𓇚𓇚𓇚 "Kaçma!" dedi Ezra yakarır gibi. " Bir kere de beni yakma, iki gözüm." Firuze kolunu kurtarmaya çalıştı. İzin vermedi Ezra. "Gitmem lazım." dedi Firuze titreyen bir sesle. Oysa sert çıkarmaya çalışmıştı sesini ama artık olmuyordu. Yıkılmıştı tüm duvarları, tutamıyordu bu enkazı. Bir kez daha gitmeye çalışınca Ezra'daki bütün ipler koptu. Şu Midyat hep sessizliğine mahkumdu ya! Sevdasını haykırınca göğe şimşekler çaktı sanki yer yüzünde. "Kahrolmayasıca! "dedi onu kollarına alarak. Bir kolu Firuze'nin ince belini sardı. Boşta kalan ise güzel gözlerini kaçırmasın diye Firuze'nin yüzünü kavradı. Bir kere daha isyanını haykırdı ona. "Kahrolmayasıca! Ben daha sana nasıl anlatayım seni sevdiğimi! " Firuze onun kollarında sarsıla sarsıla ağlamaya başladı ama Ezra bunu bile görmüyordu. "Senin sevdanı demire söyledim, boynunu büktü. Taşa fısıldadım, yükümden dağıldı. Şu dağa bağırsam yıkılır ama bir sen anlamadın Firuze!" Bir kere daha sarstı onu. Dudakları arasında sadece Firuze'nin göz yaşları, Ezra'nın ise haykırışları kadar bir mesafe vardı. Aşılsaydı bu uçurum, sönerdi belki bu hasret ama bir nefeslik bu mesafe kaybolmuş yıllar kadar uzundu işte. "Keşke kör kalsaydım!" dedi ona doğru." Keşke kör kalsaydım da senle kör olmasaydı şu gönlüm!" Firuze'nin gözlerine değdi gözleri. Ağladığını fark etti. O da yıkıldı karşısında. Saman alevi yandı sarı renginde. Söndü Firuze'nin kara gözlerinde. "Neden?" dedi yıllardır dilinin ucunda tuttuğu, boğazına düğüm ettiği soruyu sonunda sorarak. "Neden kaçıyorsun benden?" 𓇚𓇚𓇚 19.09

"Nalin," birkaç basamağı çıkıp, kapıya ilerleyecek ve çıkacaktım bu evden. İşittiğim ses olmasaydı eğer, dönmedim ona sadece durdum. Bedeni arkamda kalmıştı ve ne halde olduğunu bilmiyordum. "Bir vedayı çok mu gördün bana?" tekrar yüreğim sızlamıştı. Kalbimin paslanmış kapılarını aralayıp içeri giren ve baş köşede yerini alan adama nasıl veda edecektim ki ben? Yapamazdım... "Hayatımı elinde oyuncak edip, üzerinde planlar kuran adama bir vedayı çok gördüm ben Şeyhanlı." Durmadım. Basamakları adımlayıp çıktım o evden. Ellerim arasında duran Ağabeyimin eli ile. Arkamda yıkılmış bir adam olduğunu bile bile... Hayalim olan gelinliği giyebilmiştim. Ona da acı bulaştırmıştım ama. Üzerimde gelinliğim, kalbimde büyük bir yıkım, ruhumda sarsıntı ile ilerliyordum. Adıyaman acıyı getirdi ruhuma, Şanlı Urfa kalbime sevdayı ve yıkımı, Diyarbakır? O ne getirecekti hangi duyguları sunacaktı bana. 🕊️ Nalin Bisiper, Baba bildiği Adam'ın geçmişte almış olduğu masum Can'ın bedeli oldu. Kan Davasına kurban gitti... Fakat geçmişin tozlu sayfaları tek tek gömülü olduğu karanlıktan aydınlığa kavuştuğunda, geçmişinin koca bir yalandan ibaret olduğunu anlayacaktı. Aile bildiği, Kanı, Canı olarak gördüğü lâkin geçmişinin en büyük yarası olan insanların asıl kimliği onu hiç bilmediği dipsiz bir kuyuya haps edecek. Tam anlamı ile yalan olan geçmişi, geleceğine yön vermiş iken geleceğini kurtarabilecek miydi? ~~~ Azad ŞEYHANLI & Nalin BİSİPER ‼️TÖRE KİTABIDIR! ‼️KUMA YOKTUR! ‼️HİKAYEMDEKİ TÜM ŞAHIS VE OLAYLAR HAYAL ÜRÜNÜMDÜR! 5 Haziran 2023 | Yayınlanma Tarihi 🕊️ |•°~🥇~°•| ~20.07.23 'talihsiz' kategorisinde 1. Sırada ~31.07

