Mark. Chłopak który dopiero po trzech latach dowiaduję się, że świat nie jest już taki kolorowy. Przez swoją głupotę dostaje się w ręce złych ludzi. Czy Mark ucieknie? Czy jego rodzina żyje? A najważniejsze czy nie zostanie przekąską umarlaków?

Jakub Chmiel jest młody i naiwny, zaczynając przygodę na studiach nie wie, że czeka go coś więcej niż oczekiwany ,,złoty czas''.

Ethan Ames jest młodym człowiekiem, dla którego najważniejsza jest nauka, uważa on, że relacje międzyludzkie są zwyczajnie zbędne i jedynie przeszkadzają. Ta książka opowiada całą historię jego licealnych lat i kto wie, czy na końcu wciąż będzie wierny swym przekonaniom.

Joachim Paweł Chmielewski mieszkając w poznaniu z młodszą siostrą zaczyna rozumieć, że życie jest jak gliceryna.

Wyobraź sobie, że całe twoje życie jest jednym wielkim kłamstwem. Na każdym kroku udajesz kogoś, kim nie jesteś. I nagle w twoim idealnym kłamstwie pojawia się osoba, która wszystko psuje. 17-letni Dan z pozoru prowadzi życie zwykłego, manchesterskiego nastolatka z głęboko wierzącej, chrześcijańskiej rodziny. Ma przyjaciół, dziewczynę i bogatych rodziców. Ukrywa on jednak przed wszystkimi swój największy sekret - Dan jest gejem. Planuje wyjechać do Londynu na studia i żyć tam tak, jak chce. Pewnego dnia w jego życiu pojawia się chłopak, który staje się dla niego bliższy niż się spodziewał. Co wyniknie z tej znajomości? Czy perfekcyjnie zaplanowane życie Dana ulegnie zmianie?

#3 bxb - 31.01.2019r. #2 homo - 25.08.2020r. /bxb/ [Zakończone! Dziękuję wam za wszystko!] [KSIĄŻKA JEST STARA, WIĘC JEST CRINGE'OWA, PRZEPRASZAM :(( ] On ma wyrzuty sumienia, jest słaby i podatny na innych. Myśli, że nie powinien. On nie dba o zdanie innych, jest bezczelny i wulgarny, dąży do własnego celu. Wie, że powinien. Z ich spotkania i wielu feralnych zdarzeń mogą wyniknąć różne ciekawe rzeczy. UWAGA Książka zawiera homoseksualizm, wulgarny język i treści erotyczne. [książka zaczęta 19.01.2017] [książka zakończona 16.04.2018]

Jerzy nie spodziewał się, że w wieku trzydziestu siedmiu lat jego życie zmieni się o sto osiemdziesiąt stopni, a jednak tak się stało. Nie był w stanie tego przewidzieć, ani tym bardziej temu zapobiec. Nie potrafił uchronić się przed skutkami własnego postępowania, które zaprowadziło go do tego punktu. Punktu, którego nienawidził. Do osób, którymi gardził. Do sytuacji, która była dla niego obca i niepojęta i która miała spowodować jeszcze większe zmiany w jego życiu... A także w nim samym. Na ten moment jednak, Jerzy był tylko zwykłym homofobem, człowiekiem zgorzkniałym i kimś, kto desperacko wmawiał sobie, że wszystko z nim w porządku, mimo że wcale tak nie było. Jednakże o tym miał dowiedzieć się później, dużo później, w momencie, w którym uświadomi sobie, jak wiele stracił. I jak wiele może jeszcze zyskać. „Zostań o poranku" to historia opowiadająca o sile i słabościach ludzkiego charakteru, poruszająca tematy homofobii, uzależnień oraz seksualności. Traktuje o przeprawie głównego bohatera przez życie, które, jego zdaniem, miało się skończyć po straceniu rodzinnej firmy i podporządkowaniu się Marcinowi Słowińskiemu oraz jego partnerowi Łukaszowi Nakoniecznemu. Jerzy nie wiedział jednak, że to, co zdawało się końcem, będzie dopiero początkiem przeprawy przez otaczający go świat oraz przez własną osobowość, a także rozpocznie całkiem nowy rozdział w jego dotychczasowym życiu.

Od paru miesięcy odnotowywano coraz to liczniejsze przypadki samobójstw. Wszystkie miały wspólne cechy: świadkami były niedoszłe sympatie zmarłych i odbyły się one w okolicach pewnego dość dużego miasta, a zmarli mieli na ramieniu napisane słowo "Mrok". Nie ma tu mowy o przypadku. Osoba za tym stojąca, nazywająca samą siebie Mrokiem, twierdzi że pomaga osobom nieszczęśliwie zakochanym. Świadkiem jednego z tych specyficznych samobójstw była Megan która postanawia odnaleźć sprawcę tego chaosu.

Historia z punktu widzenia różnych osób należących do Vortex Club'u. Praktycznie nie znamy większości z nich, a nie należy wkładać wszystkich do jednego wora. To jest ff więc znając życie wszystko zrobię pewnie inaczej z prawdą... trudno, zapraszam do czytania

Papierowe dziewczęta nie mówią, może to i dobrze? Ich słowa są tylko literami na papierze, tak jak ich delikatne usta, obsypywane pocałunkami przez równie cichych chłopców. Ja i tak wolę je od tych, które codziennie widuję w szkole. Może to i dobrze, że tamte mnie już nie zauważają? Kornel Cory, nie mówi ci to nic? I dobrze. Raczej nie masz skąd mnie znać. Już we wczesnych latach szkolnych opuszczałem wiele lekcji, zaczęło się od paru niegroźnych kłótni. Każdy czasem się z kimś kłóci, tym bardziej w podstawówce, jednak ja szybko odkryłem, że ludzie naprawdę mnie nie lubią. Miałem, nadal mam, dość nieznośny charakter. Jestem kłamliwy i podły, zawsze muszę powiedzieć to, co myślę. Nie, nie umiem się zmienić. Jedynym, co mogłem zrobić, było zabicie wolnego czasu, którego mialem w nadmiarze rezygnując z lekcji. Tak jakoś trafiłem na książki. Czytałem wszystko, co mi wpadło w ręce, ale ten jedenastoletni ja i tak najbardziej lubił dramaty i romanse. Opierały się na kontaktach i uczuciach między ludźmi, których mi brakowało. Moje wagary zaczęły być poważnym problemem dopiero w pierwszej klasie liceum, nie przeszedłem do kolejnej. Nigdy nie zwracałem uwagi na osoby z młodszych klas, a szkoda, bo jedna z nich już pierwszego dnia przykuła moją uwagę. Zwycięzca konkursu "Skrzydlate słowa" w kategorii dla nastolatków.