Sen benimsin. Bana aitsin. Benim geleceğimsin. Kurtarıcımsın. Aşık olduğum,sahiplendiğim tek kadınsın. Benim kadınımsın. Bana yardım edebilecek,karanlık dünyamı aydınlatabilecek tek varlıksın. Işığımsın. Sen benim herşeyimsin. Nefesimsin. Yaşama sebebimsin. Sana sahip olduğum için çok şanslıyım güzelim. Son nefesime kadar seninle beraberim. Seninle beraber... *Tüm haklara saklıdır*

Bir adam.. İstanbulun en zengin gözde bekarlarından ve çapkınlarından biri.. Bir kadın.. Köyünün en güzel ve hamarat kızı.. Bu iki zıt insanı bir kaza birleştirirse ne olur?

Yalanlar üzerine kurulan hayatlar; ne kadar çok yalan varsa o kadar çabuk yıkılır.

Senem deli dolu bir kız.Boyun eğmez,dediğim dedik,nazlı,niyazlı.Bakalım aşk ona boyun eğdirebilecekmi. "Ben Senem.Aşk denen şeyin bir gün beni bulacağına ihtimal vermedim.Yaralar içinde bırakacağına,dönülmez ummanlara atacağına hiç inanmadım.Attımı,attı.Ya benden vaz geçeceğim ya aşkımdan.Hangisinden vaz geçmek daha zor bilmiyorum!"

Gösterişli, ışıklı, huzurlu, modern bir İstanbul ve kokusunda huzur bulduğu, sevdiği, sevildiği Derin.. Zorlu, zorunlu, nefret ettiği Mardin ve hiç bir zaman kalbinde yer edinemeyen karısı Selda... 29.12.2015 #80 Genç Kurgu Yalan içinde #212 12.05.2018

Kitap Adı: Hüzün Yapmurları Yazar: Burçin Çelik Sayfa Sayısı: 432 Babam... Büyüdükçe bir tarafım anladı onu aslında, biliyor musun? Anladı; ama asla hak veremedi. Babam içimde doldurulması imkânsız kara delikler açtı. Böyle olurmuş, sonradan anladım. O sevilmemişlik öyle oymuş ki içimi, hepsi birer kara deliğe dönüşmüş. Öyle büyük kara delikler ki hem de... Sonradan bildim Berrin. Ben farkında olmadan, tüm o kara delikleri sen kapat istemişim. Oysa ne büyük haksızlık... Oysa ne de büyük bir yanılgı... Tam da bu yüzden, beni ne kadar seversen sev, yetmedi. Yetiremedim... O delikler, senin verdiğin her şeyi emdi, yok etti. Sonradan bildim Berrin... Onların çaresi sende değildi. Geçmişin çaresi sende değildi. Sen, geleceğimin çaresiydin... Çok geç anladım. Bunu anlamak için seni de kaybetmem gerekti üstelik. Bazen insan, devasını aşkta arar. Tüm eksiğini kapatsın ister, karşısındaki; tüm yaralarını sarsın. Onu, en olmamış yerinden tamamlasın. Bazen aşk, anlamını acıda arar. İflah olmaz bir yarayla sınar âşıkları. En olmadık yerlerinden vurup, ıssız bir sızıda bırakır. Geçmişlerinden yaralı iki yürekti onlar. Öyle bir an geldi ki, birbirlerine sınav oldular. (Tanıtım Bülteninden) İncelemek ve satın almak isteyen okurlarımız linkleri ziyaret edebilirler: D&R: goo.gl/PFj43O İdefix: goo.gl/EJPvRW Okuoku: goo.gl/wR0CVK

Aklım mızrak, kalbim miğferdi küçük bedenimde. Aşk ise ezeli düşmandı.

"Dudaklarımda kalan acı tadınızı, kokunuzu, beni darmaduman eden nefesinizi dahi unutmak istiyorum. Beni neden anlamıyorsunuz? Ben saklambaç oynayamayacak kadar yoruldum artık. Her sobelediğimde yine ebe olmak, bir hayali kucaklamak istemiyorum." Şimal, umutlarını küçük hayallerine sığdırmış genç bir kadındır. Tüm çabası, ailesine inat kendi ayakları üstünde durabilmek içindir. Fakat kader, onun yolunu çoktan çizmiştir. Başarıya adım adım ulaşmayı planladığı kariyer yolunda ilerlerken hiç beklemediği bir anda kendini aşkın kollarında bulur. Kral Süiti'nde yüreğine düşen yangın onu tüm dünyayla karşı karşıya getirecektir.

~Kesit~ **************** Bir ses işitildi. Bir çığlık. Bir ses işitildi. Kum saatinin camı kırıldı. İçindeki kum taneleri teker teker uzun zamandır tutsak bulundukları bu fanusun içinden bir bir kurtuldu, kaçmak istercesine. Ve bir ses daha işitildi. Duvarda asılı duran saatin camı çatladı, akreple yelkovan birbirini kovalamayı bıraktı. Zaman durdu. Üstelik sadece duran, yok olan zamanda değildi. Bir bir silindi her şey. Bir kitabın sayfaları silindi. Bir romanın sonu silindi. Teker teker anılar silindi, sanki hiç yaşanmamış gibi. Geçmiş silindi. Kanlar içinde kaldı. Bir kadın kanlar içinde kaldı. Bir katil kanlar içinde kaldı. Bir cinayet. İki ölü. Tek bir ceset. İki ruh. Tek bir beden. İki kalp. Onlar teklik içindeki iki çokluktan ibaretti. Onlar karanlığın içindeki ışıktan, beyazla siyahın zıttından ibaretti. Onlar bir kitabın baş karakterleriydi. Biri bir romanın ilk cümlesi diğeri ise aynı romanın son kelimesi. Biri gece diğeri ise geceyi aydınlatan ay. Biri iyi diğeri kötü. Biri kurban diğeri katil. Onlar tüm zıtlıkların bir araya geldiği iki beden tek bir ruhtu. *************

Daldığı en huzurlu uykudan, gördüğü en güzel rüyadan sarsılarak uyandı kadın, bir gece. Ve adam... Ansızın daldı uykuya, dudaklarında gördüğü rüyanın gerçek olmasını dileyen minik mırıltılarla. ∞ "En tatlı Rüya'sın sen, annemin iyi geceler öpücüğü verirken kulağıma usulca fısıldadığı dileğin, vücut bulmuş halisin." ∞ 17/04/2015 Tüm hakları saklıdır.