Her şey,bir erkeğin hapşırmasıyla ve benim"Çok yaşa!"diye bağırmamla başladı...

BASTIRILDI. 2 KASIMDA RAFLARDA OLACAK. BURDAN KALDIRILDI. Her şey dayısının gelip onu almasıyla başlıyor. İzmir'den Antalya'ya taşınıyor ve dayısının sahibi olduğu erkek lisesinde okumaya başlıyor. Dostluğu, kardeşliği ve sevgiyi burada öğreniyor. Peki ya.. AŞK? Mizah, gençlik ve romantik bir kurgu. İYİ OKUMALAR :) ♚ KÜFÜR İÇERİR ♚

Acı... kaçınılmazdı özellikle ikimiz için kaçınılmazdı nefret edeceğim bir adamı bu kadar sevmek kesinlikle delilikti.. fakat ben o deliliğe sürüklendim onu sevmek hem acı verici hem mutluluk vericiydi bana acı vermesi piskolojik yöndeydi kesinlikle hep aramıza birileri giriyor ve her anı mahvediyordu ancak Atlas ile aramızda büyük bir bağ vardı sanki ruhlarimiz birbirine kenetlemişti bir bebeğin ilk doğdudu anda Anne kucağına verilirken sımsıkı bir şekilde parmağına tutunması gibiydi aramizdaki bağ özeldi , ve kesinlikle cok güzeldi ona aşık olmak ayrı bir güzeldi bakışlarıyla içimi yiyende oydu bir sözüyle kalbimi yere atıp çiğneyen de oydu fakat buna izin veren de bendim ! Ona olan aşkım zayıflıkmıydı yoksa güç mü demekti çözememiştim ? Zaten aşk denilen kavram ne zaman çözülmüştü de ben şimdi çözecektim ! Bilmiyordum cevabini bilmediğim binlerce soru vardı bazen sorduğum soru vardı kendi kendime neden o ? Bir türlü cevabını alamamıştım zaten artık almakta istemiyordum çünkü onu seviyordum onu bütün kalbimle seviyordum ve bunu inkar edemiyordum....belkide en iyisi sorgulamamaktı onun yerine size verilen rolü oynamaktı ben onu yapmaya tercih ettim acısıyla tatlısıyla gakat bol aşkla peki ya sen ?

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

Yaşadığımız anların sonuçları, kaderin basamaklarıdır aslında. Bazı şeyler vardır; olacağını asla tahmin etmeyeceğiniz ve olduğunda da hoşlanmayacağınızdan emin olduğunuz şeyler... Hayat, bize inat yaparmış gibi bu şeylerle karşılaşmamızı sağladığında, önceden yaptığımız planların hatta varsayımların nasıl da boşuna olduğunu görürüz. Hayatı, planladığının çok dışında bir yola girdiğinde, ne yapacağını bilmiyordu Yağmur... Hiç beklemediği bir anda, çok önemli bir haber alınca ne yapacağını şaşırdı Efe... Ve zaman, her ikisi için de en doğrusuna karar verdi

Alkol ve sigara kokusu burnuma gelince yüzümü buruşturdum demek isterdim ama ne yazık ki diyemem çünkü her gün bunların içerisindeyim. Evet, ben o birçok hikâyede okuduğunuz saf masum kızlardan değilim. Sert ve soğuk belki de biraz karanlık ama babalık hiçbir zaman siyah olamayacağımı söyler bana. Oysa benim istediğim buydu siyah olmak. Çünkü kirlenmiştim ve eğer siyah değilseniz üzerinizdeki kirler daha çok dikkat çekiyordu bense şimdilik karanlığımla üzerimdeki dikkati dağıtmaya çalışıyordum ama temizlenmiyordum. Sonuçta kirlenmeyi ben seçmiştim ve eğer sonunda bu kirlerden arınmak isteyeceğimi bilseydim bu işe hiç girmezdim. Aslında bu kirler ve her elime baktığımda gördüğüm kan lekeleri acılarımı, korkularımı gizliyordu benim. Evet, doğru duydunuz kan lekeleri dedim ve tahminleriniz doğru ben bir katilim. Kimin katilleri mi? Haydi, onu birlikte öğrenelim.

O bir psikopattı... bana aşık bir psikopat.. Benim de ona aşık olabileceğim bir psikopat .. PSİKOPAT AŞIK YAKINDAA SİZLERLE .YAZARINIZDAN SEVGİLERLE.

bu hikayede 17 yaşında beline kadar uzun sarı saçlı bir kız vardır. Ve ona çok aşık olan esmer saçlı yakışıklı bir çocuk bakalım bu hayat nasıl olacak???

O minik, sarışın bir kız çocuğu. O, saf, masum ve güzel. O, kurtarıcısına aşık. O, mübtelası oldugu mavi gözlere asık.

"Şşt," dediğini duydum birinin. Sanki sesi kilometrelerce öteden zihnime fısıldanmış gibiydi. Sakinleştirici bir ninniyi anımsatan tınısı hiç de yabancı gelmiyordu. "Benim, Lara gözlerini aç! Benim.Sakinleş." Omuzlarımdan sarsıldığımı hissediyordum. Şişmiş olan gözlerimi tedirginlikle araladığımda gözleriyle buluştum. Gece karası gözlerini nerede görsem tanırdım. Her aklıma geldiğinde açılan o perde, oynanan o oyun, simasını unutmamı engelliyordu. "Arslan?" Dudaklarımdan bir dua gibi dökülen adını telaffuz etmeyi seviyordum. Ağzımda hoş bir tat bırakıyordu. Yine de o aynı egoist, tostçuldu. Birkaç gün içerisinde davranışlarıyla hayatımın bu kadar merkezine yerleşmiş olması sinir bozucuydu. Yıllar boyunca inşa ettiğim buzdan duvarlarımı ne ara kırdığını ve ne ara içeriye, yanıma geldiğini bilemiyordum. Ama bu Arslandı. Zekasını küçümseyemiyordum. "Benim," dedi belki onuncu kez. Elime geçen küçük fırsatla kollarımı boynuna dolayıp sıkıca sarıldım. Kalbimin parmak uçlarımda ve şakaklarımda attığını hissediyordum. Salgılanan adrenalinin etkisi geçtikte bacaklarımdaki derman azalıyordu. Bedenim kendini kapatıyor, uyuşuyordum. "Sen yanıyorsun Lara," dedi elleri önce yanaklarımda sonra alnımda dolaşırken. "Ah, aptal çocuk." dedi çatılı kaşları ardından. Kızmıştı. Neden kızdığını bile anlayamamıştım. Zaten şu anda zihnim o kadar büyük bir curcuna içindeydi ki kendi düşüncelerimi bile ayırt edemiyordum. Sırt çantam zeminle buluşurken kendimi yer çekimine teslim etmiştim. Bacaklarım titreyerek ağırlaşan bedenimi taşımayı reddettiğinde beni tutan kollar olmasa asla ayakta duramayacağımı biliyordum. Beni hasta eden de oydu, beni bu ara sokakta yüksek ateşten havale geçirmekten kurtaran da. Beni ateşe atan da oydu, beni ateşten kurtaran da.