Wojna jest najgorszym, co może nas spotkać. Strata najbliższych, osamotnienie, strach. Jednak na Grimmuald Place znajduje się dwójka ludzi, która niespodziewanie zaczyna siebie wzajemnie rozumieć.

Kobieta zmarszczyła żałośnie brwi, skrzyżowała ramiona na piersiach i bezwładnie oparła się barkiem oraz czołem o framugę. „Przepraszam", powiedziała cicho. Powoli uniósł swój ulubiony, gliniany kubek z zimną już kawą. Upił łyk. Wciąż się nie obrócił. „Twój pies wiernie czekał w budzie." Słowa zabolały, a drżący głos, którego nie słyszała od miesięcy, tylko wzmógł cierpienie. I - Nieoficjalnie II - Chłód z dedykacją dla mariposki z podziękowaniami dla missAxr