-To się nazywa urok osobisty. - Chłopak wyraźnie zadowolony z siebie, puścił mi oczko. -Nie schlebiaj sobie. - Powiedziałam wywracając oczami, a na mojej twarzy błąkał się uśmieszek. - Masz tyle uroku co zdechła dżdżownica. - Rzekłam wysiadając z czerwonego auta. -Po prostu mi zazdrościsz. - Kastiel spojrzał na mnie z rozbawieniem. Zamknął samochód i razem ruszyliśmy do szkoły, przedrzeźniając się po drodze.

Olive to zwyczajna dziewczyna, która próbuje się odnaleźć. Ma wszystko co jest potrzebne do szczęścia, jednak wciąż ogarnia ją poczucie pustki. Być może czerwonowłosy nieznajomy pomoże jej odnaleźć brakujący element. Jest to moje pierwsze opowiadanie, więc prosiłabym o pozostawienie jakiejś wskazówki. Pozytywne, jak i negatywne opinie mile widziane :)

- Nie chcę, by z twojej twarzy zniknął uśmiech. - Kastiel odgarnął niesforny kosmyk włosów, który zsunął się na mój policzek. - To by mnie zabiło. - Złożył na moich ustach delikatny pocałunek, ciągnąc w stronę parku. Uśmiechnęłam się, spoglądając w jego szare oczy. Kastiel rzadko kiedy bywał taki... otwarty. Głownie sarkastyczny i pełen humoru, ale przy tym oziębły dla niemalże każdego. - No chodź, dziewczynko, chyba się mnie nie boisz? Przyciągnął mnie do siebie pewnym ruchem. - Chciałbyś. Zaśmiał się. - Wbrew temu co o mnie myślisz, nie chciałbym tego. Odwróć się. Stanęłam tyłem do Kastiela, nie bardzo wiedząc czego się spodziewać. Czułam za sobą ciepło jego ciała, które stykało się z moim. Staliśmy przed bramą do parku. Było dawno po północy, jedynym źródłem światła był ogromny księżyc i latarnie. Nagle coś zasłoniło mi i tak marny widok. - Co robisz? Spytałam sięgając ręką oczu. - Zostaw. Skarcił mnie, odsuwając moją dłoń. Materiał, który przysłaniał mi oczy, był delikatny i miękki w dotyku. - Gotowe. Stanął przede mną i czułym gestem złożył pocałunek na moim czole. - Chodź, pokażę ci małe kotki w piwnicy! Pociągnął mnie za rękę, śmiejąc się sarkastycznie. - Kastiel! Krzyknęłam zapierając się nogami jak mogłam. - Żartuje przecież. - To wcale nie jest śmieszne! - Wiem, bo są na strychu. Mruknął pod nosem, prowadząc mnie w głąb parku. Typowy Kastiel. - Słyszałam to! - Gumowe ucho.. - Ej!! Wpadłam na niego gdy się zatrzymał. - Auć.. - No już dziewczynko, tylko nie płacz. Uniósł lekko mój pod brudek, by następnie złożyć na moich ustach delikatny pocałunek. - Mam dla ciebie niespodziankę. Splótł swoje palce z moimi. - Ufasz mi? - T-tak... - To chodź...

Historia dla fanów słodkiego flirtu, a w szczególności Kastiela. Główna bohaterka po latach spotyka swojego najlepszego przyjaciela. Między nimi była dziecięca miłość zniszczona poprzez rozstanie. Czy dawne uczucie przetrwało próbę czasu? Czy może jednak przeszłość tych dwojga została podzielona? Sami przekonajcie się o losach naszych nastolatków.

Siódmy kwietnia niegdyś był to mój ulubiony dzień. Dzisiaj marzę o tym by nie istniał. Siódmego kwietnia zeszłego roku straciłam wszystko, co kiedykolwiek kochałam. Od tamtego dnia przestałam cokolwiek czuć. Zakładam maskę zimnej, chamskiej suki. Prawie rok spędziłam mieszkając z dziadkami. Niestety nie byli już w stanie się mną opiekować, dlatego ciocia Lucia i wujek Filip zdecydowali się mnie adoptować. Zamieszkam z nimi i moją kuzynką Di. Jestem ciekawa, co przyniesie przyszłość. ~Historia inspirowana grą Słodki Flirt~ ~Występują wulgaryzmy i sceny 18+ ~ ~zdjęcie na okładce z pinteresta lecz okładka wykonana przezemnie ~ ~wszelkie ilustracje są z pinteresta bądź Google~ 1 miejsce #kastiel -07.08.21 2 miejsce #słodkiflirt -07.08.21 2 miejsce #lysander -07.08.21 1 miejsce #słodkiflirt -20.11.21

