Ölmeye yüz tutmuş kızıl bir çiçekti bu öykü, bir yanı yanmış, bir yanı solmuştu. • Azrailin ayazı tırnaklarına vuruyordu bir katilin ameliyathanede. Ölüm soluksuzdu, korkusuzdu, takipteydi, vadesi dolmuş bedenlerin enselerinden süzülen bir damla terdi. Ölümün mazisi. Ölümün yazgısı. Ölümün hüznü. Ölümün kızıllığı... Birbiriyle ortak tek yanları bir canı kaybetmenin acısını aynı kişi tarafından yaşamış iki insanın intikam uğruna hayattan vazgeçişleri, birbirlerinde yanıp birbirlerinde soluşlarıydı bu hikaye. Kanla başlamıştı, kanla bitecekti. Bu kızıl öyküde herkes canından vazgeçecekti ama kimse ölmeyecekti. • "Ez û tu yek in, xezale çiya."

"Ölüm herkes içindir. Bugün senin için doğdu." ☀️ Şafak Doğuran toprağa indi. Şehrin koruyucusu Tanrıça uyanıyor. Cehennemin yedi katı da ayağa kalktı. Melekler şehri Aerona'da, Yanmaya hazır mısın Tanrıça? ☀️ Şehrin koruyucusu güneşin oğluyla buluştu. Cehennem Büyücüsü'ne karşı gelecekleri bu yolda ya yanıp kül olacaklar ya da küllerinden yeniden doğacaklar. "Bir şafak bir ölüm demek. Sen her gün ölüyorsun güneşin oğlu."