Bu kurgu can sıkıntısı yüzünden yazılmıştır ciddiye almayın. - Arkadaşının düğünü için Mardine giden Pınarı neler bekliyor

Son dersin son dakikalarındaydık. Sıramın üstündeki defter ve kalemimi çantama koymak için çantamın fermuarını araladığımda, çantamın içine bırakılmış siyah bir not kağıdını görmüştüm. Küçük siyah kağıdın üzerine beyaz bir kalemle yazılmıştı kelimeler. Düzgün el yazısı beni kendine hayran bırakmıştı. ''Bu da ne?'' diye mırıldanmıştım kendi kendime. Şaşkınlıktan küçük dilimi yutacaktım neredeyse. Kağıdın hemen yanında duran pamuk şekeri fark ettiğimde şaşkınlığım daha da büyümüştü. Çantamdan pamuk şekeri ve notu aldığımda öylece ellerime bakmaya devam ediyordum. Bu ne kadar sürmüştü bilmiyordum ama zil çoktan çalmış ve sınıf çoktan boşalmıştı, en yakın arkadaşım Merve ve Gizem'in yanıma geldiğini, Merve elimdeki notu çekip aldığında farkedebilmiştim. "İnanamıyorum, bu da ne?" diye gözlerini şaşkınlıkla açmış nota doğru bakıyordu Merve. Ben öyle şaşkındım ki notun tek kelimesini bile okuyamamıştım. "Sesli oku!" Diyerek heyecanla konuşmuştu Gizem. "Yüzünde en ufak bir hüzün bulutu görmeye tahammülüm yok. Çünkü ben varsam, sen mutsuz olamazsın. O yüzden hemen ye şekerini.' Kafam allak bullak olmuş bir halde notu iki kez daha okuyan Merve'ye bakıyordum. Bu da ne demek oluyordu şimdi?

Mirzah Arslan 3 yıldır aşık olduğu kızı yanına almak isterse ne olur? Mirzah Arslan ❤️ Gizay Çetin Not: - İlk bölümler fazlasıyla cringe gelebilir. Bölümler ilerledikçe toparladığımı düşünüyorum ( İlk kitabım🥹) -Arkadaşlar bu kitap benim kendi yazdığım kitaptır ve hiç bir şekilde çalıntı bir bölüm yoktur! -Eğer yazım yanlışları olursa şimdiden özür dilerim;) - Kitabımda küfür, argo kelime ve +18 bölümler olacaktır bilginize

İntiharı düşünmekle intihar etmek arasındaki boşluk... Birinde alınan nefes, diğerinde son nefes... O boşluğu dolduracak bir gün fiiliyete geçmemek için yıktığımız kalplerin cesetleri. Seni koruması için var ettiğin cesetlere basarak ilerleyeceksin kendi intiharına. Onlar öldüğüyle kalacak, sen yok ettiğin kendinle... O ölecek, sen yok olacaksın. Ruhunla gömecekler, uçamayacak. Çoktan kanadını kırmışlar... Peki ya senin öldürdüklerin? Ben öldürdüm, ben de öldüm... Katillerin yası tutulur mu? İsterdim... Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

(18+ cinsellik ve şiddet içerir.) Başımızın üstünde ki elçilik binasının içinde bir ses yankılandı. "Şuandan itibaren; Onun tek bir saç teline zarar gelirse, sizden başlayarak tüm ülkenizi kana boğarım." Kalın erkeksi sert ses, kaya kadar keskin bir gerçeklik. Gökyüzünde ki bulutlar kadar haşin, fırtına gibi merhametsizdi. Nişanlım buradaydı. "Oraya geldiğimde, çok değil sadece bir kez canının yandığını söylerse, geriye kalan her şeyinizi unutun." İnsanlar cennete gitmek için yaşar. Biz ise beraber kalabilmek için dünyada cehennemi yaratmıştık.

