maviesen
Dünyamız ırklara bölünmüştü, biz renklerimize...
Elfler, Goblinler, Vampirler, İnsanlar ve Melekler kendi diyarlarında kendi kurallarıyla yaşıyorlardı. Bizde kendimizinkileri yazmıştık. Melekler kanatlarının rengi neyse orada durmaya alışmıştı. Ben bir Siyahtım, piramitin üstünde bir Safkan. Kanatlarıma bakmak kara deliğe bakmakla eş değerdi. Bin yılda bir doğardık. Halkımız bizi el üstünde tutardı. Gökdelenlerimizde asırlardır hüküm sürmüştük, hangi rengi tablonun neresinde istiyorsak oraya sürmüştük. Renkler şikayetçi değildi, hiç olmamışlardı.
Şimdiye dek. Tüm dünya size karşıyken kaleniz içten çökmeye başlarsa ne olur? Zirvedeyseniz yere çakıldığınızda en çok siz kanarsınız ama yere en son siz ulaşırsınız. Ve havadayken belki kanatlarınız olduğunu bile hatırlarsınız...