"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

Çizdim. Her şeyden fazla, en fazla onu çizdim. Gölgemde bile nefesini istedim. Aradım, her şeyimi ararken çok şey kaybettim. Kalbimde atanın, kalbini istedim. Sevmek için istedim. Gözlerimde gördüğümü, gözlerinde görebilmek için istedim. İnanmadı, yalan sanıp yolunu değiştirdi. Beni kimsesizleştirdi. Kimsesiz bırakmaya kıyamazdı belki de, her şeyim olduğunu bilseydi. Koştum ona doğru; düşünmeyi, yorulmayı geride bırakarak. Düştüğümde bocaladı. Dizlerimi sardı sonra tekrar bıraktı. O zaman anladım, gözlerde yalan söyler. Hayır, ben hep doğruyu çizmişim. Parmaklarım kalbimin sesini kâğıda akıtmış. Olmaz deselerde kalbim olur vermiş. Koşa koşa yorulmamayı, düşe kalka kavuşmayı, gözlerinde yalan söyleyebileceğini unutma Ayza! Gözler katildir. En çok günahı aslında onlar işlemiştir. ღ Sana yolculuk yapmak istiyorum. Kes yüreğine giden bir bilet; 'Can kenarı' olsun. Cemal Süreya Lilwynel & 2020