Między ruinami zniszczonych domów, za barykadami i w niewielkich obozach... Gnieżdżą się niedobitki ludzkości. Wszyscy ich znali. Nikt nie był gotowy - Zombie. Z każdym dniem śmierć zbiera coraz większe plony, a ludzie panicznie chwytają się wszystkiego co może przedłużyć ich życie choć o ułamek sekundy. Niebezpieczeństwo jest wszędzie. Każdy musi uważać choćby na najmniejszy szmer, żeby ten nie okazał się ostatnią rzeczą, którą usłyszy. W dzień jakoś można sobie poradzić, w nocy nastają większe niebezpieczeństwa... ale najgorsze są otchłanie tuneli. Bohaterem się nie rodzi. Bohaterem trzeba się stać. A takich nam tu właśnie brakuje. Ludzie już dbają tylko o siebie, a tej umiejętności w tym świecie, nie koniecznie trzeba zaliczać do wad. W świecie gdzie kiedyś cudowne budynki, obróciły się w gnijące ruiny z suwającym się stropem. Ludzie kurczowo będą trzymać się życia, do takich właśnie należy też Dawid, brutalnie oddzielony od rodziny. Kiedy TO się zaczęło nikt nie był przygotowany, a wszystko działo się tak szybko. Tępo ucieczki zwalnia tylko co jakiś czas, nie dając nawet chwili na złapanie tchu. Czy Sokołowski odnajdzie bliskich? Czy dożyje tego momentu? Ile jest w stanie poświęcić, dla dobra własnej sprawy?

Drużyna Kaptura to kompletnie pokręcona paczka dziwaków, którzy robią to, czego robić nie powinni. Baletnica, piromanka i sadysta? Z tego nie wyniknie nic dobrego. Od kilku lat plączą się w najgorsze sensacje i poszukują zaginionego przyjaciela, który do tej pory się nie odnalazł. Sprawy komplikują się, kiedy Arlie odkrywa, że jej odwieczny, pozornie idealny obiekt westchnień wie więcej, niż jej się wydaje. Czy odnajdą przyjaciela? Jak Arlie pogodzi taniec z poszukiwaniami? I kim jest ten tajemniczy gość na jej występach, wiecznie ukryty pod czarnym kapturem? UWAGA: opowiadanie może zawierać treści dla osób pełnoletnich, DOKŁADNE OPISY brutalnej przemocy, drastycznych scen, sadystycznych zachowań i huśtawek emocjonalnych. #1 w science-fiction ❤️ okładka: ksiazkowny

Rok 2044, 3 wojna światowa, Losy całego świata widziane z oczu jednego młodzieńca z polskiej armii, oraz ponowna walka o niepodległość po prawie 100 latach wolności. (W trakcie poprawek)

Wsłuchaj się w śpiew wiatru. Czy słyszysz tę pieśń? To pieśń tysiąca pokonanych lasów, setek przebytych gór, rzek i mórz, dzikich serc, w których nic jeszcze nie istnieje, a raczej wciąż istnieje wszystko. To pieśń wolności. Nigdy nie było jej dane widzieć świata takim, jakim jest naprawdę. Przez to została odrzucona, ale nie sprawiało jej to kłopotu, wręcz przeciwnie - wcześniej czy później i tak sama zdecydowałaby się odizolować od współplemieńców. Z tego powodu nazywano ją szaleńcem i czarownicą. Do tego jeszcze nadchodzą ciężkie czasy dla barbarzyńskich plemion Północy. Ale ona się tym nie przejmuje. Przecież jej to nie dotyczy.

Skok Tarken ma dwadzieścia osiem lat, robota ze sztuczną inteligencją najstarszej generacji i talent do zawalania każdej roboty, którą zleci mu Organizacja Kosmiczna. Gdybyście jednak poprosili go, żeby sam siebie opisał, powiedziałby najprawdopodobniej, że ma piękną twarz.

