ada: seninle çok mu imkansızız? ada: yoksa ben mi imkansızlaştırıyorum gözümde? ada: içimdeki bu duygularla başa çıkamıyorum artık Demir. ada: yardım et bana. ada: senden vazgeçebilmem için, bir sebep ver bana. ada: yoksa kendimden vazgeçmeye devam edeceğim :") ada: seni seviyorum.... ada: beni hiç görmeyen sana, deliler gibi aşığım.

Bambaşka şekillerde kesişebilirdi yolları... O çok bilindik dönemeçten dönünce kitapları yere düşebilir, toplamaya çalışırken kafaları tokuşabilirdi. Arkadaşları vesilesiyle kendilerini sürpriz bir görüşmenin ortasında bulabilir, hayatlarında aşka yer olmadığını iddia etseler de oracıkta sözlerini yutup kalplerini kaptırabilirlerdi. Yahut aynı mahallede büyüdükten sonra hislerinin farkına varmış sıradan komşu çocukları da olabilirlerdi. Kim bilir; belki o zaman birbirlerine kaşlarını dahi çatamaz, gönüllerini yarınlar yokmuşçasına kırma müsabakasına girmezlerdi. Fakat ne yazık ki en yakınındakiler bu hakkı onlara çok gördüler, kendi menfaatleri uğruna hayatlarını altüst edecek bir karar verdiler ve bunu yaparken enine boyuna düşünme gereği bile görmediler. Öyle bir karmaşayla aynı eve girmelerine sebep oldular ki; ikilinin tahammülsüzlükle yükselmeyi adet edinmiş sesleri kısılmak nedir bilmedi. Neredeyse her günleri zehir zemberek başladı ve yine aynı zulümle geceye erişti. On iki yaşında bir kız çocuğu ile on altısında bir delikanlı evlendirilir miydi hiç? Bunların çift olabileceğini düşünecek kadar basiretsizleşmek hangi cümle ile tanımlanabilirdi? Hepsinden öte kimse de çıkıp sormamış mıydı ki; birbirlerini görmeye bile katlanamıyorken, sevmeyi nasıl becereceklerdi? •gerçek bir hayat hikayesinden esinlenilmiştir•

Kapı aralığından gözüne çarpan çıplak bedenle olduğu yere çakılı kaldı. Alkolün esir aldığı beyni ona oyun oynamıyorsa... Evet, kesinlikle çıplaktı! Yutkundu ve yanlış olduğunu bile bile onun kıvrımlı bedenini baştan aşağıya süzdü. Dişlerini sıktığının farkında dahi değildi. Uzun, ıslak saçları sırtından aşağıya doğru uzanmış, bembeyaz vücuduna tezat bir siyahlıkla göz alıcı görüntü sergilemişti. Kendine gelebilmek için yeniden yutkundu. Alkolden mi, yoksa görüntüden mi kaynaklı olduğunu bilmiyordu ama ağzının içindeki kuruluk had safhadaydı. Allah'ım, genç kız onu resmen çarpmıştı! O değil, artık arkadaş kalma hayalleride çöp olmuştu. Çehresi sertleşirken, emir dinlemeyen adımlarına komut vermeye çalıştı. Yok, gitmiyorlardı. Meselenin içine başka uzuvları da girmiş, işin rengi değişmişti. Birkaç metre uzağında ki genç kıza istese hemen ulaşabilir, sakladığı en derin hazinesinin içinde kaybolabilirdi. Fakat boşanmanın eşiğinde olduğu sahte karısı buna nasıl karşılık verirdi, işte orası muammaydı...

Her şey Ezgi'nin içini dökmek için rastgele bir numara sallayıp askeri hatta yazmasıyla başlamıştı. O gün askeri hatta nöbetçi olan Alaz ise bu mesajlara şaşkınlıkla karşılık vermişti. Ezgi: O kadar yalnızım ki yazacak kimsem bile yok Ezgi: Umarım bir dolandırıcıya falan yazmıyorumdur Ezgi: O derece şanssız bir bedeviyim çünkü. Ezgi: Gecenin 2'sinde yazmam çok mantıksız biliyorum ama konuşacak kimsem yok. Ezgi: Eğer uyanıksan sadece kısa süreliğine beni dinleyip sonra gider misin? Ezgi: Kız olman ya da erkek olman benim için önemli değil şu an sadece anlatacak birilerine ihtiyacım var yani fark etmez. Ezgi: Bak dolandırıcıysan bile okeyim. Ezgi: Şu an çok saçmalamadım farkındayım. Alaz mesajları üstten okuduktan sonra her ne kadar yanıt vermek istemese de kendine engel olamadı ve cevap verdi. Alaz: Dolandırıcıyım. Ah hadi ama, bu hiç iyi bir başlangıç değildi neden parmakları böyle saçma bir şey yazmıştı ki? Tam herkesten sile basacakken, mesajın görülmesi ile Alaz bir küfür savurdu. Ezgi: yazıyor...

Berna, Ankara'nın en ünlü pavyonlarından biri olan, Sarıgün Gazinosu'na borçlu bir konsomatristir. Bir gün mekan sahibi tarafından düzenlenen büyük gecede, sahne alması karşılılığında tüm borçlarının silineceği söylenir. İş adamları, bürokrat ve siyasilerin toplandığı büyük geceye saatler kala, ağır kanama ile acile kaldırılır. Yerine sahneye çıkmasını, yakın arkadaşı olan Derin'den ister. Yalnızca bir gece için teklifi kabul eden ve sahte isimle pavyona çıkan kadının tüm hayatı, o gece değişir. Sarıgün Gazinosu, bir hayatı daha saatler içerisinde yutmayı başaracaktır. "Hayat ikinci şansı, daima cesurlara verir." *** "Beyazlar Sönsün" adlı pavyon belgeselinden esinlenilmiştir. Gerçek hayattan izler bırakabilir.

Hey! Ben Niall'sNando's1818, bu kitabı yazıyorum çünkü çizgi filmlerin alaya alınmasından bıktım. Eğer Adventure Time çizgi filmini izliyorsanız, bu kitabı okuyabilirsiniz. Eğer izlemiyorsanız bir göz atın derim. Bu kitap Adventure Time karakterlerini konu alıyor. Ailemize hoş geldiniz. :D © Tüm hakları Finn ve Jake'in ağaç evinde saklıdır.

Uzun yıllardır Gazetecilik yapan Cihan, bir gün çalıştığı kurumun talebiyle Hatay'da yer alan Kızılçam Genelevi'ne, haber yapması için gönderilir. Genelevdeki sır ölümler ve kadınların yaşadığı ağır şartları yakından gözlemleme fırsatı bulur ama coğrafyanın ağır şartlarına asla ayak uyduramaz. Genelevi'nde tanıştığı kadın ise, haberi hazırlaması için ona yardım edebileceğini, karşılığında kendisini genelevinden çıkarmasını söyler. Asıl hikaye ise genelevindeki sır ölümlerin açığa çıkmasıyla ve genelevde tanıştığı kadına, beslediği derin aşk ile başlar.. "...çünkü burada gerçek susar. Para konuşur." Gizem/Dram - Tamamlandı

Hirâset. -Koruyan, bekleyen. Onların hikayesinde de bir adam sessizce koruyacak, bir adam sessizce bekleyecek... Umutla, aşkla... Çünkü kalpten kalbe bir yol vardır, görülmez. 🍃 Mümteni kitabındaki; Yade ve Yaren'in hikayesidir. Kitaptan bağımsız olduğu için direkt başlanılabilir. Tüm hakları bana aittir!