Kilka rymowanek z czasów, gdy ból egzystencjalny leczyłem opiatami, alkoholem i innymi używkami. Kolejność raczej chronologiczna.

Anhedonia i proszę w końcu śmierć. Jaraczka zielska i teraz bardziej jednak ćpunka. Wyjebane w życie, zdycham, tutaj ostatnie tchnienie. Wiecie co, pierdolcie się, jeszcze komuś się zrobi smutno. Życie ćpuna jest w chuj smutne