öğreten adam bu gece ölmeyi öğretti. Herkesi barındıran bu şehir bir bizi kabullenemedi de iki beden bıraktı bir mezara. ~ "Aşk ölümden daha yüce olabilir mi?" ©Tüm hakları tarafımca saklıdır.©