Lise hayatımın ilk günü kendi grubumdaki insanlara bakıyorum. Herkes birbirleriyle konuşup anlaşırken O elindeki kitabı sessizce okuyordu yüzünde tatlı bir gülümseme vardı. Buradaki herkesten bağımsız gibiydi, farklıydı buna emindim...
Belki de Yeşil Grubun arkasına saklanmış bir MELEZ.
"Hey! Çek o ellerini papatyalarımdan!"
...
" Papayatların için üzgünüm. Sadece anneme sürpriz yapmak istemiştim."
"S-sen az önce Papayat mı dedin?"
" Evet. Ne var bunda? "
" O Papayat değil Papatya."