*Parodi hikayedir. Wattpad üzerindeki klişe hikayeleri eleştirmek adı üzerinden eğlenilmek amacıyla yazılmış olup, hiçbir esere veya şahsa hakaret etmemektedir.* Güzelliğinin farkında olmayan, saf Kainat, okulun yeni yılında karşılaşacağı sürprizden habersizdi. Edebiyat öğretmeni olan Enis Arslan'ın yeşil gözlerine ve kötülüğüne karşı koyabilecek miydi? Peki ya işler, hiç de planladığı gibi gitmezse, o zaman ne olacaktı? Mesela Enis'in psikopat bir katil olduğunu öğrendiğinde, Kainat hala sakinliğini koruyabilecek miydi? Hiç bilmediği izbe sokaklardan birinde belki de hayatı değişecekti ama bundan habersizdi. Tek düşündüğü sınavlardan iyi not almaktı. Enis, Kainat'ın hayatına kendi kirli geçmişini bulaştırırken, bir şeyi unutuyordu. Avuçlarına aldığı bu küçük kuşa aşık olacaktı.

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

En büyük derdiniz nedir? Platonik misiniz? Depresyona mı girdiniz yoksa? Terk mi edildiniz? Aileniz darmadağın mı? Sizin için kendini paralayan insanları umursamamak mı tek derdiniz? Yoksa sevemiyor musunuz? Egoist bir çocuk için ölürken, sizi asla önemsemediği için mi üzülüyorsunuz? Peki, gerçek bir dert bilmek ister misiniz? Gerçekten biri sizi neden sever? Olmaması gerekenleri bir bedenle toparlamaya çalışırken, aşık olursanız… Darmadağın ve bir o kadar da kaybetmişlikleriniz varsa? Basit birkaç cümle ile, hayatınız boyunca insanlarla aranıza ördüğünüz koskocaman duvarı yıkmak bu kadar kolay mı? Ya şimdi gelecek kaygısı içinde kaybolurken elinizden olmaması gereken biri tutarsa… Bir yalanın içinde kendi benliğinizi kaybetmemek uğruna harcadığınız çabaları, büyük bir oyunun üstüne kurulu, ‘’Aşk’’ diye tanımlandırdığınız koskocaman bir kalp depreminin sahibi yıkarsa… Peki siz severseniz bir yılan hikayesini, sizce ne olur? Hiç düşündünüz mü?

Hissiz, acımasız,yakışıklı, güçlü ve zengin. Hepsi kadınlara güvenmeyen Alexander'ı tanımlamak için kullanılabilecek kelimelerdi. Hissiz ise en başı çekerdi çünkü o bütün hislerini rafa kaldırmıştı, ta ki Heaven'ı görene kadar. Kendisine muhtaç bu kız Alexander'ın bütün hayatını ve bütün inançlarını ters yüz edecekti. Peki o ne yapacaktı? Hissetmeyi reddettiği bütün duygulara kendini bırakacak mıydı yoksa herşeyi yıkıp geçip Heaven'ı da kendi fırtınasında boğacak mıydı? Heaven, masum, saf ve kırılgan. Tecrubesisliğiyle Alexander'ın fırtınasına karşı ayakta durabilecek miydi yoksa cennetten gelen bu masum melek o fırtına da yok olup gidecek miydi? Alexander yakıp yıkıp yok eden bir fırtınaysa Heaven bir papatyaydı... Not: Hikaye yetişkin içerik ihtiva edeceğinden rahatsız olacak olanları şimdiden uyarıyorum. - Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz. Daha da dip not: okuduğunu anlayamayanlar ve başlıkları okumayı es geçenler için bu sadece bir ön okumadır!

ŞİMDİ EPSİLON YAYINEVİ KATKILARIYLA TÜM KİTAPÇILARDA... ------- "Biz, aynı rengin iki farklı tonuyduk. Bir yanda soğuk bir gecenin üzerine dökülen ay ışığı, diğer yanda kar yağarken bile parıldayan bir güneş... O ve ben, birbirinden uzak ama aslında bir o kadar yakın iki kişiydik. O ateş, ben baruttum. Temasımız son derece yakıcı olabilirdi ve birbirimizden uzak durma ihtimalimiz, bir buzulun ortasında can çekişen kıvılcım kadar yetersizdi. Kimisi buna kader diyebilirdi, kimisi tesadüf... Ne söylendiğinin önemi yoktu; şu noktada önemli olan tek şey ateşin kuvvetiydi."