Ormanın içinde uyanan bir kız ... Hafızası silinmiş bir kamp dolusu insan ... Dövmelere göre ayrılmış gruplar ... Savaşın eşiğinde bir ülke ... Carmen Byose, ormanın ortasında uyandırıldığında karşsında kendisine doğrultulmuş bir tüfek namlusu görmeyi hiç beklemiyordu. Gittiği yerde hafızası silinmiş bir kamp dolusu insanla yaşaması ve onlara uyum sağlaması beklenirken kendisi de hiçbir şey hatırlamıyordu. Ancak onlardan farklı olarak Carmen grubunu ve belki de oradaki yaşamanı belirleyen en önemli şeye; ön kolundaki dövmeye sahip değildi. Bir hata sonucu mu oraya düştüğü bilinmezken onun bu garipliğinden çekinen ve ne yapacağını bilemeyen kampa ve lidere karşı kendisini korumak dışında bir gayesi olmaz. Geldiği yere kaçıp ormana sığınırken sürekli etrafında dönen olaylara ve kendine dair yeni şeyler öğrenir. Dövmelerin temsil ettikleri , kamp sistemi , kendi geçmişi ve düşmanları ... Carmen, kampta ve sonrasında namlunun ucunda yürümeyi bırakmazken kendi sınırlarını zorlamak, benliğini keşfetmek ve süregelen savaşta yer almak zorundadır. Bilinmezliklerle ve ters köşelerle dolu, fantastik ve bilimkurgunun karması olan kitapta uzun soluklu bir macera sizi bekliyor olacak. ***Wattpad Fantasy Tr okuma listesinde (Soluksuz Diyarlardan Kopup Gelenler ) ~Başlangıç Tarihi : 28.06.2020 ~Bitiş Tarihi : 20.09.2020 TAMAMLANDI- Tüm hakları şahsıma aittir.***

Aşk hiç bu kadar tehlikeli olmamıştı... Şevval, on sekiz yaşında beklemediği bir kâzâ sonucu Anne ve Babasını kaybeder. Hayatın dönüm noktası olarak geçirdiği bu zaman da Dayısıyla birlikte yaşamaya başlar, her şey sıradan ve kontrollü geçmektedir onun için, tâ ki bir Psikopat ile karşılaşana kadar... Ares Karahan... O bir Psikopat! Sadece tek bir kişi yüzünden tüm hayatı değişen Şevval, karşılaşacağı zorluklara göğüs germek zorundadır. ***** Başlangıç Tarihi: 15.06.2019 Kapak yapımı için, @s_ude_05 'e teşekkürlerr ;) Not: Kurgu da kadına şiddet, zorla alıkoyma, tecavüz vesaire iğrenç kavramlara yer verilmemektedir.

Kapkara gözleri dikkatle kısılıp üzerimde durdu. Şiddetle yutkundum, oydu. "Tanımıyorum." Beni baştan aşağıya süzdükten sonra dudakları bir gülümsemeyle gerildi. "Ama tanımak isterim." Sınıfta kopan şamata ve kızaran yüzümle hala lisede gibiydim. Ama değildik. Sadece bir kaç mevsimde on yaş büyümüştüm. Etrafımı kara bir kış kaplamıştı. Sert ve çetin geçeceği belli hayatımın, onu tekrar gördüğümde yeşereceğini bilemezdim. Not - Klişelere inat bir hikayedir... Kapak @gumusprenses - 20.01.2018