"Koparılması mümkün olmayan tek bağ, anne ile evlat arasındaki bağdır." Kabuslarla dolu dünyasında tek umudu küçük kızının battaniyesine sinmiş kokusuydu. Yıllardır bıkmadan, usanmadan Dicle nehrine gidip kocasının yasını tutuyor, küçük kızının yollarını gözlüyordu. Her ne kadar köylü, kızının öldüğünü söylese de, hiç birine kulak asmadan kendi bildiği yolda devam ediyordu. "Umut etmek" Zelal'in ekmeği olmuştu...

Türkü dediğimiz şey dört, beş mısradan oluşsa bile, dünyasına girince bir romanı, hikayeyi anlatır aslında.

Annesi hasta olan bir kız. Zengin olmalarına rağmen babası annesini sevmediği için ameliyat edilmesi için para vermiyordu ki zaten babası onu hiç sevmiyordu. Vuslat Gürdal 22 yaşında Boğaziçi işletme bölümünü birincilikle bitirmiştir. Eğer babası onu sevseydi tüm holdingler ona kalacaktı. Soyer holdinglerinden sonra ikinci sırada holdingleri ama vuslat hiçbir zaman o holdingleri istememişti. Babası sadece ona araba almıştı. Babasından sadece bir arabası vardı. Üniversite okurken bile garsonluk yapıp okumuştu. Hiçbir zaman babasına ihtiyacı yoktu. Onun ailesi iki kişiden oluşuyordu annesi ve kardeştende öte olan liva arkadaşı. Vuslat annesini iyileştirmek için işe girerse ve bu Soyer holding olursa babası ne tepki verecek. Peki ya Soyer holdingin sahipleri ne tepki verecek. Ateş Soyer Soyer holdinglerinin yarısı ona ait diğer yarısı ise kuzeni ama kardeşi gibi gördüğü Pamir en büyük rakiplerinin kızı onun şirketinde ateşin asistanı olarak çalışırsa neler olur. Peki ya ateş ismi gibi herleyi yakıyorsa ya da karanlıksa ne olur Pamir Soyer Annesi ve babasının trafik kazasında kaybettikten sonra onu kardeşi Ateş toparlamıştı kuzeniydi ama o ateşi hiçbir zaman kardeşten farklı görmezdi. Severdi onu. Çünkü ondan başkası yoktu ateş de olamasa bu koca dünyada yalnız kalacaktı. Liva Şensoy O yalnızdı. Sadece güvendiği iyileşmesini istiyordu çünkü günden güne hem annesi hemde kardeşi vuslat eriyordu. Tükeniyordu. Merahaba yine ben. Yeni bir kitaba başlıyorum. İlk kitabım güneşin doğuşuydu ona devam edeceğim. Önceliğim de zaten o olacak ama büyük kavuşma adlı kitamıda yazacağım. İnşallah güneşin doğuşuna

"Biz, birbirimizin hikâyesiyiz." Onu gördüğüm ilk günden beri şafak kalbimde söküyordu. Onu ilk sevdiğimden beri bir ateş parçası uykularımda kol geziyordu. Geceleri kollarımda uyuttuğumu sandığım adamın sırlarını uyuttuğumu öğrendiğimde dahi onun zift rengi gözlerine bakıyor, ellerini tutuyordum. Ben Andaç Kor. Bir külden doğup yine bir hiçe dönecekken hayatıma sırlarını da omuzlarına yüklenerek gelen o adamla beraber yeniden doğmuş, onun için kül olup yine onun için doğacak birine dönüşmüş; âşkı onun dudaklarında tatmıştım. Ve en sonunda ona âşık olmuştum: Kor ateş içinde yanacağımı bile bile. "En sevdiğine inanır, inandığın yerlerden kırıla kırıla bir inançsıza dönüşürsün. Ve bir kere inancını yitirmiş insanı bir daha asla geri döndüremezsin. Onlar, içlerine ekilen şüphe tohumlarıyla yaşamaya mahkûmdurlar." ● 07.01.2020 22.03.2020 "Kapak tasarımı @gzbrgs'e aittir."

Üç yıl öncesinde kalan bir arkadaşlık, saçma sapan bir sebeple "değişim öğrencisi" statüsüne geçen bir genç kız, kayıplara karışmış bir dost, yeni arkadaşlıklar, dayanışma, kavgalar, kalp ve cam kırıkları. Başlangıç: 11 Mayıs 2013 Bitiş: - Kelime Sayısı: - Genç Kurgu #27