"Ne işin var bu saatte sokakta" dedi. Şaşırmadım bu tepkisine ne zaman geç saatte dışarı da olsam aynı sözleri duyuyordum ama kendisini hiç bu saatte evde olmazdı. "Hava alıyorum Ali abi evde çok bunaldım" dedim tabi ki yalan söylemiştim tamamen onu görmekti amacım, 28 yaşındaydı Ali Ege ben ise 19 ama kendimi bildim bileli onu seviyordum o ise beni görmüyordu kardeşi olarak sayıyordu öyle koruyor öyle bakıyordu. Gözleri avını süzer gibi baştan aşağı beni süzdü utandım altımda kısa bir şort üstümde askılı bady vardı "Bu kılıkta" diyip üzerime bir adım daha yaklaştı kişisel alanını işgal etti o esnada arkadan 2 3 tane mahallenin erkeklerinden geçenler oldu o sebeple yaklaştığını anladım cevap veremedim. "Eve dön Asya" dedi yüzüme bile bakmadan oysa ben gözlerimi o güzel yüzünden bir saniye bile ayırmadım uzun boyluydu 1. 92 falan olmalıydı bense 1.71 kafamı kaldırıp bakma durumunda kalıyordum ama bir şikayetim yoktu yeterki yanımda olsun doya doya bakabileyim. Cevap vermediğimi farkettim itiraz ettim hemen "Daha yeni çıktım Ali abi" bize bakan sanırım daha doğrusu sadece bana bakan gençlerin olduğu tarafa bakıyorken konuştu "Akşam akşam katil olmamı istemiyorsan gir içeri bu hava alma mevzusunu sonra konuşucaz." Başlangıç tarihi 03.09.2020 İlerleyen bölümler +18 ağırlıklı olacaktır.

"Bir kalbe iki aşk da sığıyormuş sevgilim; bir vatan bir sen..." Küçüklüğümden beri bir kalbe iki sevginin sığacağına hiç inanmazdım. Bir sevgi varsa bununla yetinmeliydik. Biri varsa diğeri eksik olmalıydı. Annem varsa babam,babam varsa annem olmayacaktı. Böyle de oldu. Hayatımın hiç küçümsenemeyecek kadar büyük bir bölümünü buna inanarak geçirdim. İki sevgiyi asla aynı anda hissetmedim. Bir kalbe iki sevgi sığmıyordu buna emin olmuştum. Sonra gerçek ailem geldi. Bana bir kalbe iki sevginin sığacağına inandıran annem ve babam vardı. Abilerim,hatta kardeşim bile vardı. Çok sevdiler, çok istediler. Anne,baba ve çocuktan oluşan o ailenin içine düşmek beni hiç olmadığı kadar afallattı. Ne yapacağımı asla bilemedim. Ailem vardı bu çok güzel bir şeydi. Abilerim benden nefret ediyordu bu çok kötü bir şeydi. İçine düştüğüm bu ehvenişer yani kötünün iyisi hâli kendi içimde çok uzun sürdü. Ne onlara kendimi açabildim ne de aramızdaki duvarları indirebildim. Beceriksizce kendi çapımda sevdim onları yalnızca. İçimde kimseye hissettirmediğimi sandığım savaşım hiç bitmedi ama ben hepsini çok sevdim. Zaman gerçekten her şeyin ilacıydı. Birdenbire kaldıramadığım o duvarlar kendiliğinden yıkılmaya başlayınca daha iyi anladım bunu. Bir şey istediğimiz anda olmuyorsa zorlamamak gerekiyordu. Daha güzel daha doğru bir anda bizi öyle veya böyle buluyordu. Ve bunlar olurken tüm savaşlarımın, gözyaşlarımın ve acılarımın şahidi ve mükâfatı olan adamlar benimleydi. Şahit abim, mükâfat sevgilim. Abimle kurduğumuz küçük dünyamıza inat,bizden bağımsız kurulan büyük dünyayı ben çok sevdim. 21/09/2021 💫 Kapak: @okyanus_grisi Bu bir KURGU'dur. Gerçek meslek, kişi ve kuruluşlarla alakası yoktur. Aile+aşk kurgusudur💙

