Boyxboy hikayedir. Eşcinsel karakterler barındıran bir kitap olduğundan, homofobiklerin okumaması önemle rica olur. - "Beyazı siyahla kirletebilirsin ama siyahı beyazla temizleyemezsin çelimsiz." Bxb kategorisinde #1

Acıyı hissetmeyen bir genç... Hiçbir acıyı hissetmiyor. Çünkü onun özel bir durumu var, dokunduğu hiçbir şeyi hissedemiyor. Hiçbir teni, hiçbir nesneyi; kendisine dokunanları bile... O bir ucube... Acıdan, duygulardan, dokunma ve hissetmekten yoksun bir ucube.... Ateş herkes tarafından ucube, piskopat diye adlandırılan bir genç. Kimseyi ve hiçbir duyguyu hissetmiyor. Ta ki bir gün hayatta en çok nefret ettiği Aras'ın dokunuşunu hissedene kadar... Birbirlerini tanımaya fırsat bırakmadan birbirine düşman olan iki genç... Biri okulun en popüleri Aras Yağızhan... Diğeri ucube lakaplı Ateş Çınar... İkisi de inatçı, ikisi de baskın karakter... ********************* Teninde hissettiği şeyle irkildi Ateş. Neydi bu? Daha önce hiç bilmediği bir şeyi nasıl anlamlandırabilirdi ki? Hissetmek denen şey miydi bu? Peki böyle olması normal miydi? Tenindeki bu karıncalanma bu sıcaklık hissi... Normal miydi? Karşısındaki dokunuşlar yarasının üzerinde dolanırken vücuduna yayılan sıcaklık ve titreşimi hissetti. İlk defa beyninde ve vucundunda karşılık buluyordu bir dokunuş. Hissediyordu... teninde gezinen parmakları hissediyordu. Doğduğundan beri ilk defa. Bakışları dokunuşun sahibine döndü. Nefret ettiği o yüz karşısındaydı. Aras Yağızhan... Dünyada başka bir insan yokmuş gibi sadece onun dokunuşunu hissetmesi karnında bir sancıya neden oldu. Bu neydi şimdi?....

Belki de yolumuzu gösterebilen tek şey ışık değildir...

Görme engelliler yardım amaçlı düzenlenen bu turnuvada hayatımın en büyük korkusuyla 5. kez karşılaşacağımı kim tahmin edebilirdi ki? Bir karar vermem gerekiyordu ve ortada iki büyük seçenek vardı. Ve ben neyi seçeceğimi bilmiyordum. Seçimimin bana neler kaybettireceğini de... Yine de emin olduğum tek şey kazanacağım bir şey olmadığıydı...

Pelin İzmir'de yaşayan yarı Alman yarı Türk bir kızdır. Dedesiyle büyümüş, ne intihar eden annesini ne de Alman babasını tanıyabilmiştir. Bir gün başarısının fark edilmesiyle İstanbul'daki saygın liselerden birinden burs kazanır ve hayatı değişir. Kendisini Bulut Tekin'in karanlığına çekilirken bulduğunda bir şeylerin yolunda gitmeyeceği en başından bellidir. Çağrı'nın ortaya çıkışı belki de bu zincirin bir başlangıcıdır. Aynı zamanda habersiz olduğu geçmişinin.

Onun gri kaldırımda oturup sigara içmesini bekleyen küçük kızdım ben. Bakışları bana döndüğünde 'Acaba ne için kızacak?' diye kendini korkutan Ufaklıktım ben. Gülümsediğinde ona hayran olan, onun güzelliğinden canı yanan biriydim ben. Bana sarıldığında bulutların üzerinde uçan onun Küçüğüydüm ben. Ben Su Yıldırım, Uygar Aral'ın kutsanmış olduğunu düşünen küçük kız. ★★★ 'Sigaran mı ben mi?'diye sordum, Güldü. sonra bir duman daha soludu olabildiğince.'Sigarama sebep olan sen.'dedi. ★MERVE GEZİCİ★

Birinin kalbi için görünmez olmak Dünya'daki en acı deneyimdir.

Ben Sadece Seni Sevdim Platonik aşkın efsanesi~ Platonik aşk bazen bir çemberdi. Dönüp dolaşıp aynı yere varmaktı... Bazen toprağa gizlenip fidesini içeriden veren bambuydu... Sen kalbine attığım tohumun Bahçıvanıydın. Fakat bambu yetişmesindeki en büyük etken sabırken başaramadığımız kısım sabırdı bizim. Aşk sabır isterdi. Aşk beklenilmek isterdi. Aşk ömür isterdi... Ömürlerini aşka harcayan 2 ayrı kalp vardı. 3 bir kalp ise hep geriden bakardı. *** "Bir kadını yanlız bir adam severmiş Hasancan. Benim hikayemdeki o adam kim?" "Belkide senin hikayendeki adam için için yanarken etrafını yakmaktan korkan bir adamdır" "Ne demek istediğini anlamadım Hasancan" "Boşver İdil ikimizin hikayeside öylesine bir hikayenin çok ötesinde..." *** Gelin gibi süzülen Kız kulesi herşeye tepeden bakan kibirli Galataya aşık oluyordu. *** Papatyalar o kadar narin o kadar minikler ki sevilirken incinirler Hasan. Hayatta öyle insanlar vardır ki kocaman ellerine rağmen papatyayi severken incitmeyecek kadarda koca yürekleri vardır. Önemli olan o insanların farkında olabilmek...

Bir Platonik için dünya ne kadar sıkıntılı olabilir? Her şeye ve herkese karşı karşılıksız sevgi besleyen bir kız, sizce zihnindeki çöplükten arınabilir mi? Hayatı değişmek üzere olan bir Platonik, adına yakışır bir şekilde karşılıksız sevebilir mi? "Bataklığın ortasında kalmış, tüm çarpınışlarına rağmen berrak suya ulaşamayan küçük bir balık gibiyim. Elde ettiğim gerçekler gün çıktıkça beni daha derin, anlaşılması güç, karanlıkların hüküm sürdüğü bir uçuruma doğru sürüklüyor. Bazen diyorum... Keşke her şey yalan kalsaydı, gerçekler canımı bu kadar yakarken, yalanların beni sarıp sarmalaması ne tuhaf... Hangisine kapılarımı açmalıyım?" "Melodi, dur!" Çiçeklerle bezenmiş yolumun kan gölüne dönmesine kim izin verdi? Melodi'nin değişen serüvenine hazır mısınız?

İlkokul birden beri aşığım oğlum ben sana! O silgi tozlarını da merak ediyorsundur eminim. Hani her öğrencinin söylediği bir söz vardır ya. Silgimin bittiğini hiç görmedim diye... İşte o silgi tozları, senin sonunu hiç göremediğin silgilere ait. Senin silgini en sonuna kadar kullanan kişi de benim. Kızma bana, ne yapayım? Senin silgin hep bitsin istedim çünkü senin diğerlerinden bir farkın olduğunu anla istedim''