"Yine de bize bu gerçeği söyleyebilirsin değil mi?" Yüzüme ciddi bir şekilde bakmaya başlamıştı. Gözlerindeki o alay yok olmuştu. Artık gözleri duygularını yansıtmıyordu. Boş bir duvara bakar gibi Barlas ve bana bakıyordu. "Gerçek," dedi ve o zaman olanlar oldu. Derin ve boğuk bir şekilde kahkaha atmaya başladı. Aynı zamanda titriyordu. Titremesi şiddetlenirken boğazında bir kızıllık belirdi. Elleriyle başının iki yanını kavradı ve çevik bir hareketle sağa doğru çevirdi. Boynunu kırmıştı ve gözlerinin mavi rengi mora dönüyordu. Ona ait olmayan derinden gelen bir ses konuştu. "Gerçeği kimse söyleyemez. Gerçek sonsuza dek bana ait."

TEK BÖLÜMDÜR.

Yaz aylarını atlatan ve üniversite yaşantısıyla yüzleşen Hazra çifti... Bir üniversite, bir çift ve yeni arkadaşlar. Hayat, onlar için yeterince zorlaşıyor. Ama onlar aradaki anlaşmazlıklara bile göğüs gerecek kadar güçlüler. Belki de değillerdir, kim bilir? Dengeler bozulurken ve Hazra çifti kendilerini bekleyen yeni hayata adımlar atarken, her anlarına eşlik etmeye ne dersiniz? "En çok da sen gittiğinde kırıldı kalbim, bir daha düzelmemek üzere." ~Sen Gitmeden Önce hikayesinin ikincisidir.~

☆ ★ WATR 2013 En İyi Teen Fiction Hikayesi ★ ☆ Genç bir kızın yıllar sonra İstanbul'a dönüp geçmişiyle tekrardan yüzleşmesi ne kadar zor olabilir ? Eski bir sevgili. Yıllar sonra yeniden tanıştığı bir çocukluk aşkı. Uzun zaman önce omzunda ağladığı, acı dolu geçmişe sahip bir adam. Hepsiyle aynı arkadaş grubunda karşılaşacağını nereden bilebilirdi ki ? Peki siz ; geçmişteki gerçeklere, sırlara, sınırsız eğlenceye ve mükemmel bir arkadaş grubuna ortak olmaya ne dersiniz ? Bir 'Hazal Demirtaş & Buğra Kaya' klasiği.

\\+18 Lütfen hikayeyi uyarıyı dikkate alarak okuyun// Tanıtım: Kaybolmak istedim, yok olmak. O adamın tenime elleri her dokunduğunda hissettiğim şey tam da buydu. Bedenimden iğreniyordum. Kendimden ve bu karnımda her geçen gün büyümeye başlayan şeyden nefret ediyordum. Ağlamak bir çözüm değildi; artık kaybetmiştim bu savaşı, tek sağ kalan ailem ve teselliğim olan o adam tarafından ihanete uğradığım zaman. Müebbet mahkûmları gibi ölümümü bekliyordum: yavaş yavaş; acı çeke çeke... İnfaz reddedilmişti. O kadar kolay paçayı yırtmamı istemiyordu, ne tanrı ne de beni sevenler. Gökyüzünü özlemiştim. Yağmuru tenimde hissetmeyi, toprağın kokusunu, kalabalık insan guruplarının kaldırımlarda bir nehir gibi akmasını; gecenin rengini, yıldızların parlaklığını ve benim hayatıma hiç doğmayacak olan güneşi... Kısacası özgürlüğün ruhuma yarattığı afrodizyak etkisine hasrettim. Her şeyi geriye bırakınca tek bir sonuç çıkıyordu ortaya öyle ya da böyle ben asla serbest bırakılmayacak bir TUTSAK'tım

TÖRE! Adlı kitabın devamıdır.. Onu okumadan bu kitaba başlamayın lütfen..

"Biz her zaman farklıydık. Normal diye bir kavram bizim hayatımızda hiç var olmamıştı. Zıttık, birbirimizle uyuşmuyorduk. O siyahsa ben beyazdım. O karanlıksa ben aydınlıktım. O soğuk bir kış rüzgârıysa ben ılık bir yaz esintisiydim. Biz Ateş ve Su'yduk. Evrende bilinen en büyük zıtlıktık. Belki birlikte olmamız bile hataydı. Hiç yan yana gelmemeliydik. Ama kader, bizi bir araya getirmişti. Belki de bizi bir araya getiren sadece tesadüftü... Ateş benim bu dünyadaki cehennemimdi.'' "O, bu zamana kadar karşılaştığım en farklı, en tuhaf, en değişik insandı, çoğu zaman beni çileden çıkarsa da benim ufaklığımdı işte. Her şeyine her şeyimle değer verdiğim tek kızdı. O inatçı tavrı, beni sahiplenişi, benden bir türlü vazgeçmeyişi, ona yaptıklarıma rağmen hâlâ yüzüme bakıp beni sevebildiğini açık açık söylemesi ve daha sayabileceğim birçok neden varken Melisa'nın kalbimdeki yeri bambaşkaydı. Kelimelerle tarif edilmezdi. Onu ilk gördüğüm zaman nasıl sadece bir kız çocuğu diye içimden geçirdiysem, şimdi de sadece benim her şeyim diyordum. Çünkü öyle olmuştu. Öyle olmayı kendi masumluğuyla, kendi elleriyle başarmıştı. Melisa, benim bu dünyadaki cennetimdi.''

Christian, daha birkaç ay öncesine kadar Boston'da yaşayan ve Coeviro şirketinin veliahtı olan İrlandalı sıradan bir iş adamıydı. Tâ ki, onu görene dek. Kahverengi düz saçları, kırmızı şapkası ve naif hareketleriyle Christian'ı büyülemesi zor olmamıştı. Aslında Chris de bu hoşlantının tüm hayatını baştan aşağı değiştirecek bir başlangıç olduğunu bilemezdi. Ve 'o' da Chris'e karşı boş sayılmazdı. Fakat bu sevgiyi içinde tutmalı, onu dışarı vurmamalıydı. Zira o, sevme hakkına sahip olmayan 'sırlarla' dolu bir kızdı. Chris başına geleceklerden habersiz, masumca sevdi onu. Ancak onların sevgisi bu 'küçük sırrı' taşıyabilecek kadar büyük müydü? Fantastik romantizmin büyülü dünyasına hoşgeldin...

Varlık içinde tükenen hayat.. Verdiği sonuç hüsran olur! Yoksulluk içinde yeşeren umutların, bir an kayıp olmasI ile hayat biter onun için. İntikam ateşi ile yanar kimsesiz kalp, külleri bir araya toplanınca ortaya çıkan tek şey ise şeytani bir yürek, acımasız bir varlık.. İntikam hep sarar mı yaraları? Onunkileri sarmadı.. Aksini yaptı.. Yaralar büyüdü, intikam yerini pişmanlığa devretti!