[ KÜFÜR VE YETİŞKİN UNSUR İÇERİR !! ] "Ji zilamê ku dê dojehê bide we hez nekin" bana cehennem olmanı hak etmedim diyemedim....yada seni sevecek kadar aklımı kaçırmam.... Sana cehennemi yaşatacak bir adamı sevme... İçimden tek bir şey söyledim ona "Tu ne stêrk î, tu roj î" duymadı....yanağından süzülen yaşı izlerken içimden tekrarladığım bu sözler bir çok anlam ifade ediyordu bende, güneşin karanlık geceyi aydınlatacağınıysa hiç düşünmemiştim..... Sen yıldız değilsin, güneşsin..... 🌼🌼🌼🌼 Yayınlanma tarihi: 20.04.2023 Wattpada LÂL SES isimli ilk kitaptır !!!

Bir var olmuştum onu tanımadan önce, bir de yok olmuştum aşık olduğumu kabullendiğimde... Wattpad'de 'Ömürlük Ferman' adlı ilk kitaptır ❣️

bir yüzbaşı düşünün aşka İnanmayan hayatında ki tek sevdiğim dediği kişiler ailesi ve vatanı olan zoru seven ve sevdikleri için her şeyi göze alan bir adam Miran KARAMAN. Bir kız düşünün ailesinin tek kızı babasının hor gördüğü annesi tarafından pamuklara sarılan bir kız hayalleri ellerinden alınan ve üzerinde iğne oyası olan sandığına kaldırmak zorunda kalan o kız karşı halin DERYA "İntihar edip kurtulmak var bu kahpe dünyadan. Kimseyi düşünmeden çekip gitmek gerek. Sonra bı durup düşündüm , kimim var ki benim bu dünyada senin dışında. O zümrüt yeşili gözlerini çevirip incilerini getirip akıtana kadar kızmıyorum sana. Karşımdaşın ama tek kelime bile etmiyorsun , sen zannediyorsun ki küçüğüm dil susunca biz konuşamıyoruz işte orada yanılıyorsun. O zümrütler bana o kadar çok şey anlatıyor ki. 'gitme , kal benimle'. Diline vursan ya bunları. Sana yakışır sevdiğini söylemek , en çokta sana yakışır..." Bu iki gencin hayat hikayesine beraber bakalım bazen şaşırıcağınız bazen mutlu olucağınız bir kurgudur. Kimse kimsenin kaderinde olanı değiştiremez herkes kaderinde olanı yaşar. herhangi bir (ç) alıntı olmasın lütfen emek verip yazdığım bir hikâye kolayca alıp yazmayınız lütfen.

Huzur her bekleyişin ardında saklıdır... Yıl 1592 Bir yaz vakti yetim kalan Hümeyra tek başına hayatını idame ettirmeye çalışır. Bir kış vakti hiç beklemediği anda kapısı çalınır ve bir komutana ev sahipliği yapar. Bir kış aşk kapıyı çalacak.

Bir hayat düşünün. Dede'den başlayıp oğula, toruna kadar uzanan. Ve bu uzantıda bir çok hayat öyküsüne şahitlik ediyor olacaksınız. Aşk, aile, acılar, çaresizlikler, yaşam koşulları ve zorlukları. Hepsi hayatın içinden kesitler. Zamanda yolculuk misali. Her hikaye kendine has, her ömür aşk ve acı dolu. Tarihin tozlu sayfalarından fışkırmış, gerçek olaylardan esinlenerek yazılmış bir hayat hikâyesi.