Kitapta +18 içerikli bölümler bulunmaktadır! Giflerle anlatım vardır Okuyan herkese teşekkürler ❤️

© Tüm Hakları Saklıdır. "Cidden başa belasın" deyip arabasının hızını biraz daha arttırdı. "Cidden öyleyim" dedim Aras'ı başımla onaylarken. Hey, belanın ta kendisiydim ben zaten! Gülümsedi. Gülümsedim. ❄ Samimiyet #1 Güldürü #1 Lise #1 Genç kurgu #80 Genç Kız Edebiyatı #33 •Arkadaşlar kitapta argo ve küfür bulunur! Rahatsız olacaklar lütfen okumasın. •Kitap Tasarımı @sloaneraine'ye aittir.

Uyarı: Bu kitap 18 yaşından büyük okuyucular için uygundur. *** Onun kafasına sıkacaktım. Bitecekti her şey. Sonrasında kimsenin beni öldürmeyeceğini de söylemişti. Onu öldürmemek için hiçbir nedenim yoktu. Öyle sandım... Öyleymiş gibi yapmaya çalıştım. Sonra birden ona "Beni seviyor musun?" diye sordum. Dudaklarımdan kopan soru başta onu şaşırttı, dağılan şaşkınlığının akabinde sıkıntıyla iç çekti. "Zorlaştırma Tutku. Buna vereceğim cevap işini kolaylaştırmayacak." Silahı avucum içinde sıkarken taviz göstermedim. Tekrar sordum. "Reha, beni seviyor musun?" Birkaç saniye sessizce gözlerime baktı. Orada ne aradı ne buldu bilmiyorum. Ölümü kabullendiği gibi bu sorunun cevabını da kabullendi. "Evet." Ateş ettim. Evet der demez, namludan çıkan mermi onu buldu. Omzuna aldığı yarayla yalpalanarak geriledi. Bembeyaz kesilen parmak boğumlarım, siyah demirle tezattı. Bir zamanlar bende böyle şeylerle tezat düşecek bir kadındım. Susmadım, silahımı da indirmedim. Yine sordum. "Beni seviyor musun?" Aldığı derin nefesin ardından bağırdı. "Evet!" sesi gürleyen gök gibiydi, kulaklarımda yankılanırken beni korkutuyordu. Nefes nefese kanayan yarasına bakarken sakinleşebilmem imkansızdı. Bu defa silahın hedefini bilerek ıskalayıp yeniden ateş ettim çünkü ona ateş etseydim, ölümcül bir yara alacaktı. Amacım neydi? Silah zoruyla ona beni sevmediğini söylettirmek mi? Ne kadar dayanabileceğini ölçmek? Beni sevdiğinden mi öldüremiyordum onu? Hâlâ neyi bekliyordum kafasına bir kurşun sıkmak için? Reha'nın yüzündeki ifade sabrının taşmak üzere olduğunu sinyallerini veriyordu. "Eğer beni öldürmeyeceksen indir o silahı!" 🖤🗝️ Karanlığın Aç Çocukları Serisi; Akılbaz (1.kitap) ve Canbaz (2.kitap) olmak üzere iki kitaplık bir seri ve bütün bölümleri burada tamamlandı.

Çıkmaz bir sokağın içinde hangi yöne gideceğini bilemeyen küçük bir kızdım adeta, pencerenin karşısına geçip dışarıda yağan yağmurdan kaçan insanların aklındakileri okuyacak kadar ürkütücüydüm de yanı sıra, ben çocukluğunu arayıp da bulamayanlardanım 'annem süt iç büyürsün' dediğinde o sütü içmezdim ama atladığım birşey vardı insanlar doğar ve büyürdü bu sana bağlı değildi. Bu doğanın değişmeyeceği bir kanunuydu Hep çocuk kalmak varken bende her insanın da olduğu gibi büyümüştüm aşık olmuştum evlenmiştim hatta bir çocuğumuz aşkımızın meyvesi olmuştu mutluyduk, hiç olmadığımız kadar huzurluyduk....Ya sonra sonrası benim için hiç olmadı. Sonrasını hafızamdan kazıdım ama öncesini o kadar kolay unutamadım bir zamanlar bana mutluluk veren şeyler artık beni tiksindiriyordu inanmak istemesem de ben ondan sonra değişmiştim. Bu öyle bir değişiklikti ki kısa bir süre önce ameliyat geçirmiş kalbimi almışlar gibi his vardı içimde çünkü sol tarafımda hiç birşey hissetmiyordum içi bomboştu beni bütün duygulardan arındıran şey neydi? Bu değişiklikler canımı sıkıyordu değiştiğimi kabul etmek istemiyordum ama olan buydu ben artık ben değildim gözlerimden yaşlar süzülsede kalbim buna kayıtsız kalıp cız bile etmiyordu. Kulaklarım herkese karşı kulaklarını kapatıp etrafından teselli sözcükleri duymuyordu en önemlisiyse hayat bana diyordu ki; Kendi acını kendin söndür Koca bir yıkım, hepsine sebebiyet veren benim bir zamanlar küçümsediğim ufak bir yıkım mı mutluluğumu benden alan? Neydi mutluluğumun önüne geçen? Neydi kızımı babasız bırakan? Neydi beni sevdiğim adamdan mahrum eden? Sahi neydi bu Mutluluk? NOT: Düşman sınıflar serisinin son kitabıdır