Angel zostaje zmuszona do opuszczenie państwowej Akademii Wojskowej gdzie przez lata się szkoli. I iść do liceum jak normalna nastolatka. Mimo iż dziewczyna nie ma dobrych wspomnień z szkołą i rówieśnikami to kiedy trafia do Słodkiego Amorisa spotyka 4 chłopców. Tajemniczego Lysandra Sympatycznego Armina Buntowniczego Kastiela Z którymi od razu łapię kontakt. Oraz starego przyjaciela Kentina. Fabuła toczy się dość wolno ale mam nadzieję że was nie zanudzi. UWAGA ! W książce występuje masa przekleństw. Sceny przemocy i seksu. Hazard, alkohol, narkotyki i głupota ludzka. Jeśli ci to przeszkadza zrezygnuj z czytania chociaż pewnie będziesz żałować. Miłego czytania ♡ StarlightMoon45

Cierpienie szuka ofiar. Gdy długo w nim trwasz, pogrążasz się w ciemności, która sprawia, że powoli gnijesz i umierasz od środka. Ból następuje niespodziewanie, jakby rozwalał całą konstrukcję organizmu, kawałek po kawałku. Bez znieczulenia. ~~ Duże lustro w drewnianej, ręcznie wykonanej oprawie rozbiło się na miliony drobnych kawałków. Te większe rozbijałam własnymi pięściami tak, że w końcu podłoga pobrudziła się krwią. Krzyczałam i rzucałam się na wszystkie strony ignorując ból ran, które powstały na moich złożonych dłoniach. Chwilę potem zsunęłam się po ścianie, kopiąc glanem drewo, które pozostało. Nie mogłam na siebie patrzeć. Nie potrafiłam patrzeć na swoje ciało, twarz, włosy. Wszystko zostało dotknięte, zakażone, zatrute. Każda część mojego ciała przypominała mi o godzinie pełniej najgorszego bólu jaki moglam poczuć. Godzinie, dwóch, trzech? Minucie? Całej wieczności? Czas może uleczyć rany fizyczne. Psychiczne zostaną na zawsze. Pozostawią blizny, których nie będzie dało skorygować się laserem czy zakryć makijażem. One zostaną w oczach. Będzie je widać. Są permanentne. ~~ Opowiadanie bazuje na grze przeglądarkowej "słodki flirt". Porusza temat gwałtu, pojawiają się przekleństwa, narkotyki i przemoc. Czytasz na własną odpowiedzialność.

Miejsce, które dwa lata temu było mi tak dobrze znane, teraz wydaję się obce. Nigdy nie sądziłam, że jeszcze kiedyś tu wrócę. Pełna obaw spoglądałam przez zabrudzone szyby autobusu i wypatrywałam zmian jakie dokonały się w mieście podczas mojej nieobecności. Z każdym przebytym kilometrem ucisk w moim brzuchu stawał się silniejszy. Czy spotkam moich dawnych przyjaciół? Czy będę potrafiła odnaleźć się w dorosłym życiu, które właśnie zaczynałam? Czy jeszcze raz będzie dane mi spojrzeć w te niesamowite szare oczy...

Luna trzy lata temu chcąc skończyć z burzliwą przeszłością przyjechała do Anglii. W liceum Słodki Amoris zdobyła wielu przyjaciół, zalotnikòw ale i kilku wrogów jak potoczy się jej historia.... Sezon 2 - Gdybyś miał wybrać między zespołem a mną co byś wybrał ? Chłopak zastanawiał się chwilę po czym na jego usta wdarł się arogancki uśmiech. Objął dziewczynę w talii przykładając usta do jej czoła musnął je delikatnie. - To co bardziej kocham - Byłbyś nieszczęśliwy - Trudno. Jestem dorosły poradzę sobie. Sezon 3 On jest gwiazdą, ja praktykuje prawo. Dalej jesteśmy razem, dojrzeliśmy, mamy własne mieszkanie, finansowo wszystko gra. Jest dokładnie tak jakby nasze licealne fantazje się spełniły. Czy to źle że pragnę czegoś więcej ? Małżeństwa Rodziny Po prostu wspólnej przyszłości.