Trzy lata temu straciła wszystko. Teraz przypadkowy ślad na piasku prowadzi ją do grupy ludzi, których kiedyś znała lepiej niż samą siebie. Ale oni jej nie pamiętają. Tylko że wspomnienia Mii nie chcą umrzeć. Przeszłość miesza się z teraźniejszością, rozmywa granice między tym, co było, a tym, co już nie istnieje. Czy warto zaryzykować wszystko, by odzyskać tych, którzy zapomnieli, jak się nazywasz? Opowiadanie inspirowane „Więźniem Labiryntu: Próby Ognia", z drobnymi zmianami fabularnymi. 1/4 1 miejsce w #themazerunner 08.12.2025 1 miejsce w #newt 26.12.2025

A gdyby do strefy A nie trafiła tylko Teresa? Gdyby w strefie pojawiły się jeszcze dwie dziewczyny? Poznajcie przygody dwóch nastolatek, które są gotowe wiele poświęcić, aby wieść normalnie życie. Podczas gdy mieszać będą uczucia, wspomnienia, choroba oraz najbardziej niebezpieczny wróg... DRESZCZ. ________________________ Historia nie opowiada o ship'ie ,,Newtmas". Po prostu ma dwie główne bohaterki. 20.03.2021 - #3 w # zagłada 29.04.2021 - #6 w #apokalipsa 04.06.2021 - #1 w #próbyognia 19.03.2022 - #1 w #przetrwanie

"they were young, they didn't know what life had planned for them". Kiedy Marie trafia do labiryntu, jej życie nabiera tempa. Wszystko jest nowe, tajemnicze i przerażające. Gdy tylko jej wspomnienia zaczynają wracać, w głowie dziewczyny rodzi się miliony pytań na minutę. Opowieść o nastolatkach, którzy muszą dorosnąć zbyt szybko. O nastolatkach, którzy muszą znosić śmierć swoich przyjaciół, rodziców i ukochanych. O nastolatkach, którzy walczą o lepsze jutro. *-*-*-* piękną okładkę wykonała Blood_Merry_ :D

"Szukałem jej, zanim zdałem sobie sprawę, że jest prawdziwa." | All rights reserved ® | Original story by @disbmyfandom | The Scorch Trials & The Death Cure story | Translation copyright ©Megan__Grey

Nadzieja, błąd żal, wszystkie te słowa opisywały nas przez cały czas. Byliśmy tylko dziećmi i kluczem do sukcesu DRESZCZU, żeby w końcu wynaleźć ten cholerny lek.

Zbiór wierszy pisanych przez Lorenę. Prócz nich, znajdziecie tu także inne, które nie pojawiły się w opowiadaniu. Zbiór będzie uzupełniany od razu po pojawieniu się nowego wiersza. Wszystkie utwory Loreny są mojego autorstwa, więc zastrzegam sobie do nich wszystkie prawa. Wiersze, które nie pojawiają się w książce będą oznaczone w nazwie rozdziału kropką "•" #132 - sad 29.12.2020 #141 - poems 30.01.2021 #200 - wiersze 06.02.2021

|Wyjdą| "Dziewczyna pomachała mu przed oczami kawałkiem kurczaka i plastrem ananasa z puszki. - Weźmy na przykład te dwa produkty. Słodko- kwaśny smak ananasa nie współgra z delikatnym i przyprawionym mięsem. Nie pasują do siebie, tak samo, jak ja i on. Wbij to sobie w końcu do głowy! - Dziwne... A według mnie tak. Są takie nieoczywiste. Co prawda, to kontrowersyjna opinia, ale... Jeżeli te dwa produkty potrafią się dopasować, to może z wami jest podobnie?" ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ FF to moja wersja fabuły, jednak będą pojawiać się elementy z filmu i książki. Opowiadanie NIE POWSTAŁO w celach zarobkowych. #185 - girl 03.10.2020 (48h od publikacji) #1 - tbs 03.10.2020 #32 - newt 03.10.2020 #1 - kihonglee 21.11.2020 #1 - wckd 21.11.2020 #1 - mazerunner 28.12.2020 #1 - chuck 26.01.2021 #1 - minho 11.02.2021 #19 - friendship 09.03.2021 #1 - strefa 11.03.2021 #1 - maze 11.03.2021 #13 - story 17.03.2021

Gdy wirus zaczął istnieć co stało się z ocalałymi? Jak rozwinęła się pożonga? Kto przeżył ? Dlaczego tak naprawdę jeden słoneczny dzień zmienił los całego świata? Co się wydarzyło nim Thomas i reszta obudzili się w labiryncie? - - - - - - - - - - -Książka jest jedną z pierwszych w serii. -Jest mojego pomysłu.Opieram się o ff , książki James'a Dashner'a i własnej wyobrażni. -Chce napisać tą książkę jako serial.

❝Nie martwi mnie cholerna pożoga. Naprawdę nie sądziłem, że dożyję tego momentu, a życie jak dotąd, nie było jakimś szczególnie zarąbistym doświadczeniem❞ Poszukiwanie leku na śmierć właśnie się zakończyło. __________________ newt x oc perspektywa/pov: w 3os. status: zakończone all rights reserved ® cover by @kattiebrillare banner by @pseudopoetry copyright © 𝘀𝗼𝗻𝘆𝗮_𝘁𝗵𝗲_𝘁𝗿𝘂𝗲_𝗮𝗹𝗽𝗵𝗮 𝟮𝟬𝟭𝟵

Czy naprawdę strefa była najgorszym miejscem? Czy nie lepiej byłoby się nie wychylać, żyć w labiryncie w wiecznej niewiedzy. Ja się nigdy o tym nie przekonam, poznałam smutną prawdę. Najgorszy jest moment w tedy kiedy pozwalasz umysłowi zgłębić się w szczegóły informacji. Wszystko jest w tedy takie nierealne.