Odizolowane od społeczeństwa miasto Nestor rządzi się bardzo surowymi prawami. Mieszkańcy urodzeni w nim, nigdy nie widzieli świata zza murami, a każdy przejaw buntu jest karany przez organizację, która manipuluje i szkoli wybrańców na morderców do wykonywania egzekucji. I wszystko toczyłoby się dobrze, gdyby nie sekta protestujących. Wszczynają zamieszki, są nieuchwytni i przede wszystkim zaburzają idealny obraz miasta. Wśród przenicowanej grupy jest mężczyzna imieniem Igor. Został wyszkolony i wychowany niemal na fanatyka Nestora, gotów skoczyć za niego w ogień. Wśród grupy buntowników jest kobieta imieniem Sara i jest siostrą Igora. Jest przekonana, że jej brat nie żyje. Nienawidzi miasto za to, że jej go odebrano. Chce zemsty. Niedługo ich drogi się skrzyżują, ale czy będą gotowi porzucić swoje poglądy, aby znowu obdarzyć siebie wzajemnie miłością? OKŁADKA - @EwaMatuszczak Praca bierze udział w konkursie literackim "Rozgrywki Poetów" organizowanym przez @Stowarzyszenie_UP Tom I - Nestor [To] Tom II - Nestor. Geneza Tom III - Nestor. I will rock you [Kolejność czytania niestandardowa]

Morze Damary było miejscem dla nieludzi. Przeznaczeniem krainy było trzymać ich w pokoju z dala od pospólstwa, wśród którego rósł bunt, chęć pozbycia się czarownic, ras około ludzkich i stworzeń do amerykańskiej fauny niepodobnych. Wszystko to jednak zmieniło się wraz z przybyciem wojsk i żądnych śmierci płomieni. Przed laty chłepcąc gorzką krew, dziś ziemie Damaru piją łzy, gdy stąpają po nich okrutni władcy. Na ustach Damarczyków tkwi dziś pieśń o potworze, tworzącym legendę ich mrocznych czasów. Metu Mortis, zewsząd rozbrzmi to imię, gdy z wyrytych w skórze szram poleje się brudna krew. Imię to przypada niewieście uchowanej w towarzystwie piratów, zahartowanej nienawiścią do rządzących dziś czterech królów najemnicy. To właśnie im przypadnie przekonać się o gniewie, jaki rósł w tej pozornie niewinnej, acz okrutnej damie, która zniszczy ich chciwe żądze, zwracając przeciw nim nieszczęśliwy lud. „- Dla czarownic byłaś nadzieją. Dla piratów tylko szansą na zysk. Dla innych Najemników? Obiektem zazdrości. Dla łowców głów zaś obiektem pożądania. Dla bardów inspiracją, karczmarzom, jacy widzieli twoje bójki śniłaś się po nocach. Zaś dla zmęczonych władzą nadzieją na lepsze jutro. A łączy ich jedno. Wszyscy są ludźmi. A dla ludzi już na zawsze będziesz potworem.''

❞Człowiek cierpiący na bezsenność tak naprawdę nigdy nie śpi i nigdy nie jest przebudzony.❝ Okładka jest dziełem @narkoza. Betowała @stokroteuka. Najwyższe notowania: #39 w general fiction [14.07]

Wyobraź sobie życie w koszmarze, gdzie każda minuta to sześćdziesiąt sekund czystego strachu. Gdzie ten sam dzień odgrywa się wciąż na nowo i na nowo, bez końca. Gdzie każdy oddech i każda myśl są własnością kogoś innego. Koszmar stworzony z myślą o Tobie. [+18] Opowiadanie o trzech dniach z życia kobiety w ultrakonserwatywnym małżeństwie. Okładka w wykonaniu @Dyktatorka

Stali się dla mnie obsesją, pogłębiającą się z każdym dniem, pocałunkiem, stosunkiem. Trwałam w tym dziwnym czworokąto-trójkącie najpierw dla pieniędzy, później z przywiązania, aż w końcu z miłości. Staczałam się na dno własnych uczuć, coraz bardziej pragnąc, coraz bardziej pożądając. W końcu nauczyli mnie wszystkiego. Swobodnego dotyku, szczerej rozmowy, satysfakcji z orgazmu. Szacunku do samej siebie, gdy szare wspomnienia powoli zastępowałam w umyśle kolorowymi planami na przyszłość. Popełniłam największy błąd swojego życia, oddając swoim sponsorom coś więcej niż tylko ciało. Serce. Okładka stworzona przez @xvenom, której prace gorąco polecam. Praca bierze udział w konkursie "Wilcze Potyczki | Konkurs Literacki" organizowane przez grupę #WATAHA_