Ailelerinin isteği üzerine evlenen iki gencin birbirini tanıma serüveni.

[+18 içerik sebebiyle hassas olanların okumaması tavsiye edilir] leyla: kalbimin parçalandığını biliyorum leyla: ama artık hissedemiyorum 27.10.18

050*: bugün annemin odasında intihar mektubunu buldum Alper: yani? 050*: ölme, 050*: lütfen

Geç kalmıştı. Ve şimdi terapist ile birlikte bakışıyordum resmen. Kapı tıklanıp o belirdiğinde derin bir nefes aldım. "Çok çok afedersiniz. Trafik vardı biraz." Terapistle tokalaşıp yanıma otururken birbirimizden mümkün olduğunca uzaklaşmıştık. Bir kaç genel sorudan sonra ona asla bakmıyordum. O da bana bakmıyordu muhtemelen. "O zaman buraya neden geldiğimizden başlayalım. Sorununuz nedir?" Derin bir nefes aldım. "Biz bir süredir tartışıyorduk ama bunlar küçük şeylerdi..." "Küçük mü? Nisa sence bunlar küçük tartışmalar mıydı? Bardaklar tabaklar havada uçuşuyordu. Öldürüyordun beni neredeyse küçük mü bu?" Sıkıntıyla bir nefes verdim. "Çok üzerime gelmiştin." "Ah tabii yine ben suçluydum." Bir süre susarken karşımdaki terapiste bakıp devam ettim. "Bir süre ayrı kalmak iyi gelebilir dedik. Belki birbirimizi özlersek eskisi gibi oluruz sandık." Barış gülerken ona baktık ikimiz de. "Öyle bir şey demedik Nisa. Sen öyle düşünüp beni evden kovdun." Barış'a baktığımda bugün ilk kez gözlerimiz buluşmuştu. "Sonra biraz ayrı kaldık ve benden boşanmak istediğini söyledi." Bakışlarımı terapiste çevirdim. "Ben onu kaybetmek istemiyorum. Ben onu çok seviyorum." Sesim titrerken bakışlarımı eğdim.

"Seni buldum ya,başka ne isterim"

"Sen de hep burayı arıyordun değil mi? Tıpkı benim yaptığım gibi. Benim seni aradığım gibi..." Gözlerimi kapatıp gülümsedim. Bu kez her şey gerçekti. "Ben seni buldum." Elleri gözümü kapatırken dudağıma minik bir öpücük kondurmuştu. "Sen beni buldun, yabancı..." Yanağıma uzun bir öpücük kondurduğunda gülümsedim. "Kokun çok güzel..." "Senin de dudakların Barış." "Peki sen neden bu kadar güzelsin? Bu dünyaya ait olduğuna emin değilim." "Ben sana aitim, kalbim ve ruhumla." "Basit bir yabancı olman gerekirdi şu halimize bak. Neredeyse..." "Seni seviyorum. Sesin en büyük şiir bana." "Seni seviyorum, gözlerin en büyük okyanus, uçsuz bucaksız bir gökyüzü bana." "Gözlerine bakmama izin ver, lütfen." "Olmaz Barış, biraz daha sabretmen gerek kediciğim. Bugün yine resmini çizerken buldum kendimi..." "Sesin... Huzur veriyor." "Ah Barış... Seninki de bana... Seninle saatlerce konuşmak istiyorum." "Ben de... Tanımadığım bir yabancıyla saatlerce konuşmak istiyorum. Hatta yıllarca... Bir ömür boyu bu dünyada benimle konuşur musun?" "Senin mavilerini bile gözyaşı dolduran bu dünyada daha fazla yaşamak istemiyorum Barış." "Ben soğuk adamım sen gölgende ısıtır mısın beni?" "Gözlerime bakarak sorsan ya bir de."

She smiled so beautifully ,l say ok ,thats enought that l live

Bunu bize neden yaptın ?

Bazen 'gerçekler' sandığımız kadar gerçek olmayabilir...