" Eğer elimde olsaydı, sizin için günbatımını sonsuz kılardım. "

Hikayede kusur varsa bendendir, İslam'dan değil. Hikayeye yorum yaparken lütfen argo kelimeler kullanmayın. "Seni nasıl sevdiğimi bilsen gitmezsin. Bilmediğinden gidiyorsun ben biliyorum."

"Ben seninle heba olmaya da razıyım." 🍀 HAYAL ÜRÜNÜDÜR Başlangıç Ekim/2019

Azize başka toprakta yetiştirilmiş bir çiçek. Karadeniz'in yağmurlarına emanet şimdilerde. #roman 1

Seksenlerin başında, küçük bir şehrin iki ayrı köyünde yaşayan iki genç. Kendi hayatlarına seyirci kalmış ve başkalarının tercihlerini kendilerine şükür sebebi etmiş iki hayat birleştiğinde daha katlanılabilirdi. Çünkü, yarım kalmış bir hayatı ancak yarım kalan bir hayat tamamlardı.

Allah'ın rahmetinin en güzel tecellisidir anne.. En çok onlar sever, en çok acıyı da onlar çeker. Her fedakarlıkta bulunurlar evlatları için. Her annenin vardır bir hikâyesi. 🌿 Bende annemin hiçbir kurguya yer verilmeyen hikayesini yazıyorum. 🌾 "Sadece filmlerde yaşanır sanıyorduk.."

🏆 Wattys 2022 Yarı Final Kazananı 🏆 ✔WattpadRomanceTR Tarihi Baştan Yazan Kurgular ✔ "Hafızamızdan geçen her bir sözcük cümle olup yankılamaktan korkuyor çoğu kez. Dilimizden döküleceklerin evrenin akışına aykırı geldiğini düşünüyor, akıp giden zaman dilimine koy veriyoruz bütün siluetimizi. Hafifçe bir rüzgâr esiyor penceremizden. Bazen ılık serinliğin getirdiği nahoş şarkılarla yetiniyoruz, bazen benim de söyleyeceklerim var nakaratları ile rüzgârı kendimize düete davet ediyoruz. Belki de aciz insanlar olarak kayıp ruhlarımızı yaşamaktan korkuyoruz. 12 Eylül 1980 askeri darbesinin gölgesine ait bir dönem hikayesi. Sancılı buhran dönemine şahitlik etmiş bir macera. Bütün duygularınızın karşılık bulacağı doyurucu bir hikaye. Giresun da geçen nostaljik bir kesit. En önemlisi okuyucuların ortak yorumu: Tüm klişelerin ötesinde.. Kaderi yenmek mümkün mü ? Yorumlarda buluşalım.. Sevgilerle..

Bir yıl içinde 4. baskıyı gören "Gelin" kitabım yeninden Wattpadde, sizlerle. İp atlarken geldi baba bildiğim amcam yanıma. Örgülü saçlarımın üstüne kırmızı bir yemeni attı. Gözleri yaşlıydı. Onu hiç gözleri yaşlı görmemiştim. İç yeleğinin cebine elini attı ve altın köstekli saatini çıkarıp, avuçlarıma bıraktı. Bunu bana, evime döneceğimde vereceğini söylemişti. "Artık gitme vakti kızım." dedi amcam. "Nereye?" diye sordum. "Eve mi? Ama daha erken amca. Arkadaşlarıma söz vermiştim." Amcamın güçlü yüzü daha da soldu. Sakallarını kardı ve sarığını düzeltti. Canı bir şeye sıkılmış gibiydi. Onu teselli etmek istedim. Elimi uzattım ama o, geri çekildi. "Artık oynamayacaksın kızım. Artık benim evimi de, evin bilmeyeceksin. Kocan olacak. Onun evini çekip çevirecek, ona kadın olacaksın." Kadın olmak? Ama kadın anne bildiğim yengeme denirdi. Kadın, kocaman bedenlere denirdi. Kadın kocası olan kişilere denirdi. "Seni everdim Zelal." dedi amcam çatallı sesiyle. "Bugün nikahını kıyacağız. Kocan ve kayınbaban seni bekliyor." Evlenmek... Bu mümkün müydü? Ben daha 14 yaşındaydım. Ve bir adamın, karısı olacaktım. Bilmediğim ama çok sonra öğreneceğim bir gerçek de vardı. Bu, benim ilk evliliğim olmayacaktı. ... Yaşanmış bir hayattan esinlenerek yazılan bu hikayede isimler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Bu, bir çocukgelin hikayesidir.