Ama ben, onu ömür boyu karanlık dünyamın beyaz çizgilerine mahkum edecek kadar bencil olabilir miyim? Veya o, karanlıkta hevesle çizdiğim çizgilerimin gerçek sahibi mi? © Tüm hakları, Byun Baekhyun'un göz kapaklarının ardında saklıdır. © •angst with happy end√

[Tamamlandı] Anıl, boşanma aşamasındayken hamile olduğunu öğrenir. -Mpreg- 🌈 Herkesin eşit haklara sahip olduğu bir dünyada geçmektedir.

[Tamamlandı] ...Bütün benliğimle orada dururken, karşımda ne yapacağını bilmeyen oğlana baktım. Geldiğimiz bu durum karşısında yapabileceğim hiçbir şey yokmuş gibi hissediyordum. Dayanamayıp histerik bir gülüş bıraktığımda koskoca ormanda sadece benim sesim yankılanıyordu.... .... Bunca yıllık yaşamamımda ilk defa değer verdiğim biri olmuştu ama şimdi elimden gelen hiçbir şey onu kurtarmaya yetmiyordu. Nereden sahip olduğumu bilmediğim lanet kanımda, kanımla birlikte damarlımda ruhumun en derin noktalarına kadar ilerliyordu. Kaybettiğim onca şey gözlerimin önünden geçiyor, arkalarına bakmadan beni karanlığımda yalnız bırakarak ilerliyorlardı.... ....Her şeye rağmen bütün yaşadıklarımıza karşı bana ilk ve son kez bu isimle seslenmişti... Cartaphilius...

Hepimiz ortak bir amaç için bir araya gelmiştik: Soysuz dünyada bir nebze olsun adalet sağlamak. [200502-210502] 4 in #chanbaek

"Bugün baharın ilk günü, Ve ben tam buradayım Gümüş İnci, Olmam gereken yerde, Yanında." (Ashita Shinu isimli mangadan esinlenilmiştir.)

"Kullandığımda hayatımda geri kalan her şeyi unutup bambaşka bir yerde buluyorum kendimi, tarif edemediğim türden uçsuz bucaksız bir yerde. Bazen her şey yok oluyor, bir tek ben kalıyorum, bazense tıpkı kitaplarda tasvir edilen cennetteki gibi bir yerde oluyorum. Uçuyorum, istediğim yere gidiyorum. Dünyayı ben yaratmışım gibi hissediyorum, dağ, taş, denizler, her şey bana aitmiş gibi. Fakat bu hislerin bedeli göründüğünden daha ağır. Şeytana ruhunu satmak, kendini teslim etmek ya da her ne dersen de, maddeye başladığında bunun geri dönüşü yok. Sonsuz haz, sonsuz kölelik. Kendini tanrı zannettiğin kısacık bir sürenin sonunda gerçek hayata dönüyorsun, ruhsuz bir kukla olarak."

Byun Baekhyun, emniyet merkezinin tek psikoloğuydu ve aramızda birkaç bakışma ve tatsız tartışma dışında bir şey geçmemişti. O ufacık boyu, cılız vücuduyla tüm emniyeti çileden çıkarabilecek kabiliyete sahipti kendisi. Ancak hepsi buydu, benden iki yaş küçüktü, yirmi altı yaşında bir klinik psikolog olduğu dışında hiçbir şey bilmiyordum.

Baekhyun, dolabında kimden geldiğini bilmediği bir kitap bulur. "Bana neden karadut diyorsun?" "Çünkü saçların bana karadutları anımsatıyor. Çünkü gömleğime karadutların bulaşıyor Baekhyun. O lekeleri yıkasan çıkmaz." "Beyaz gömlek," dedim. "Ona mı bulaşıyor Karadutlarım?" "Evet," dedi. " O kadar çok bulaşıyor ki, kırk kere de yıkasan asla çıkmaz bu lekeler."

Kendine güven sorunları yaşayan Baekhyun Sinema dersinden aldığı C eksi sonrasında asistan Chanyeol ile kötü bir şekilde tartışmıştı. Birbirinden hoşlanmayan bu iki kişi, zombi kıyametinin tam ortasında birlikte kaçmak zorunda kaldıklarında hayatta kalmak için birbirlerine güvenmeleri gerekecekti. Baekhyun zombilerin gerçek olduğuna dahi inanamıyordu. Ama asıl inanılmaz şey, tam yanındaydı...

"Çocuklar pembe yalanlar da söylerler, benim söylediklerim pembe rengini yitireli çok oldu, üzerinden yüzlerce ilkbahar geçti ve benim sonbaharım hiç bitmedi." Baekhyun'un Chanyeol'e olan nefreti tahta kapaklı defterinde saklı. 🌲🌻✨ [!] Yetişkin İçerik Riverdale × Ölü Ozanlar Derneği × Saksı Olmanın Faydaları