-WattpadRomanceTR "Romantizm ve Komedinin Ortak Durağı" adlı okuma listesinde!- *** ​"Bazı gülüşler neşe saçar, bazıları ise sadece acıları saklar." ​Afra, acının en gürültülü kahkahalarına sahipti. Kimse o kahkahaların ardındaki kırgınlıkları, geçmişin tozlu raflarına kaldırılmış yaraları görmüyordu. Tabii, acılara göğüs geren başka bir ruhla karşılaşana kadar... ​Yağız, adaleti sadece dosyalarda arayan, kuralların dışına çıkmayan titiz bir savcıydı. Hayatı siyah ve beyazdan ibaretti; ta ki Afra onun dünyasına tüm renkleriyle dalana kadar. Şimdi, aynı çatı altında, sadece davalarla değil, kalplerindeki fırtınalarla da yüzleşmek zorundalar. Bir savcı, kendi kalbine karşı açtığı davayı kazanabilir mi? ... Onların hikayesine başlamadan önce unutmayın: Kurallar çiğnenmek, sınırlar aşılmak için vardır! ... Not: Wattpad'de yazdığım ilk kitap olduğu için ilk bölümleri toparlamam biraz zor oldu. Hatalarım olabilir, bunu belirttiğiniz anda düzeltmek için elimden geleni yaparım. Kurguyu okudukça hikayeye bağlanacağınıza eminim. Şimdiden keyifli okumalar dilerim sevgili okuyucu!

"Gidicez Mardin'e duydun mu beni tatlım. Gidicez Mardin'e ablam bunu istedi senden. Bakarsın istemezsen seni alır gelirim buraya. Beraber yaşamaya deva-" Alayla döndüm ona " Beraber yaşamaya devam ederiz ( kahkaha attım) öyle mi? Sen kimi kandırıyorsun. Baban izin verir mi benimle yaşamana beni yanına almana hah ben artık küçük bir çocuk değilim. Görüyorum herşeyi. " dedim. Bana üzgün gözlerle baktı. "Annemin benden vasiyeti Mardin'e gitmemse giderim ama sende geleceksin. Tek başıma gidemem. Ben o kadar güçlü değilim." elimdeki Alparslan Arslanoğlu yazan mektuba baktım "Ben güçlü değilim onunla karşı karşıya gelecek kadar güçlü değilim." dedim sol gözümden akan gözyaşımla.

-yorumlarda spoiler olabilir- "Sevmezler Öğretmen Hanım. Burada öğretmenleri sevmezler. Acımadan öldürürler seni, Aybüke Öğretmen'i Necmettin Öğretmen'i şehit ettikleri gibi seni de şehit ederler. Acımazlar, gözlerini bile kırpmazlar. Hiç mi acımıyorsun canına? Daha dün vuruldun, daha dün yandı canın!" "O zaman sen de acımıyorsun Komutan canına." dedim titreyen sesimle. Kaşları çatıldı. Benden bu çıkışı beklemediği kesindi. "Benim görevim bu." dedi dümdüz bir sesle. "Benim görevim de bu. " dedim duruşumu daha da dikleştirerek. "Görevini yapacak daha güvenli yerler bulmalısın kendine." Alaycı bir gülüş kondurdum yüzüme. "Buradayım komutan. Burada kalacağım. Alınacak karar senin fikrin doğrultusunda olsun ya da olmasın ben burada kalacağım. Gerekirse o çocuklara tek tek evde eğitim vereceğim ama başaracağım. Ne sen ne de bir başkası buna engel olamayacak!" - Vatana sevdalı kadınların ve adamların hikayesi... 2 yıldır atama bekleyen genç bir öğretmen. Doğu'dan başka yerde görev yapmak istemeyen genç bir asker. İkisi de inatçı, ikisi de vatana aşık. Birisi özgür ruhlu diğeri tutsak. Ya birbirlerine de aşık olurlarsa? Dengeler değişir miydi? Aşka yenilen düşmana da yenilir miydi? Aşka yenilen ölür müydü? Aşka yenilen mutlu olur muydu? Ağlar mıydı, üzülür müydü? Yoksa aşka yenilen sadece aşık mı olurdu? Bu kurgunun gerçek kurum ve kuruluşlarla hiçbir ilgisi yoktur.