Sehun, siyah severdi. Hayır, her şeyi siyah değildi. En azından saçları siyah değildi. Kısacası Sehun'du işte. Pek renk sevmezdi hayatında. Ta ki, o gelene kadar. Luhan, renkliydi. Evet, her şeyi renkliydi. Saçları bile. Kısacası Luhan'dı işte. Siyah ve beyazı renkten saymazdı. İstemezdi hayatında. Ta ki, ona gidene kadar. Şimdi klişelerle dolu bir okul düşünün. Ve o okulda iki tane de birbirine düşman grup düşünün. Ve bir de, iki farklı grupta, Luhan ve Sehun gibi iki zıt insan düşünün. Peki Luhan, içten içe deli gibi sevdiği Sehun'a açılacak kadar cesur mu? Hayır! Bu yanlış soru. Peki gökkuşağı, renklerinin arasına siyahı alabilecek kadar cesur mu? Hiç sanmıyorum.

"Sen benim küçük kadife çiçeğimsin. Sarhoş oluyorum işte. Elimde değil ki..."