»Pamiętaj: masz prawo się bronić przed takimi, jak on. Zawsze.« ⋆༺𓆩🗡𓆪༻⋆ Rok 1894. Wszyscy rządni choć odrobiny władzy od miesiąca żyją zbliżającym się balem w pałacu królewskim w Ryadh, który ma pomóc świeżo koronowanej Tabaari Benyao zdecydować, kto zostanie w przyszłości ojcem kolejnego panującego. Lierin Elhana ma jedynie upewnić się, że tym kimś będzie młodszy książę Scottiah, Taran Scotta. Robiła już przecież trudniejsze rzeczy. Co może pójść nie tak? ⋆༺𓆩🗡𓆪༻⋆ Obraz z okładki: »Masquerade Ball at the Ritz Hotel, Paris«, Raimundo de Madrazo y Garreta

Mairenn Radigan dopiero zaczyna swoją zielarską karierę. Nie wie jednak, że pewna decyzja, już na starcie może pogrzebać jej reputację. short story uniwersum Nuvore locrum

Czeladnictwo w Akademii Mrocznych Sztuk rzadko bywa łaskawe. Budzenie się wśród głębokiej ciemności, zgłębianie ezoterycznych cykli ciał niebieskich, bratanie się ze zwodniczymi cieniami i pielęgnowanie roślin w ogrodach trujących kwiatów może przyprawić o obłęd. Dla Nerezzy przekleństwo wrażliwości magicznej stało się jej codziennością; ciągłym balansem na linie zawieszonej nad jeziorem pustki. W starszyźnie zakonu rozłam wisi w powietrzu. Każde z bractw zaczęło coraz częściej kierować się własnym interesem niż dobrem ogółu. Tarociści, władający srebrnymi ostrzami swych kart, zaszli za skórę przywoływaczom i ich demonicznym chowańcom, a nekromanci zaczęli rościć sobie prawa równe zaklinaczom cieni. Złagodzeniu konfliktu nie sprzyja seria zaginięć uczniów oraz tajemniczych morderstw w biały dzień w salach lekcyjnych. Odpowiedź na niektóre z nich może kryć się w nadpalonym dzienniku ukrytym w podziemiach Akademii. Pełen zapisków reaktywnych run kryje prawdę, za którą wielu oddało życie. Dobrowolnie bądź nie. Napięcie polityczne sięga zenitu w chwili, w której tajemnicze anomalie magiczne uwalniają się spod praw znanym Onyksowemu Zakonowi. Nerezza, zdecydowana zamknąć drzwi do swojego starego życia, zostaje zmuszona do ucieczki. Przez jeden błąd zostaje wciągnięta w sam środek sieci spisków, stając się uczestniczką teatru lalek. Zmuszona zaufać szemranym osobom ze swojej przeszłości, przez długi czas nie dowie się, czy nie popełniła słuszną decyzję. Wie jedno, że została wygnana ze Śmierci. A teraz przyjdzie jej z tym żyć.

Każdy człowiek kiedyś Dochodzi Do wniosku Że wystarczy garstka słów i sekund By sięgnąć największej rozkoszy Puściłem się literacko. (18+)

Świat jest miejscem pełnym cieni Może sztuka coś w nim zmieni? Świat jest jeden - Lecz czy na pewno? To kwestia sporna, a prawda od zawsze tkwiła w każdym z nas. *** Każdy ma swój świat, swoją rzeczywistość, w której czuje się dobrze i bezpiecznie. Miliony tych własnych, indywidualnych światów, rzeczywistości przenikają się wzajemnie tworząc jedną całość. *** Świat Złuda Szaleństwo Nieustanna walka z czasem Życie *** Jednakże jeden świat nie wpłynie na tysiące - Tysiąc z nich tworzy jeden, który wpływa na każdy z osobna. *** Jak więc ten wspólny, ukształtowany przez wszystkich świat wpływa na jednostkę? Świat to cień, który tak jak widmo przenika przez wszystko, co się w nim znajduje. Tom poetycki autorstwa Natalii Olewnik Okładka : @idylliczna

❗zalecam zapoznać się najpierw z "TRUPIO ZIMNYM PECHEM", bo będzie dużo spoilerów❗ ꒷꒦︶꒷꒦︶ ๋ ࣭ ⭑꒷꒦​𓆩𓆪.˚⊹. ࣪𓉸 ࣪⊹˚.​𓆩𓆪.˚⊹. ࣪𓉸 ࣪⊹˚.​𓆩𓆪.˚⊹. ࣪𓉸 ࣪⊹˚.꒷꒦︶꒷꒦︶ ๋ ࣭ ⭑꒷꒦ Felicja Wogel, patomorfolog po przejściach (konkretnie: przez próg życia i śmierci), budzi się w nowym, wampirzym wydaniu. Problem? Współlokator, który właśnie umarł. Drugi raz. Felicja musi spróbować ocalić przyjaciela i zrozumieć, czym właściwie się stała, zanim stanie się czymś więcej... lub mniej. Hilary obecnie "żyje" tylko w swoich własnych wspomnieniach, które okazują się być zupełnie inne, niż wyobrażenia jego współlokatorki. Ten duet nie jest jednak jedynymi krwiopijcami w mieście. I raczej żaden człowiek nie powinien się dowiedzieć o istnieniu tej całej grupy społecznej. Ale to już chyba zbyt pobożne życzenie. W świecie, gdzie krew to waluta, a przeszłość gryzie mocniej niż zestaw kłów, jeden błąd może oznaczać wieczność w zimnej ziemi.

Każde prosektorium ma swoje sekrety. Felicja Wogel znała je wszystkie - aż do momentu, gdy jeden z nich otworzył oczy i zaczął mówić. Wampiry? To brednie. Jednak jeden z nich właśnie znalazł się na jej stole i najwyraźniej nie zamierzał dać się grzecznie rozkroić na części pierwsze. Jak nieprofesjonalnie by to nie zabrzmiało - wygląda na to, że doktor Wogel zabierze nieco pracy do domu. A skoro jej praca to właściwie sama śmierć... To nie może skończyć się dobrze.