Yizhan ⚠

"ကျွန်တော် အခုဘယ်ရောက်နေတာလဲ?" ရေနံချေးဝနေတဲ့ ပျဉ်ထောင်အိမ်ကြီးထဲမှာ မီးအိမ်က အလင်းတစ်ခုပဲ ဖြာကျနေတယ်။ရေဒီယိုလို့ ယူဆရတဲ့ လေးထောင့်ဆန်ဆန် အရာဝတ္ထုလေးထံက ပျံ့လွှင့်လာတာ က သူနဲ့ အတော်လေးမရင်းနှီးလှတဲ့ ၂ဝရာစုလောက်က မြန်မာသံစဉ်တွေ။ ဘေးအခန်းနံရံမှာ ကပ်ထားတဲ့ ပြက္ခဒိန်ကို အကြည့်ရောက်တော့ သူအံ့သြလွန်းလို့ အသက်ရှုဖို့တောင်မေ့လုလု။ တနင်္ဂနွေရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ မြင်ဖူးတဲ့ မင်းသမီးကြီးခင်သန်းနုရဲ့ Young version ညို့အားပြင်း ဓါတ်ပုံက သူ့ကို တဒင်္ကာ ဆွံ့အစေတယ်။ "အခု ...အခု ဘယ်နှခုနှစ်လဲ?" "အို လူလေးမမှတ်မိတော့ဖူးလား?ဒီနေ့က တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော် ၁ရက် ၁၃၃ရလေ " "ခင်ဗျာ" ရွှေဘီးဆံပတ်နဲ့ ရှေ့က ဘွားတော်ကိုကြည့်ပီး သူ့ခေါင်းတွေ ချာချာလည်သွားသလိုပင်။ ဘာလဲ.. ငါအခု ဝတ္ထုတွေထဲကလို လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်၄ဝကျော်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာလာ

မင်းရဲ့ဖြူစင်တဲ့နှလုံးသားကို ကိုယ့်ရဲ့ တကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ အတ္တတွေနဲ့ အရောင်ဆိုးပါရစေလား ။ #စေသုဈာန် #Samသူရိန်

"မိုး...ေတာ္ေတာ႕ကြာ...မွားခဲ႕တဲ႕ ကိစၥမွာ မင္းအခန္းထိ ေရာက္လာတဲ႕ ငါ႕ဘက္က အမွား ပိုတာ သိပါတယ္...ဒါေပမဲ႕ ဒီကိစၥ ကို အေျကာင္းျပ ျပီး မင္းကို အပိုင္ရဖို႕ ျကိဳးစားခဲ႕တာ မဟုတ္ဘူး..မင္း ကို တာ၀န္ လည္း မယူခိုင္းခဲ႕ဘူး...မင္းကို ငါ ဘာမ်ား ေတာင္းဆို ခဲ႕လို႕လည္း..." "အဲဒါပဲေလ...မင္းရဲ႕ ခပ္ေပါ႕ေပါ႕ အေတြးေတြေလ...မိန္းကေလး ျဖစ္တဲ႕ မင္းက ဒီေလာက္ အေတြးအေခၚ ေခတ္မွီ ေနဖို႕ မလိုဘူးကြ....ျပီးေတာ႕ စားျပီး နားမလည္ တာ၀န္မယူပဲ ထားရေအာင္ ငါက မင္းအျမဲ ပတ္သက္ေနရတဲ႕ ေကာင္စားမ်ိဳး ေတြလို မဟုတ္ဘူး..မင္းရဲ႕ အေတြးအေခၚ ကို ငါ သိသြားတာနဲ႕ မင္းရဲ႕ မိန္းကေလး တန္ဖိုးက ဇီးရိုးပဲကြာ.." "ငါ႕ဘ၀ကို ငါ ဘယ္တုန္းကမွ ေပါ႕ေပါ႕ မေတြးခဲ႕ပါဘူး မိုး... အခ်စ္ကို မင္းသိတဲ႕တစ္ေန႕...ငါ႕ကို နားလည္လာပါလိမ္႕မယ္..."

၁၆၃၅ ဆိုတာ ညောင်ရမ်းခေတ်ထဲက မလား။၁၆၃၅ ဆိုပြီး ငါက ဘယ်ခေတ်ကို ရောက်နေတာတုန်း. #ဤဇာတ်လမ်းတွင်ပါဝင်သောအကြောင်းအရာများသည် သမိုင်းနှင့်မသက်ဆိုင်ပါဘဲ စာရေးသူ၏ဖန်တီးစိတ်ကူးမှု သက်သက်သာ ဖြစ်ပါသည်။ Book Cover_ Lucy Xellies Written in Myanmar Language.~