Merhaba ben yirmi dört yaşıda bir kızım Milli Svunma Üniversitesinde Özel Kuvvetler (bordo bereliler ) bölümünü okudum dördüncü yılımda aynı zamanda Mit okudum sora üç yıl istihbarat ( Mit) okudum ...

MÛTENÂ / Özenilmiş, Özenle yapılmış. .... En yakın arkadaşının abisi ile görücü usulü tanışan kızımız. Annesinin ve babannesinin baskısına dayanamayan oğlumuz. Görücü usulü bir tanışma. Efnan & Oğuz Alp.. ... & Yazım hataları vardır ona göre kitaba başlayın:)& ... Başlama tarihi; 23:11:2022 Bitiş tarihi; #1- Efnan #1- Dini #2- Hafize #2- Gençkızedebiyatı #3- Klasik #4- Grup #3- Hoca #4- Görücüusulü #5- Evlilik #3- Spirituel #15- Kitap

Yine eski bir hikaye Üstelik eskiden apartmanlarda olan dostluklara da selam çakıyor. Güzel günleri anımsayanlara, hiç yaşamadığı için bilmeyen gençliğe ve bir gün yine insanların eskisi kadar dost canlısı olacağı günlerin geleceğine inananlara gelsin. Aşk mı? Aşk olmadan olmaz...

Bilinmeyen: Çok çirkinsin. Efsar: *aynaya karşı*

Söz verdiğim gibi canlarım sizin için... Bu hikaye tamamen eğlence amaçlıdır. Drama, duygusallığa yer yok dersem yalan söylemiş olurum. Hayatın içinde ne varsa burada da karşınıza çıkabilir. Yüzünüzde bir tebessüm oluşturabilme ümidiyle :)

Bir ilk görüşte aşk hikayesidir. 💙 14.03.2023

Sessizliğin kör olduğu bir şehirdi Tarık... Şermin'se Dibi görünmez, muallak bir kuyu... Suyun sesi niyedir bu denli nazik ve nazlı? Sebebi ki o suyun duruluğu ve saflığı... Ey güvenli şehir, Sina dağı kadar esrarengizdir gözlerin, Nil'e düşer gölgen ay gibi, Ser'den süreyya'ya benimdir. Ne ki ben güneşimi bulabilmiş değilim...

Üzülmeyeceğim. Beni üzmelerine izin vermeyeceğim. Ben annem ve babamın kızıyım. Çok güçlüyüm ben. Babam için güçlü duracağım. Kendim için güçlü duracağım. Ben Behice Çevik. Bu dünyada sadece ben ve Rabbim var. Annemi seviyorum. Babamı seviyorum. Dedelerimi, anneannemi, babaannemi seviyorum. Çok- "Günaydın." Duyduğum sesle gözlerimi aralayıp başımı kaldırdım. "Seviyorum. Hı?" Kocaman açtığı kahverengi gözleriyle bana bakıyordu. Sertçe yutkundum. Aklıma gelenle yanaklarım ısınırken gözlerimi sıkıca kapatıp açtım. İfadesi yumuşadı ve gülerek başını çevirdi. Ben hiç bu kadar utandığımı hatırlamıyorum. Ne oldu bana? "Ben... Yani sen yanlış anladın. İçimden konuşuyordum ben." dedim telaşla. Biraz daha gülüp ciddi hâle büründü. Ben gülmüyorum ama. Utandığımın farkında değil mi? "Tamam anladım ben. Sadece... Yani garip bir olay yaşadım. Şoka girince öyle gülmüş bulundum. Beni sevmediğini biliyorum yani bana söylemediğini..." "Hayır." diye itiraz ettim. Kaşlarını hafifçe çattı. Ne diyecektim ben? "Yani durup dururken niye sevmeyim ki seni. Yani bir kötülüğün olmadı bana. Sevmiyorum derken yani sanki nefret ediyormuş gibi değil." Yüzünde beliren gülümseme ile başını eğdi. Yine mi gülüyor? Ne dedim ki şimdi ben? Stres oldum ben. "Hem neden sevecekmişim ki seni? Daha dün gördüm." Kapıyı açıp girdim sınıfa. Sınıftaki gözler bana döndüğünde omuzlarımı dikleştirip kısa nefes çektim içime. Aynen böyle devam et Behice. 🕊️ Cennet adlı kitaptaki Behice karakterinin hikayesidir.

Her gecenin sonunu beraber beklediğin kahve fincanını masaya doğru uzatırken veyahut kitabını bırakırken komidine, aklından geçen fikirler ile yine gecenin sonunu getiriyordun. Aklına takılmış o sözü tekrarladın. "Buluta yükü sorulmazmış derler !" İnsan, aslında o soruyu soracak insanı beklemiyor mu halbuki ? Mesele şu, sen o yükü kime anlatacaksın ? Dua edelim de o öyle biri olsun, aynı gün ilk olarak gökte sonra yeryüzünde nikahınız kıyılmış olsun. 💫